Ο Lynch δεν φαντάζεται μια μελλοντική δυστοπία, αντλεί έμπνευση από την εμπειρία παρελθοντικών και τωρινών καθεστώτων και φέρνει τον τρόμο στη γειτονιά μας, στη δημοκρατική Ευρώπη και μας ταρακουνάει επειδή δεν είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο εδώ. Ή μήπως είναι;

Μείγμα αστυνομικού και μεταφυσικού μυστηρίου, το βιβλίο είναι καλογραμμένο και ευκολοδιάβαστο, με καταιγιστική πλοκή όπου κυριαρχούν οι ανατροπές ενώ στα μεγάλα ατού του είναι η εικονογράφηση, που υποβάλλει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα απειλής στον αναγνώστη και τον κάνει συμμέτοχο στην προσπάθεια εξιχνίασης του μυστηρίου.

Ένα παιδί κοιτάζει τη θάλασσα και συναντά ένα κρι κρι το οποίο θα το συντροφεύσει στον δρόμο της αναζήτησης. Στη διαδρομή τους θα συναντήσουν και άλλα ζώα, θα περπατήσουν στις αγκαλιές της φύσης σ’ ένα ταξίδι αυτογνωσίας.

Ο έφηβος Νόου ζει σε ένα μικρό χωριό της Δυτικής Ιρλανδίας με τον παππού και τη γιαγιά του, όταν στο σπίτι τους καταφθάνει ο Κρίστυ, υπάλληλος της εταιρίας που θα βάλει ηλεκτρικό στην περιοχή. Η άφιξη του Κρίστυ θα είναι η αφετηρία για μια σειρά από νέες εμπειρίες στη ζωή του Νόου.

Η Λένη, πνεύμα ελεύθερο και ανυπότακτο, γνωρίζει μια μέρα στη μηλιά, στην άκρη του οικογενειακού κτήματος (στο όριο/σύνορο «της Αρετής») έναν Κρητικό που έχει έρθει για να δουλέψει στο καμπίσιο χωριό. Ο Κρητικός δεν μιλάει πολύ, αλλά ξέρει να αφηγείται ιστορίες.

Στο σημερινό Τόκιο, ο Fuyunosuke ζει μια πολύ καλή ζωή. Είναι νέος, πολύ όμορφος, αρέσει στα κορίτσια και έχει και κατοικίδια. Όλα πάνε καλά μέχρι που ο μεγάλος του αδελφός, ο Natsutaro, εμφανίζεται, απαιτώντας να μάθει τι ακριβώς κάνει ο Fuyunosuke. Γιατί τα αδέλφια είναι στην πραγματικότητα εξωγήινοι εισβολείς, και η αποστολή τους αρκετά επείγουσα...

Οι Νυχτωδίες αποτελούν μια συλλογή πέντε διηγημάτων με κοινό στοιχείο των ηρώων το πάθος για τη μουσική. “Ο τροβαδούρος”, “Με ήλιο ή με βροχή”, “Μάλβερν Χιλς”, “Νυχτωδία” και “Τσελίστες” είναι οι τίτλοι των διηγημάτων με θέμα τη μουσική. Οι δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις, στο βαθύτερο εσωτερικό πλησίασμα, η εσωστρέφεια των ηρώων, η ατυχία και τα πάθη τους αναδεικνύονται μέσα από την πλοκή των ιστοριών με μουσική υπόκρουση.

Ο «σκοτεινός βασιλιάς», έπειτα από δεκαετίες συγγραφικής πορείας, υπόσχεται να μας αφηγηθεί ακόμα πιο σκοτεινές ιστορίες σε αυτόν τον τόμο, και σε αρκετές από αυτές πράγματι το πετυχαίνει. Όπως γράφει ο ίδιος στον επίλογο, κάποιες από αυτές τις ιστορίες είναι καινούργιες, ενώ άλλες προέρχονται από το αρχείο του, όπου περίμεναν μισοτελειωμένες να τις δουλέψει ξανά.

Η Τελειότητα αφηγείται την ιστορία της Άννας και του Τομ, δύο νέων και σύγχρονων ανθρώπων, χαρακτηριστικών εκπροσώπων της ψηφιακής γενιάς, οι οποίοι ζουν το όνειρό τους μεταξύ Βερολίνου, Λισσαβόνας και Σικελίας, αναζητώντας κάτω από την επιφανειακή ινσταγκραμική τελειότητα της ζωής τους, την πραγματική ευτυχία.

Στο εγκαταλελειμμένο τμήμα μιας βίλας που έχει να κατοικηθεί από το 1959, ο Άλφιο Μπουράνο, ανιψιός του παλιού ιδιοκτήτη που μένει περιστασιακά σε κάποια δωμάτιά της, ανακαλύπτει το μουμιοποιημένο πτώμα μιας γυναίκας. Ποια μπορεί να είναι αυτή η γυναίκα και ποια σχέση θα μπορούσε να έχει με τον δολοφονημένο θείο του Άλφιο; Η αστυνομική υποδιευθύντρια Γκουαράζι αναλαμβάνει την υπόθεση υπό τη σκιά της Αίτνας που βρυχάται.

Ο Αλέξανδρος Στεφανίδης γράφει στο σύντομο αυτό βιβλίο αφηγήματα βασισμένα στις αναμνήσεις του από την παιδική και εφηβική του ηλικία στο ορφανοτροφείο, όπου τον παρέδωσε η μητέρα του. Περιγράφει τις καθημερινές στερήσεις και τις μικρές χαρές της ζωής εκεί, που σημαδεύεται από την έλλειψη της μητέρας.

Από το πρώτο κιόλας διήγημα, το ομώνυμο της συλλογής, αντιλαμβανόμαστε ότι ο Μανόλης Χατζηπαναγιώτου διαθέτει αρετές ενός δόκιμου συγγραφέα. Η επιλογή των θεμάτων, των τόπων, των προσώπων, φανερώνει μια όχι επιδερμική γνώση, ενώ η εξέλιξη της πλοκής είναι σε κάποια από αυτά ευχάριστα (έως λυτρωτικά) απρόβλεπτη.