Πικρά αισιόδοξη ποίηση με μπωντλερικές καταβολές, δεν αποφεύγει τη σκοτεινιά, δεν ξορκίζει τα ερέβη, χωρίς ωστόσο να τα προτιμά και να έλκεται απ’ αυτά. Στον αντίποδα της καζαντζακικής έκφρασης «Δεν ελπίζω τίποτα», ο Λουάν Τζούλις ελπίζει διακριτικά σε ένα καλύτερο αύριο για όλους τους ανθρώπους και ειδικά για τους αδυνάμους.

Ιδιαίτερο στοιχείο αυτής της πρωτότυπης γραφής είναι η γνώση και εκλαΐκευση πολεμικών τακτικών και στρατιωτικών «μυστικών», που υπερβαίνουν τα συνήθη «χολιγουντιανά» παρόμοια μυθιστορήματα. Εδώ υπάρχει πρωτοτυπία, γνώση, μεράκι, παλμός. Ανιχνεύεται μια σχεδόν μεταφυσική απαίτηση αναζήτησης της αλήθειας.

Λένιγκραντ, 1941: Μέσα στη ζοφερή καθημερινότητα των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν αν θα ζουν μέχρι το τέλος της ημέρας, ένας νεανικός έρωτας γεννιέται, ριζώνει και αγωνίζεται να ζήσει, ακριβώς όπως οι κάτοικοι της πόλης, ακριβώς όπως η «Μητέρα Ρωσία» που δίνει τη μάχη μέχρις εσχάτων με τους Γερμανούς εισβολείς.

Ένα κορίτσι βρίσκεται δολοφονημένο κοντά στο Τείχος του Βερολίνου. Όταν η υπολοχαγός Κάριν Μίλερ φτάνει στον τρόπο του εγκλήματος, διαπιστώνει ότι δεν πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση απόδρασης από την ανατολική πλευρά του Βερολίνου.

Σοφές ψυχές, αρχαίες και παλαιές, προσπαθούν να συνηθίσουν τα καινούργια τους σώματα.

Ο Saichi Sugmoto, ένας επιζών της μάχης του λόφου 203 στον ρώσο-ιαπωνικό πόλεμο, γίνεται μεταλλωρύχος στο Χοκάιντο. Κατά την παραμονή του εκεί, ακούει μια αμφιλεγόμενη ιστορία για έναν κρυμμένο θησαυρό των Αϊνού, τον οποίο έκρυψε μια ομάδα εγκληματιών,. Μαζί με ένα κορίτσι Αϊνού, την Ασίρπα, αποφασίζει να ψάξει για τον θησαυρό.

Τα χαρισματικά παιδιά ή αλλιώς τα φρικιά έχουν γίνει οι εχθροί των ΗΠΑ με αποτέλεσμα οι κυβερνητικοί πράκτορες, με προεξάρχοντα τον Νικ Κούπερ, να έχουν ξεκινήσει έναν απηνή πόλεμο. Κι όμως, όσο περισσότερο εισχωρεί στην αλήθεια, τόσο βρίσκεται αντιμέτωπος με δραματικές εκπλήξεις.

Ευφημιστικός ο τίτλος αυτής της όψιμης συλλογής διηγημάτων. Στην «πατρίδα» ανήκουν οι πάντες, ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας, καταγωγής, ερωτικών προτιμήσεων. Ουμανιστικές ιδέες, ανθρωπιστικά ιδεώδη, δημοκρατική αντιμετώπιση των πάντων ως ίσων, ελεύθερων υπάρξεων, τέκνων του ιδίου θεού. Είναι βαθιά θρήσκος ο συγγραφέας Κώστας Ασημακόπουλος.

Η ιστορία ξεκινάει λίγο πριν από τις πέντε το απόγευμα στον ζωολογικό κήπο και τελειώνει λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ. H Τζόαν και ο τετράχρονος γιος της, Λίνκολν, αφού ολοκλήρωσαν την ημερήσια επίσκεψή τους στο ζωολογικό πάρκο, και λίγο πριν αυτό κλείσει, κατευθύνονται προς την έξοδο. Όμως, η φυσιολογική τροπή των πραγμάτων ανατρέπεται.

Ενώ αρχικά οι διακοπές στο βουνό φαντάζουν κάτι σαν εφιάλτης για τον Κωστή και τη Διαμαντία, όταν φτάσουν στον προορισμό τους θα μαγευτούν από όλα όσα τους περιμένουν για να τα εξερευνήσουν με πολύτιμο σύντροφο την ξαδέρφη τους Σιλουανή. Ένα βιβλίο για τη φύση και τη μαγεία ενός άλλου τρόπου ζωής.

Προφητικά ποιήματα, απολογιστικά υπάρξεως, πικρά μέσα στο εκφωνημένο εύχυμο χιούμορ τους… Ποιήματα με χρονολογία κι υπογραφή ευδιάκριτη, χωρίς μίσος αλλά με πολύ πάθος. Ανακατεμένα φύλλα ημερολογίου, σαν σκόρπια φθινοπωρινά φύλλα που παίρνουν όλα τα χρώματα της Γης…