Ο Απόστολος Σπανός σκιαγραφεί σε μικρά πεζά κείμενα δοκιμιακού χαρακτήρα τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας που συντελούν στο αμάλγαμα του βίου. Σκέψεις που κινούνται ανάμεσα στο ονειρικό και το πραγματικό, βιώματα που γεννούν ενδόμυχα αποκυήματα, λελογισμένες ακολουθίες που καταλήγουν στον χείμαρρο της πραγματικότητας.

Στην πρώτη περίοδο της Aγγλοκρατίας στην Κύπρο, ανάμεσα στους Βρετανούς που έχουν έρθει στο νησί, κυκλοφορεί και ένας ιδιόρρυθμος Γάλλος. Τίποτα δεν είναι γνωστό γι’ αυτόν, κανείς δεν ξέρει πως είναι ποιητής ‒ μέχρι τη στιγμή που ένα περιστατικό θα ωθήσει τους πάντες να τον αναζητήσουν.

Ο Θέμης Αδάμ επιστρέφει στην Ελλάδα από την Αγγλία για την κηδεία του πατέρα του με τον οποίο είχε να μιλήσει πολλά χρόνια. Η επιστροφή στον τόπο που μεγάλωσε, την Ελευσίνα, σηματοδοτεί και το ξύπνημα των αναμνήσεων σχετικά με την εξαφάνιση του έφηβου αυτιστικού αδερφού του, του Ηλία, πριν από περίπου τριάντα χρόνια. Για την υπόθεση ο Θέμης είχε γράψει ένα βιβλίο όπου αφηγούνταν την ιστορία μέσα από τη δική του οπτική. Με εξαίρεση μια εκπομπή που αναζητά πρόσωπα, η υπόθεση γρήγορα ξεχάστηκε.

Ο νοησιαρχικός τρόπος αντίληψης της «Πραγματικότητας» επαναφέρεται σε ένα προβιομηχανικό στάδιο ανώτερης πνευματικότητας, που τείνει προς τα ανώτατα αιθερικά πεδία με έναν τρόπο καθαρά νεοπλατωνικό. Γειωμένος ρομαντισμός, νεοκλασικισμός, συνδυασμένος με το Ά-Λογο ορθολογισμός, ποιητική πεζογραφία υψηλών προδιαγραφών, παγκοσμίου βεληνεκούς.

Λαχτάρησα να πλάσω μια ηρωίδα συνομήλικη με τον 21ο αιώνα. Μια νέα γυναίκα που να μη χωράει σε στερεότυπα, να μην εκπληρώνει ελπίδες, να μην επιβεβαιώνει φόβους. Να ζει μέρα με την ημέρα, απολαμβάνοντας τις αντιφάσεις της, υποφέροντας εξαιτίας τους. Να κόβει και να κόβεται, πότε νηφάλια, πότε πιωμένη. Να μπαινοβγαίνει σε παράλληλους κόσμους χωρίς να βολεύεται, δίχως να ξαποσταίνει σε κανέναν τους. Το μέλλον πότε να το τρέμει, πότε να το νιώθει του χεριού της, να λαχταρά να το στύψει και να το ρουφήξει, να μην αφήσει τίποτα που να μη δοκιμάσει, να μη γευτεί… Να πολιτεύεται από άγνοια κινδύνου. Και να ερωτεύεται, παράφορα, με πλήρη γνώση του. Ένα κορίτσι στον ανθό του, διαμορφωμένο στο πιο ρευστό περιβάλλον, βομβαρδιζόμενο από την κούνια με πληροφορίες, θεωρίες, εμπειρίες, ό,τι επαληθεύει ευθύς να διαψεύδεται. Ένα κορίτσι τόσο αλλιώτικο και τόσο ίδιο στον πυρήνα του με τη «Μαρία Νεφέλη» του Οδυσσέα Ελύτη, αλλά και την «Παράξενη κοπέλα» του Μανώλη Χιώτη. Σας παραδίδω την Πανδώρα Σταφυλά.

