Φωτοκεντρική, φωτολατρική, φωτολυτρωτική, φωτοθεραπευτική Ποίηση.

Στην μακροδομή αυτού του ευσύνοπτου τόμου ξεναγούμαστε σε οκτώ ενότητες-κύκλους. Ο αριθμός οκτώ σύμβολο της ουράνιας αρμονίας αλλά και του απείρου, εκείνου που δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίσουμε απολύτως αφού είναι έξω από τα όρια της ανθρώπινης εμπειρίας και των αντιληπτικών μας δυνατοτήτων – εκείνο που μόνον με την Ποίηση την Υψηλή το ψυχανεμιζόμαστε ακροθιγώς για ένα κβαντικό δευτερόλεπτο που λογιάζεται ως αιώνες.

Διαλέγω σταχυολογώντας εμβριθώς και ανθολογώντας καταλεπτώς:
Από την Ενότητα Κύκλος 1ος:
[…] Η στρόφιγγα / γύρισε, ω / απ’ την πανίσχυρη / δύναμη / του φωτός.
[…]
Αγγελιοφόρος / της χαράς / στα σκοτάδια / του ζόφου. / Η κινητήριος / δύναμη / των επτά
λυχνιών, / κίνητρο και / έμπνευση / στον ταξιδευτή / του ονείρου.
[…]
Το Εν / που τα πάντα / ενώνει / σε ατέλειωτους / συνδυασμούς / ήχων / χρωμάτων / σχημάτων / ποικιλιών. / Ένας έρωτας / που ποτέ / δεν τελειώνει, / διότι δεν έχει / ούτε τέλος / ούτε αρχή. /
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 2ος:
Στην χώρα χωρίς σύνορα / τις αλυσίδες πετάω, / στην χώρα που το φως / ποτέ δεν χάνεται / στον ορίζοντα της θείας / ισορροπίας στην σύνθεση / που το σκότος / Φως είναι…
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 3ος:
[…]
Η μόλυνση / του πλανήτη / από ακάθαρτες / οντότητες, / τον διχασμό / δημιούργησε / ο φθόνος / το μείζον / πρόβλημα / της διάσπασης / από την αρχική / αγνή σύλληψη / του κόσμου.
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 4ος:
[…]
Τα τελευταία τείχη / της αποπλάνησης / γκρεμίζονται / από την σάλπιγγα / της ισχύος του / Λόγου. / Η ακτίνα της σοφίας / την αποκλεισμένη / οδό διαπερνά. / Οι πλάνοι του / πνεύματος / ξεσκεπάζονται / και η ώρα της / κρίσης των πάντων / έφθασε.
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 5ος:
[…]
Στην σιωπή / της απεραντοσύνης / αφήνομαι εκεί / όπου η ειρήνη / βασιλεύει. /
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 6ος:
[…]
Το ατέλειωτο ταξίδι / του περιπλανώμενου / αρχίζει ώσπου να / καταλάβει την διττότητα / και την ένωση / να αποφασίσει.
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 7ος:
[…]
Στον Ναό του φωτός / εισέρχομαι, και απ’ την / κορυφή της θόλου η ακτίνα / της ισχύος και φώτισης / την κεφαλή του μύστη / διαπερνά.
[…]
Από την Ενότητα Κύκλος 8ος:
[…]
Ο μέγας ιεροφάντης / το ελιξίριο της ίασης / στο δισκοπότηρο της / δοκιμασίας μού προσφέρει / χαρίζοντας το δώρο / της μετουσίωσης./ Κάθε πληγή σε πολύτιμο / λίθο μετατρέπεται, / αδέλφια της ψυχής μου/στο δείπνο το μυστικό / της ανάληψης ελάτε μαζί / να συμμετέχετε.

Σε μορφοσυντακτικό επίπεδο, ας προσέξουμε τους κοφτούς διασκελισμούς στην αρχή. Ουσιαστικά, επίθετα, ρήματα τεχνηέντως κεχωρισμένα προκειμένου να δοθεί έμφασις. Όσο προχωράει όμως η αφήγηση κι εντείνεται ο ρυθμός, αίφνης μακραίνουν οι στίχοι, παρατάσσονται περισσότερες συλλαβές, καθίσταται περιπλοκότερη η εικονοπλασία.

Από αισθητικής και ιδεολογικής πλευράς, ρυθμός και περιεχόμενο, ιδέα και μορφή, νοήματα και φωνήματα συνάδουν αποτελεσματικά σε μια ιδιότυπη πρωτότυπη συμφωνία που συνθέτει κάθε επαρκής αναγνώστης-θεατής στο μυαλό και στην ψυχοσωματική του δομή προσδίδοντας στην εξατομικευμένη πνευματικότητα ένα καινούργιο δυσθεώρητο βάθος.

Ποίηση «μεταφυσική» δίχως ίχνος αποκρυφισμού. Όλα αγνά, απλά, καθαρά, στο Φως!!!

Ηθική κι έντιμη στάση απέναντι στα «κακώς κείμενα» του πλανήτη που πλέει τα λοίσθια κάτω από την ανθρώπινη αφροσύνη.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μια ιδιάζουσα υπερθρησκευτική και υπερπολιτισμική αλλά ελληνικότατη τελετουργική έρρυθμη επίκληση στο Πρωταρχικόν Φάος, το Ανέσπερον, το Ζωοποιό, το ομηρικό και παγκόσμιο. Προς αυτό το Ύστατο Φως μάς προτρέπει η καλή ποιήτρια να πορευτούμε νουνεχείς με συνείδηση της ενότητας των πάντων.

Δεν πρόκειται για καινοφανή ιδεολογία αλλά χορευτική επάνοδος στις πηγές μέσα από παραδοσιακά μοτίβα και ρυθμούς δεόντως κι ελλόγως σωματοποιημένους.

Όσο για την «ονειρική» διάσταση-διάθεση, πώς αλλιώς να μιλήσεις για το Άρρητο, το Άφατο, το ΆΛΟΓΟ, το λυσιτελές;