Ο Μηνάς Στραβοπόδης, γεννημένος το 1997, είναι Έλληνας συγγραφέας, πολιτικός επιστήμονας και ιδρυτής του πολιτιστικού ιστότοπου CultArt Zone, που έχει ως σκοπό την ανάδειξη κοινωνικών και πολιτικών φαινομένων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και το Κing’s College London, ενώ εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η «Σύγχυσις» είναι το τρίτο του βιβλίο, ενώ από τις εκδόσεις Αρμός κυκλοφορούν επίσης οι «Συμπληγάδες Αξιών» (2024) και «Ο επαναστάτης της Αβύσσου» (2021). Το βιβλίο του «Σύγχυσις» (Εκδόσεις Αρμός, 2025) είναι ένα αφήγημα που κινείται στον χώρο της υπαρξιακής αναζήτησης και της κοινωνικής κριτικής.

Ο Αλμπέρ είναι ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου. Βρίσκεται σε μια έντονα φορτισμένη ψυχολογική κατάσταση ενδοσκόπησης, καθώς αναζητά τον εαυτό του και την εσωτερική του υπόσταση. Διαπιστώνει ότι είναι πολύ δύσκολο να έρθει σε επαφή με την αληθινή του φύση προσκρούοντας συνεχώς σε ψέματα, πλάνες, απάτες και εντέλει ανακαλύπτοντας ότι έχει χαρακτηριστικά υποκρισίας και κερδοσκοπισμού. Έχει εγκλωβιστεί σε μια δαιδαλώδη υποταγή στο σύστημα του καπιταλισμού, της ιδιοτέλειας και της ανθρωποφαγίας. Αντιμετωπίζει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, δεν μπορεί να αντικρίσει το είδωλό του στον καθρέφτη, καθώς ο εαυτός του αντικατοπτρίζει όλα τα δεινά της σημερινής κοινωνίας. «Υπάρχουμε χωρίς να σκεφτόμαστε», αυτό κραυγάζει ο Αλμπέρ. Μέσα από 13 σύντομους και διαδοχικούς  διαλόγους που μοιάζουν εντέλει με μονολόγους, αποτυπώνει τη σύγχυση, που διαπερνά όλους μας, την απομάκρυνση από την αληθινή φύση μας, την απουσία σκέψης και εσωτερικού μονολόγου και αναστοχασμού.  Η ανθρώπινη εξαθλίωση είναι το ζητούμενο και ο τρόπος απεμπλοκής μας. Παντού κυρίαρχο είναι το συναίσθημα της σύγχυσης.

Οι ιδιαιτερότητες της ανθρώπινης φύσης και η συμπεριφορά που προσαρμόζεται και αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις, το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, η κρίση αξιών, η διαφθορά, η επικράτηση του χρήματος και της εξουσίας έχουν ως αποτέλεσμα την απομάκρυνσή μας από τον εαυτό μας και τη δημιουργία αδιεξόδων. Αυτό διαπιστώνει ο ήρωας του μυθιστορήματος. «Τόσο αγώνα κάναμε, για να γίνουμε από άνθρωποι καταναλωτές και τώρα θα το στερηθούμε κι αυτό;…» (σελ. 45) «Ξέρεις κάτι, καλέ μου φίλε; Έχουμε ξεπουληθεί πολύ φθηνά σαν ανθρωπότητα. Ξεπουλιόμαστε για είκοσι μέρες διακοπές το καλοκαίρι… Για ένα καλό κρασί… Για μια ποικιλία τυριών… Ακόμα-ακόμα και για ένα ακριβό αμάξι ή ένα πολυτελές διαμέρισμα ‒ στις καλύτερες των περιπτώσεων. Σκέτη φρίκη, αλλά τόσο κοστολογούμε μόνοι μας την ύπαρξή μας ‒ δεν τολμώ να πω τη ζωή μας…» (σελ. 25).

Ο λόγος του συγγραφέα είναι απλός και ρέει αβίαστα, με πολλά παραδείγματα από την καθημερινότητα όλων μας. Αλληγορίες, ειρωνείες, συμβολισμοί, οξύμωρα σχήματα, ρητορικά ερωτήματα, πολλαπλά σχήματα λόγου χρησιμοποιούνται για να μπορέσουμε να δούμε πίσω από την επιφάνεια και τη μάσκα των άλλων και τη δική μας. Στόχος είναι να αποσοβηθεί η Σύγχυσις.