Γεννιέσαι, γεννιέμαι και περνούν χιλιάδες μέρες.

Μια νύχτα του Δεκέμβρη ένας άντρας μπαίνει σε ένα ουζερί στην Ευελπίδων, μια γυναίκα γυρίζει να τον αντικρίσει και γεννιέται ο κόσμος. Ίσως βέβαια να είναι ο κόσμος που υπήρχε πάντα, μόνο που τώρα μοιάζει ξανά καινούργιος και αστραφτερός. Μια αναζήτηση φτάνει στο τέλος της, νέοι δρόμοι ανοίγονται, το κοντέρ μηδενίζει.

Ο πρώτος χρόνος ενός έρωτα, του καλύτερου έρωτα, αυτού που δεν ήξερες ότι έψαχνες: η χαρά, η αγωνία και η λαχτάρα για έναν άνθρωπο άγνωστο μέχρι τότε, που γίνεται αναπάντεχα το κέντρο του κόσμου σου. Μια αφήγηση, μέσα από στιγμιότυπα, για το πώς αλλάζει η ματιά μας όταν ερωτευόμαστε και πώς δημιουργείται ένα σύμπαν για δύο εκεί που πριν δεν υπήρχε τίποτα.

Ο Ηλίας αποφασίζει να μετακομίζει με τον γιο του, Μάρκο, από τη Θεσσαλονίκη στην Κομοτηνή, μετά τον θάνατο της γυναίκας του, πιστεύοντας κι ελπίζοντας ότι το νέο περιβάλλον θα βοηθήσει και τους δύο να αναθερμάνουν τη σχέση τους. Ο Ηλίας με τον Μάρκο μετοικούν σ’ ένα διαμέρισμα στην Κομοτηνή που ανήκει στον παλιό φίλο του Ηλία, Νικήτα, αστυνομικό. Ο Νικήτας διερευνά τους φόνους δύο εφήβων Στον τόπο του εγκλήματος των δύο φόνων βρέθηκε μια θήκη κινητού με ένα κίτρινο αρκουδάκι που, όμως, δεν ταίριαζε στα κινητά των παιδιών.

Η Αριάδνη βρίσκεται σε ένα ορεινό χωριό όχι μακριά από την Αθήνα. Το κρανίο ενός λύκου, στο μοναδικό καφενείο-ταβέρνα της περιοχής όπου σταματά,  την εντυπωσιάζει. Η φιλοπερίεργη σύζυγος του ιδιοκτήτη, η Κική, σκαρφίζεται τότε έναν τρόπο για να πείσει τον άντρα της, τον Βαγγέλη, να αρχίσει να σκέπτεται την επιστροφή τους στη μεγάλη πόλη.

Ο πρωτοπρόσωπος αφηγητής είναι παντρεμένος και πατέρας δύο μικρών παιδιών, όμως δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει ό,τι έγινε στο Χίλσμπορο, τον Απρίλιο του 1989, όταν 97 οπαδοί, κυρίως της Λίβερπουλ, έχασαν τη ζωή τους – ανάμεσά τους και ο καλύτερός του φίλος. Η επικείμενη επιστροφή ενός μέλους της παρέας εκείνων των νέων τότε παιδιών πυροδοτεί αναμνήσεις και συναισθήματα ενόσω ασχολείται με το περιεχόμενο μιας κούτας στο γκαράζ του σπιτιού του.

Δεκαετία του 1960 σε ένα ορεινό χωριό, το Βερτίλι. Οι κάτοικοί του δοκιμάζονται όταν ολόκληρη η βορειοδυτική πλευρά του χωριού καταρρέει μαζί με τρεις από τις στοές του κοντινού ορυχείου. Η καταστροφή προκαλεί το θάψιμο του σχολείου στη λάσπη και τον θάνατο όλων των δασκάλων και των μαθητών, εκτός από τον Ιορδάνη που βρισκόταν στην αυλή εκείνη την ώρα και που από τη μια στιγμή στην άλλη γίνεται το μοναδικό παιδί του χωριού.