Η ιστορία μας ταξιδεύει στο όρος Πάικο της κεντρικής Μακεδονίας. Εκεί θα βρεθεί ο  Ηλίας Πανταζής, με τον θάνατο του αδελφού του από ναρκωτικά να τον βαραίνει, και θα γνωρίσει τον Ντρούγκαρο, τον τελευταίο αντάρτη από τους δύο επιζήσαντες της αλληλοσφαγής που ακολούθησε την κατάποση των παραισθησιογόνων μανιταριών αμανίτα μουσκάρια το 1943.

Ο Απόστολος Λαγαρίας καταθέτει ένα ιδιαίτερο μυθιστόρημα με έναν ακόμα πιο ιδιαίτερο τίτλο: αν ψάχνετε για τέσσερις πατούσες και μια ουρά, δεν θα τις βρείτε στις σελίδες του… ή μάλλον θα τις βρείτε… Ισχύουν και τα δύο, μιας και τα δίπολα αλλά και οι επιλογές ανάμεσά τους, είναι το βασικό μοτίβο πάνω στο οποίο χτίζει την πλοκή του.

Οι «Αλεξανδρινές φωνές» είναι δεκαπέντε ξεχωριστές ιστορίες –που μοιάζουν ανεξάρτητες και αυτοτελείς– ηρώων που ζούσαν στην οδό Λέψιους της Αλεξάνδρειας, στην οδό του Καβάφη,  στα χρόνια του Μεσοπολέμου (1930-33). Δεκαπέντε κεφάλαια, δεκαπέντε ζωές ηρώων από όλα τα κοινωνικά στρώματα, αλλά και με κοινή επιθυμία να ζήσουν μια ζωή με ουσία, με νόημα.

Συμπερασματικώς, ο Γιώργος Βέης είναι ένας «ολικός καλλιτέχνης» υπερβάλλων του ποιητικού του έργου και υποβάλλων ποιήματα σε όσους έρχονται σε επικοινωνία με το άστρο του.

Η Ροζίτα Σπινάσα παραδίδει στους αναγνώστες μία συλλογή διηγημάτων που αντικατοπτρίζει τη μονότονη και επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα των ανθρώπων φανερώνοντας αυτή της την πρόθεση από τον τίτλο της συλλογής ακόμα – «στόμαστομαστό».

Μια γυναίκα συγκεντρώνει τις ψηφίδες του παρελθόντος της από τη στιγμή που ήταν κορίτσι. Οι μνήμες εξηγούν πώς ήταν και ποια στοιχεία τη διαμόρφωσαν. Ένα ελλειπτικό και άκρως ποιητικό αφήγημα.

Μια κοπέλα δέχεται κάποιες περίεργες επισκέψεις. Ένας οικογενειακός φίλος βρίσκει τον Κριστιάν και του ζητάει να λυτρώσει την κοπέλα, ανακαλύπτοντας ποιος κρύβεται πίσω από τις επισκέψεις και τα απόκοσμα δώρα που της αφήνει στο δωμάτιό της.

Η συλλογή «Ερεβώδης Λειμώνας» αποτελεί απτή απόδειξη πως ο Μπελαούρης είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα δημιουργού που δεν παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα μόνο είδος έκφρασης, θεματολογίας και γραφής αλλά προσαρμόζεται ανάλογα με το ερέθισμά του μετασχηματίζοντας σκέψη, γραφή και συναισθηματική κατάσταση για να αποδώσει την πεμπτουσία του θέματός του.

Μια προδοσία και μια χρονομηχανή οδηγούν στην αλλαγή του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε και αναγκάζουν τον αστυνομικό ντετέκτιβ Κάρτερ Τζόουνς να γυρίσει πίσω στον χρόνο για να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος.

Έρωτες καταδικασμένοι από τη γέννησή τους, μυστικά που στοιχειώνουν τις γενιές μιας οικογένειας, γυναίκες που υφίστανται καρτερικά τη μοίρα τους αλλά και γυναίκες που αγωνίζονται να την αλλάξουν, τα ανθρώπινα τέρατα που ζουν ανάμεσά μας αλλά και εκείνοι που τα αψηφούν, είναι τα υλικά με τα οποία η Πασχαλία Τραυλού υφαίνει το μύθο του καινούργιου της βιβλίου.

Ένα μπουκέτο λουλούδια μοιάζουν αυτά τα διηγήματα, καθώς τα περισσότερα είναι αφιερωμένα σε κάποιον φίλο ή φίλη. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται γνωστοί λογοτέχνες∙ ολόκληρο το βιβλίο είναι αφιερωμένο στην ποιήτρια Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου. Έτσι, οι ιστορίες μοιάζουν να είναι μια προσφορά, μια κατάθεση για τα ανθρώπινα, με απώτερο σκοπό ένα άγγιγμα.

Στις 16 Οκτωβρίου 2013, 437 μαθητές, 52 δάσκαλοι και 24 ακόμα μέλη του προσωπικού του γυμνασίου Bay Point Preparatory στα προάστια του Milwaukee, εξαφανίζονται χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος. Αρκετά μίλια φωτός μακριά, οι αγνοούμενοι βρίσκονται ξαφνικά στη μέση ενός αρχαίου, άγριου τοπίου.