Eδώ υπεισέρχεται η ελπίδα, με το αρχετυπικό σύμβολο του Φωτός. Ποίηση κατά βάσιν ανθρωπιστική κι αισιόδοξη συνάμα, μαχητική για τα ιδεώδη του Διαφωτισμού που σηματοδοτούν την πορεία του Δυτικού Πολιτισμού και της μη ευνουχιστικής ψυχιατρικής φυσικά…

Ο Νικόλαος Εμμ. Παπαδάκης (Παπαδής), γενικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος», καταθέτει στην ελληνική βιβλιογραφία την πρώτη ολοκληρωμένη βιογραφία του Βενιζέλου. Για πρώτη φορά, ο πολιτικός Ελευθέριος Βενιζέλος συναντά τον άνθρωπο, με όλες τις χαρές, τις λύπες, τις φιλοδοξίες και τις απογοητεύσεις.

Τρεις φίλοι καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες μιας πυρκαγιάς που έκαψε το νησί όπου παραθερίζουν τα καλοκαίρια.

Το νέο βιβλίο της Μαρίας Σούμπερτ ριζώνει σε έναν μη-τόπο: σε ένα παλιό πέτρινο σπίτι περιτριγυρισμένο από ένα τεράστιο κτήμα, όπου πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους επισκέπτες έρχονται και μένουν για λίγο ή και περισσότερο, πριν αποφασίσουν για το επόμενο βήμα τους.

«Η απαγωγή του μνηστήρος», το πρώτο βιβλίο της Κωνσταντίνας Σ. Λιβιεράτου που εκδίδεται, εξιστορεί τη σκληρή ιστορία της γιαγιάς της.

Ένα πτώμα ανακαλύπτεται έξω από το Έρεμπρο. Η όρθια στάση του νεκρού, τα νεκρά πουλιά στα πόδια του και όλο το σκηνικό του φόνου ενέχουν κάτι το μακάβριο. Ο Άντερς Οικονομίδης αντιλαμβάνεται ότι δεν πρόκειται για μια απλή δολοφονία, αλλά υπάρχει σημειολογία στην εικόνα του φόνου. Οι πρώτες έρευνες δεν αφήνουν και πολλά στοιχεία.

Το «Αίνιγμα του γυρισμού» του γαλλόφωνου συγγραφέα από την Αϊτή Ντανί Λαφεριέρ είναι μια εναλλαγή στίχων σαν χαϊκού και πεζού λόγου, μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού κόσμου. Μας οδηγεί, «από το παράθυρο του μυθιστορήματος», στην «επιστροφή» σε μια πολύπαθη μικρή χώρα, στην πλούσια ιστορία της και στους ανθρώπους της.

Ο αφηγητής του βιβλίου «Η δική μου ιστορία» αποτυπώνει την προσωπική του ιστορία με μοναδικό και πρωτότυπο τρόπο με απώτερο στόχο να τη διαβάσει ο πατέρας του και να τραβήξει την τόσο πολυπόθητη προσοχή του.

Σε αυτό το βιβλίο του, γραμμένο τη διετία 1976-1977 ο Μακνίλ συμπυκνώνει τα πορίσματά του για την Ελλάδα. Ο συγγραφέας ανατέμνει ένα φαινόμενο που δεν έχει προηγούμενο στην Ιστορία της Ελλάδας, τη μεταμόρφωση του ανθρώπινου βίου που συντελέστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με άλλα λόγια, πρόκειται για τη μετάβαση στη νεωτερικότητα.

Το ανέβασμα της όπερας με τον τίτλο «Ο ζυθοποιός του Πρέστον» του Λουίτζι Ρίτσι, στα εγκαίνια του θεάτρου της Καλτανισσέττα ήταν απόφαση του άρτι τοποθετημένου νομάρχη Μπορτούτζι, προκαλώντας αναταραχές, μηχανορραφίες και διαμάχες, οδηγώντας τελικά στο κάψιμο του θεάτρου.

Το τελευταίο έργο που είχε ετοιμάσει ο ιδιαίτερα αγαπητός στη χώρα μας Ουρουγουανός συγγραφέας, πριν τον θάνατό του το 2015. Στις σελίδες του καταθέτει αγαπημένες του ιστορίες κυρίως από το παρελθόν, αλλά και μύθους και λαϊκές παραδόσεις της Λατινικής Αμερικής.