Το «Αίνιγμα του γυρισμού» του γαλλόφωνου συγγραφέα από την Αϊτή Ντανί Λαφεριέρ είναι μια εναλλαγή στίχων σαν χαϊκού και πεζού λόγου, μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού κόσμου. Μας οδηγεί, «από το παράθυρο του μυθιστορήματος», στην «επιστροφή» σε μια πολύπαθη μικρή χώρα, στην πλούσια ιστορία της και στους ανθρώπους της.

Ο αφηγητής του βιβλίου «Η δική μου ιστορία» αποτυπώνει την προσωπική του ιστορία με μοναδικό και πρωτότυπο τρόπο με απώτερο στόχο να τη διαβάσει ο πατέρας του και να τραβήξει την τόσο πολυπόθητη προσοχή του.

Σε αυτό το βιβλίο του, γραμμένο τη διετία 1976-1977 ο Μακνίλ συμπυκνώνει τα πορίσματά του για την Ελλάδα. Ο συγγραφέας ανατέμνει ένα φαινόμενο που δεν έχει προηγούμενο στην Ιστορία της Ελλάδας, τη μεταμόρφωση του ανθρώπινου βίου που συντελέστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με άλλα λόγια, πρόκειται για τη μετάβαση στη νεωτερικότητα.

Το ανέβασμα της όπερας με τον τίτλο «Ο ζυθοποιός του Πρέστον» του Λουίτζι Ρίτσι, στα εγκαίνια του θεάτρου της Καλτανισσέττα ήταν απόφαση του άρτι τοποθετημένου νομάρχη Μπορτούτζι, προκαλώντας αναταραχές, μηχανορραφίες και διαμάχες, οδηγώντας τελικά στο κάψιμο του θεάτρου.

Το τελευταίο έργο που είχε ετοιμάσει ο ιδιαίτερα αγαπητός στη χώρα μας Ουρουγουανός συγγραφέας, πριν τον θάνατό του το 2015. Στις σελίδες του καταθέτει αγαπημένες του ιστορίες κυρίως από το παρελθόν, αλλά και μύθους και λαϊκές παραδόσεις της Λατινικής Αμερικής.

Ο Skottie Young κάνει το ντεμπούτο του στην Image με αυτή τη νέα, διασκεδαστική σειρά. Σε μια επική περιπέτεια που δεν είναι ακριβώς για παιδιά, η Gert (Γερτρούδη), ένα 6χρονο κορίτσι, έχει κολλήσει στη Νεραϊδοχώρα για 30 χρόνια και δεν μπορεί να φύγει. Για να βρει την έξοδο θα καταστρέψει, θα κόψει και θα ανατινάξει ό,τι βρεθεί στον δρόμο της.

Η ποιητική της είναι ευλόγως συνυφασμένη με το προφανές προκειμένου να ερωτοτροπήσει με το Άφατο.

Μέσα από αρχειακές πηγές  και προσωπικές μαρτυρίες από τις εμπλεκόμενες χώρες –ανάμεσά τους και αυτή της Άλκης Ζέη για την Ελλάδα– ο ιστορικός και δημοσιογράφος Γιόακιµ Κέπνερ αναλύει τις σημαντικές και αμετάκλητες αποφάσεις και επιλογές του 1941, μιας χρονιάς-σημείο καμπής για τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο Ευάγγελος Ρήγας χτίζει την ποιητική του με σύμβολα: η σιωπή, το αίμα, το νερό σε διάφορες μορφές, κυρίως η θάλασσα και το ταξίδι σε αυτήν. Ο έρωτας επίσης κυριαρχεί, περισσότερο ως νοσταλγία και ως απουσία, από εκείνες τις απουσίες όμως που είναι απτές, σχεδόν σωματοποιημένες.

Ένα βιβλίο για τις μνήμες που ανακαλούμε, για τα γεγονότα που αφηγούμαστε ανακατασκευασμένα.

Το «Τούνελ» του Ernesto Sabato μάς μεταφέρει στο μεταπολεμικό Μπουένος Άιρες, όπου ο τριανταοκτάχρονος ζωγράφος Χουάν Πάμπλο Καστέλ γνωστοποιεί σε μας αυτό που ήδη γνωρίζουν όλοι οι κάτοικοι της πόλης, δηλαδή ότι δολοφόνησε τη Μαρία Ιριμπάρνε. Ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι ο πρωταγωνιστής είναι το τούνελ που αναφέρει ο συγγραφέας στον τίτλο του.