Η Μάρλα λαμβάνει μια πρόσκληση για τη συνάντηση παλιών συμμαθητών σ’ ένα καταφύγιο στις χιονισμένες Άλπεις. Όταν φτάνει στο καταφύγιο, συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει κανένας μέσα στο καταφύγιο. Τριγυρίζει τα δωμάτια, όμως, καμία ζώσα ψυχή δεν φαίνεται να υπάρχει κάπου τριγύρω. Αναρωτιέται πού να βρίσκονται οι υπόλοιποι. Ώσπου μια υποψία κυριαρχεί στο μυαλό της, ότι η πρόσκληση δεν αφορούσε ουσιαστικά τη συνάντηση παλιών συμμαθητών, αλλά κυρίως την ίδια.

Στο Μικρό εξάγωνο δωμάτιο οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τον εαυτό τους κατά βάση, με τις μύχιες σκέψεις τους σε έναν εξομολογητικό τόνο. Κανείς δεν πρέπει να γνωρίζει όλα όσα θα πουν και θα εξομολογηθούν στο δωμάτιο αυτό. Η ηρωίδα μπαίνει και η ίδια μέσα στο δωμάτιο και αφηγείται την προσωπική της ιστορία κοιτάζοντας στον καθρέφτη που υπάρχει εκεί.

Η απαγωγή μιας νεαρής κληρονόμου σε μια επαρχιακή πόλη των ΗΠΑ το 1971, οι προσπάθειες ενός καθηγητή Νομικής στο Μεξικό του 1973 να αποτρέψει τους φοιτητές του από το να ενταχθούν στον ένοπλο αγώνα και οι απόπειρες ενός ζευγαριού να σώσει τη σχέση του το 2017 ενώνονται σε ένα νουάρ μυθιστόρημα.

Η αφήγηση ξεκινά όταν η πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια, που πηγαίνει κάθε Πέμπτη να καθαρίσει στο σπίτι των τυφλών θείων της, παρατηρεί ότι ο γιος τους κολλάει κίτρινα χαρτάκια γύρω γύρω στο σπίτι, με ακατάληπτες λέξεις γραμμένες πάνω τους. Δεμένη όπως είναι με τον ξάδερφό της, ψάχνει τρόπο για να τον βοηθήσει.

Μετά τα «Πεντάχορδα» του Καθηγητή και Ποιητή Βάλτερ Πούχνερ, ο επινοητικότατος, πολυμήχανος, ευρηματικότατος σκηνοθέτης, δραματουργός πρωτεϊκός θεατράνθρωπος Ηλίας Φραγκάκης έρχεται πάλι να καινοτομήσει, όχι βάζοντας κατοπτρικά τις σελίδες σε ένα βιβλίο που διαβάζεται και (κατά το ήμισυ) ανάποδα.

Ο Απόστολος Σπανός σκιαγραφεί σε μικρά πεζά κείμενα δοκιμιακού χαρακτήρα τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας που συντελούν στο αμάλγαμα του βίου. Σκέψεις που κινούνται ανάμεσα στο ονειρικό και το πραγματικό, βιώματα που γεννούν ενδόμυχα αποκυήματα, λελογισμένες ακολουθίες που καταλήγουν στον χείμαρρο της πραγματικότητας.

Ο διάσημος, προοδευτικών καταβολών ντοκιμαντερίστας Λέοναρντ Φάιφ, στην τελευταία συνέντευξη της ζωής του, αποφασίζει να αποκαλύψει την αλήθεια για τη διαφυγή του στον Καναδά κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, και μαζί με αυτήν όλα τα σκοτεινά μυστικά που απομυθοποιούν τη θαυμαστή ζωή και δράση του.

Οι πιο χαρακτηριστικές ιστορίες ψυχολογικού τρόμου της Αμερικανίδας συγγραφέως Shirley Jackson (1916-1965), πρωτοπόρου της σύγχρονης γυναικείας γραφής και σημαντικής (και βραβευμένης) εκπροσώπου του γοτθικού τρόμου, συγκεντρώνονται σε μια εξαιρετική συλλογή στην παρούσα έκδοση, προς απόλαυση όσων αγαπούν το είδος.

Στην πρώτη περίοδο της Aγγλοκρατίας στην Κύπρο, ανάμεσα στους Βρετανούς που έχουν έρθει στο νησί, κυκλοφορεί και ένας ιδιόρρυθμος Γάλλος. Τίποτα δεν είναι γνωστό γι’ αυτόν, κανείς δεν ξέρει πως είναι ποιητής ‒ μέχρι τη στιγμή που ένα περιστατικό θα ωθήσει τους πάντες να τον αναζητήσουν.

Η Άγκνες εξαφανίζεται μια βροχερή νύχτα. Ο σύζυγός της και ο γιος της ειδοποιούν την αστυνομία και συμμετέχουν στις έρευνες, χωρίς να ανακαλύψουν κάποιο στοιχείο. Την ίδια ημέρα ο Άουγκουστ Στρίντμπεργκ μετακομίζει στην περιοχή. Γνωρίζει το μέρος, αποφασισμένος να ανοίξει ένα παλαιοπωλείο. Η Μαρία Μάρτινσσον, αστυνομικός, μαζί με την ομάδα της αναζητούν στοιχεία ή σημεία ζωής της Άγκνες. Όσο οι ημέρες περνούν τόσο λιγοστεύουν οι πιθανότητες να βρεθεί ζωντανή η εξαφανισθείσα.

Δύο μιγάδες (οι οποίες χάρη στο ανοιχτό χρώμα του δέρματός τους μπορούν να περάσουν για λευκές, γεγονός σημαντικό για τη δεκαετία του 1920), η Κλερ και η Αϊρίν, φίλες παιδικές που χάθηκαν με τα χρόνια και που διάλεξαν διαφορετικούς δρόμους, συναντιούνται τυχαία και εισβάλλουν η μια στη ζωή της άλλης με καταστροφικές συνέπειες.

Την εξόντωση των kaiju έχει αναλάβει η Ιαπωνική Υπηρεσία Άμυνας, ένας στρατιωτικός οργανισμός. Ο Kafka Hibino, ένας υπάλληλος της υπηρεσίας καθαρισμού, πάντοτε ονειρευόταν να μπει στον στρατό άμυνας. Αλλά όταν του παρουσιάζεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρό του, περνάει από μια τρομερή μεταμόρφωση. Πως θα πολεμήσει τα kaiju, τώρα που έγινε ένα και αυτός;