Ο Καζούο Ισιγκούρο είναι Βρετανός μυθιστοριογράφος, σεναριογράφος και διηγηματογράφος. Γεννήθηκε στο Ναγκασάκι της Ιαπωνίας. Είναι ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους λογοτέχνες στον αγγλόφωνο κόσμο και το 2017 του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Οι Νυχτωδίες αποτελούν μια συλλογή πέντε διηγημάτων με κοινό στοιχείο των ηρώων το πάθος για τη μουσική. “Ο τροβαδούρος”, “Με ήλιο ή με βροχή”, “Μάλβερν Χιλς”, “Νυχτωδία” και “Τσελίστες” είναι οι τίτλοι των διηγημάτων με θέμα τη μουσική. Στο εξώφυλλο που επιμελήθηκε η Κατερίνα Σωτηροπούλου υπάρχουν πολύχρωμα παράθυρα φωτισμένα υποδηλώνοντας ιστορίες της νύχτας. Ο ήρωας του πρώτου διηγήματος είναι ο Τόνι Γκάρντνερ που βρίσκεται στη δύση της μουσικής καριέρας του, καθώς και της ζωής του. Στο δεύτερο διήγημα ο ήρωας συνδέεται με τους φίλους του μόνο μέσω της μουσικής και αυτό τον στοιχειώνει σε όλη του τη ζωή. Στο τρίτο διήγημα ένας επίδοξος τραγουδιστής και στιχουργός εμπλέκεται χωρίς να το επιδιώκει στη σχέση ενός ζευγαριού που τείνει προς διάλυση. Στο τέταρτο διήγημα ο χαρισματικός μουσικός της τζαζ επιλέγει τις πλαστικές επεμβάσεις ακροβατώντας ανάμεσα στην επιφάνεια και στο βάθος των σχέσεών του με τους άλλους. Στο τελευταίο διήγημα ο Τίμπορ, ένας νεαρός τσελίστας, ενθαρρύνεται από τη δασκάλα του η οποία του υπόσχεται ότι θα τον βοηθήσει να καλλιεργήσει το ταλέντο του.

Τα διηγήματα μοιάζουν με μπαλάντες της νύχτας και ο Καζούο Ισιγκούρο με έναν αριστοτεχνικό τρόπο, χωρίς να ειρωνεύεται τους ήρωές του παρουσιάζει το έμφυτο ταλέντο στη μουσική που όμως δεν ξετυλίγεται εντέλει, τον έρωτα που σβήνει, την πίκρα για τις χαμένες προσδοκίες, την ήττα, τη μη αναγνώρισή τους, τα πάθη, τις ψευδαισθήσεις, την απογοήτευση, τη μοναξιά που συνοδεύεται από τη μουσική. Οι δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις, στο βαθύτερο εσωτερικό πλησίασμα, η εσωστρέφεια των ηρώων, η ατυχία και τα πάθη τους αναδεικνύονται μέσα από την πλοκή των ιστοριών με μουσική υπόκρουση.