Η Βαλεντίνα είναι εσώκλειστη σε ένα σχολείο. Οι ημέρες εκεί είναι πραγματικό βασανιστήριο, καθώς η διευθύντρια του σχολείου την υποβάλλει σε επίπονες δοκιμασίες. Καιρό αργότερα, η Βαλεντίνα απομονώνεται σ’ ένα σπιτάκι στο δάσος της Φραγκονίας. Όμως κι εκεί διαπιστώνει ότι δεν έχει ξεφύγει από το παρελθόν, η φρίκη την έχει ανακαλύψει και σ’ αυτήν την απομονωμένη γωνιά. Χρόνια αργότερα η Ολίβια, καθηγήτρια ψυχολογίας, ψάχνει τρόπο για να σώσει την υιοθετημένη κόρη της που πάσχει από λευχαιμία. Ως απέλπιδα προσπάθεια ξεκινά την αναζήτηση των βιολογικών γονιών της κόρης της. Με τη βοήθεια του Ελίας, ενός φοιτητή της που έχει ψυχολογικές διακυμάνσεις, βρίσκει την άκρη του νήματος, έναν αστικό θρύλο με το όνομα «Το κορίτσι του Ημερολογίου».

Η “Μπέτυ Μπου” της Κλαούδια Πινιέιρο αφηγείται την ιστορία της Νούριτ Ίσκαρ, πρώην επιτυχημένης συγγραφέως νουάρ, που αναλαμβάνει ως δημοσιογράφος να καλύψει τη δολοφονία ενός πλούσιου επιχειρηματία σε μια αριστοκρατική συνοικία του Μπουένος Άιρες, με τη βοήθεια ενός παλιού δημοσιογράφου του αστυνομικού ρεπορτάζ, ανακαλύπτοντας κρυμμένα μυστικά, συγκρούσεις εξουσίας και την αλήθεια πίσω από δύο όμοια εγκλήματα.

Σε ένα κουπέ του νυχτερινού τρένου από τη Μασσαλία στο Παρίσι συνταξιδεύουν έξι άγνωστα μεταξύ τους πρόσωπα. Το πρωί όμως θα αποβιβαστούν oi πέντε, καθώς μια νεαρή γυναίκα έχει δολοφονηθεί. Ο αστυνομικός επιθεωρητής Γκρατσιανό πρέπει να εντοπίσει ποιος, πότε και για ποιο λόγο δολοφόνησε την άτυχη κοπέλα.

«Το όνομα μου είναι Εστέλα» είναι η πρωτοπρόσωπη αφήγηση μιας Χιλιανής οικιακής βοηθού για τα επτά χρόνια της υπηρεσίας της ως εσωτερική σε μια ευκατάστατη οικογένεια στην πρωτεύουσα Σαντιάγο: μια θητεία με αυξανόμενες εντάσεις και δραματικό τέλος.

Στο βιβλίο του «Η Μονίκ δραπετεύει» ο Εντουάρ Λουί αναφέρεται στη μητέρα του η οποία είναι μια γυναίκα της εργατικής τάξης από την επαρχία της Βόρειας Γαλλίας. Πολλές γυναίκες βρίσκονται στη θέση της, και βιώνουν τη βία χωρίς να έχουν διεξόδους, αφού οι περισσότερες δεν έχουν δουλειά και κατά συνέπεια χρήματα για να εξαγοράσουν την ελευθερία τους. Ο Εντουάρ Λουί αφηγείται την πορεία της μητέρας του η οποία αφού καταφέρνει να ξεφύγει από τον κακοποιητικό πατέρα του και από μια ζωή που της στοίχισε την προσωπική της ελευθερία, καταλήγει στο Παρίσι εγκλωβισμένη πάλι σε μια σχέση κακοποιητική και εφιαλτική.

Ένα κωμικό μάνγκα, γεμάτο δράση, με μια ομάδα που αποτελείται από έναν κατάσκοπο, μια δολοφόνο και μια τηλεπαθητικό. Ο κορυφαίος κατάσκοπος Twilight είναι μοναδικός στις επικίνδυνες αποστολές προκειμένου να προστατεύσει τον κόσμο. Αλλά όταν του δίνεται εντολή να δημιουργήσει μια ομάδα, με την οποία θα εμφανιστεί ως οικογένεια, βρίσκει τον εαυτό του σε μια κατάσταση που δεν έχει ξαναζήσει. Μια που δεν είναι συνηθισμένος να εξαρτάται από άλλους, τα βρίσκει σκούρα τώρα που θα έχει και γυναίκα και παιδί. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι η γυναίκα του είναι δολοφόνος και το κοριτσάκι τηλεπαθητικό.

Τρεις ιστορίες μυστηρίου από τη βικτωριανή συγγραφέα Elizabeth Gaskell περιλαμβάνονται στη συλλογή. Κατάρες από το μακρινό παρελθόν, επικίνδυνοι και εκδικητικοί σύζυγοι και απρόσμενες εξαφανίσεις κυριαρχούν στα διηγήματα.

Ο αφηγητής, ο Βίλχελμ Μπέτουχ, ζωντανός μετά τη λήξη του πολέμου ιδιοποιείται την ταυτότητα ενός θύματος του πολέμου, του Χανς Στερν, γιατρού και αξιωματικού. Ο Βίλχελμ επιστρέφει στο σπίτι του Χανς, στην οικογένειά του, στο επάγγελμά του. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται την αλλαγή αυτή παρά μόνο ο σκύλος του Χανς. Ο Βίλχελμ πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ήταν φούρναρης. Μετά τον πόλεμο παίρνει το δελτίο ταυτότητας του νεκρού Χανς και με έναν σουρεαλιστικό τρόπο μεταμορφώνεται και ταυτίζεται με την προσωπικότητά του και με όλο του το είναι.

Η Εύα και ο Φέδε Σούστερ, δύο αδέρφια που έχουν καιρό να συναντηθούν, βρίσκονται στο γερμανικό κοιμητήριο της Θαραγόθα για να αποχαιρετήσουν τον μεγαλύτερο αδερφό τους. Σύντομα, όμως, δέχονται ένα ακόμα χτύπημα καθώς πέφτουν θύματα εκβιασμού: τους απειλούν ότι θα αποκαλύψουν τα εγκλήματα της οικογενειακής ιστορίας που οι ίδιοι αγνοούν.

Σύντομα διηγήματα, μέχρι τρεις σελίδες το καθένα, που αποτυπώνουν στιγμές, φέρνοντας σε πέρας μικρές ιστορίες, με χιούμορ και αυτοσαρκασμό που μάλλον φανερώνει γνώση από την παρατήρηση αυτού που συμβαίνει “στη γύρα” εκεί έξω.

Από αισθητικής και ιδεολογικής πλευράς, ρυθμός και περιεχόμενο, ιδέα και μορφή, νοήματα και φωνήματα συνάδουν αποτελεσματικά σε μια ιδιότυπη πρωτότυπη συμφωνία που συνθέτει κάθε επαρκής αναγνώστης-θεατής στο μυαλό και στην ψυχοσωματική του δομή προσδίδοντας στην εξατομικευμένη πνευματικότητα ένα καινούργιο δυσθεώρητο βάθος.

Τα διηγήματα της Νατάσας Σίδερη στη συλλογή «Το μόνο ζώο» εκκινούν από βασικές διαφορές του ανθρώπου από τα ζώα, αναπτύσσονται με παιγνιώδη διάθεση. με άξονα τη γονεϊκότητα και διαβάζονται και σαν παραμύθι.