Το “Δε λες κουβέντα” του Μάκη Μαλαφέκα είναι ένα σύγχρονο αστικό νουάρ που διαδραματίζεται κυρίως στην Αθήνα του 2017, σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, καύσωνα και έντονης καλλιτεχνικής δραστηριότητας λόγω της Documenta 14. Κεντρικός ήρωας είναι ο Μιχάλης Κρόκος, ένας συγγραφέας που επιστρέφει στην Αθήνα και βρίσκεται σχεδόν τυχαία μπλεγμένος σε μια παράξενη υπόθεση γύρω από την κλοπή ενός μικρού πίνακα στην Ύδρα.

Σπονδυλωτό αφήγημα με δέκα και εννέα ψηφίδες το προσεγμένο πόνημα αυτό από έναν προσεκτικό ολιγόλογο κι ολιγογράφο εργάτη του Λόγου, τον πολλάκις και πλειστάκις βραβευμένο, τον παγκόσμιο –κυριολεκτικά– Συγγραφέα Μάκη Τσίτα που πλάθει την ελληνική γλώσσα ως χορδή σε ηλιακό τόξο, απολλώνιο και ορφικό μαζί.

Ο αφηγητής βρίσκεται αιφνιδίως αντιμέτωπος με μια αποκάλυψη που αφορά την οικογενειακή του ιστορία, καθώς γίνεται αποδέκτης μιας διαθήκης και μιας σειράς επιστολών για την Αθήνα της κατοχής, των δωσίλογων, και των δικών που ακολούθησαν.

Μια ανθολογία με δεκατρείς ιστορίες φαντασμάτων από την περίοδο 1880-1930.

Στα αλληλοσυνδεόμενα διηγήματα της συλλογής “Το Αδελφομοίρι και άλλες ιστορίες”, παρακολουθούμε τους κατοίκους ενός χωριού του Παγγαίου στα χρόνια της βουλγαρικής κατοχής: εύκολες επιλογές σε τόσο δύσκολους καιρούς δεν υπάρχουν.

Ο Αλμπέρ είναι ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου. Βρίσκεται σε μια έντονα φορτισμένη ψυχολογική κατάσταση ενδοσκόπησης, καθώς αναζητά τον εαυτό του και την εσωτερική του υπόσταση. Διαπιστώνει ότι είναι πολύ δύσκολο να έρθει σε επαφή με την αληθινή του φύση προσκρούοντας συνεχώς σε ψέματα, πλάνες, απάτες.

Ο φαρμακοποιός  Εμανουέλ Περόν, με την πίστη του στις επιστημονικές μεθόδους, είναι ο μόνος που θα μπορέσει, με την παρατήρηση και με τη λογική, παρά τις αντιξοότητες, να βρει τη θεραπεία για μια παράδοξη και θανάσιμη ασθένεια,  που εμφανίζεται στην πόλη του και εξαπλώνεται επικίνδυνα.

Στις εννιά μέρες που διαρκεί η αφήγηση, ο Νίκος επισκέπτεται καθημερινά στην εντατική τον αδερφό του Λευτέρη, μετά  τη φωτιά που ξέσπασε στο διαμέρισμά του. Υπάρχουν υποψίες πως ο ίδιος ο Λευτέρης έβαλε φωτιά στο σπίτι του ‒ γιατί ο Λευτέρης έπασχε χρόνια από ψυχική νόσο.

Σύντομα διηγήματα, μέχρι τρεις σελίδες το καθένα, που αποτυπώνουν στιγμές, φέρνοντας σε πέρας μικρές ιστορίες, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό που μάλλον φανερώνει γνώση από την παρατήρηση αυτού που συμβαίνει “στη γύρα” εκεί έξω.

Τα διηγήματα της Νατάσας Σίδερη στη συλλογή «Το μόνο ζώο» εκκινούν από βασικές διαφορές του ανθρώπου από τα ζώα, αναπτύσσονται με παιγνιώδη διάθεση. με άξονα τη γονεϊκότητα και διαβάζονται και σαν παραμύθι.