Όνειρο ή ανάμνηση;

Τι σημαίνει ακριβώς η λέξη «Αμνησία»; Τι συνέπειες έχει γι’ αυτόν που την παθαίνει, αλλά και για τους γύρω του, συγγενείς, φίλους, γνωστούς; Και αν η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη; Ο παθών με ποιο τρόπο συνεχίζει τη ζωή του;

Ένας άντρας, ο «Κανένας», όπως τον ονόμασαν στο νοσοκομείο, έπειτα από ένα μοιραίο ατύχημα ξυπνάει μη θυμούμενος τίποτα. Πάσχει από αμνησία. Κανένα στοιχείο ταυτότητας δεν υπάρχει πάνω του, ενώ, όσο διάστημα νοσηλεύεται, κανείς δεν τον αναζητά. Γιατί; Μήπως δεν έχει κανέναν συγγενή, κανέναν φίλο; Και τι θα απογίνει;

Αφού πάρει εξιτήριο, ξεκινάει από το μηδέν νέα ζωή στη Ρώμη. Με νέο όνομα, ιταλικό, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, με μοναδικό σημείο αναφοράς και μοναδικό του στήριγμα την Καλυψώ, τη νοσοκόμα που τον φρόντιζε στο νοσοκομείο και μετέπειτα γυναίκα του.  Ωστόσο, ο «Κανένας» δεν παύει να αναρωτιέται για το παρελθόν του, τι ενδεχομένως άφησε πίσω. Αναπάντητα ερωτήματα, αμφιβολίες, φόβοι, προσπάθειες να θυμηθεί που πέφτουν διαρκώς στο κενό, δεν τον αφήνουν σε ησυχία.

Η συγγραφέας Φανή Μέλφου-Γραμματικού στο βιβλίο της «Το Σκοτάδι της Αμνησίας» αφηγείται, με ιδιαίτερο και διακριτικό τρόπο, μια σύγχρονη ιστορία με κεντρικό θέμα την αμνησία. Με ευθείες αναφορές στην «Οδύσσεια» – από τα ονόματα των ηρώων μέχρι τις ιδιότητες και τους ρόλους που καλούνται να παίξουν.

Η αφήγηση ξεδιπλώνεται σε δύο επίπεδα. Ο αναγνώστης παρακολουθεί δύο διαφορετικές ιστορίες που «τρέχουν» παράλληλα. Ενώ δε λείπουν οι πολλές αναδρομές και οι εγκιβωτισμοί. Άραγε οι δύο ιστορίες θα συναντηθούν ποτέ;

Σε πρώτο πρόσωπο, μέσα από την αφήγηση του δωδεκάχρονου Τηλέμαχου, μαθαίνουμε τη ζωή της οικογένειας που έμεινε πίσω, ενώ σε τρίτο, τη ζωή του «χαμένου», λόγω αμνησίας, πρωταγωνιστή με τη νέα του οικογένεια.

Όσο η αφήγηση προχωράει, η ιστορία περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, καθώς, πέρα από τις αγωνιώδεις αναζητήσεις του πρωταγωνιστή να θυμηθεί και τον φόβο του τι θα ανακαλύψει, όπως φαίνεται, και η Καλυψώ, η γυναίκα του, έχει ένοχα μυστικά, επικίνδυνα, που δεν πρέπει να αποκαλυφθούν. Βαρύ, τρομαχτικό και άδικο πολύ το παρελθόν της. Συνοδεία μίας μανιοκατάθλιψης που εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς και που την αποσυντονίζει τελείως.

Τίποτα όμως δε μένει κρυμμένο για πάντα, όλα έρχονται στο φως την κατάλληλη στιγμή, ενώ η λύση του μυστηρίου και η κάθαρση παίρνουν σειρά. Τα διασκορπισμένα μέλη της οικογένειας θα σμίξουν και πάλι, οι θύτες θα πληρώσουν, τα θύματα θα συγχωρέσουν. Ή μήπως όχι;

Η συγγραφέας πατώντας στον μύθο της «Οδύσσειας» παρομοιάζει τους ανθρώπους με αμνησία με τον μυθικό ήρωα και τη ζωή τους με τις περιπέτειές του. Μακάρι όλες αυτές οι περιπέτειες να έχουν αίσιο αποτέλεσμα και ο κάθε «Κανένας» να φτάνει πάντα ασφαλής στη δική του Ιθάκη.