Τι θα συμβεί όταν μια νεαρή κοπέλα με ταλέντο στη μαγειρική κληθεί να μαγειρεύει και να σερβίρει σε καθημερινή βάση έναν μυστηριώδη νέο πελάτη κάτω από άκρα μυστικότητα; Η αποκάλυψη βρίσκεται στο βιβλίο της Camille Aubray «Μαγειρεύοντας για τον Πικάσο».

Η Έιμι Λέδεραν, νοσοκόμα, ταξιδεύει στο Ιράκ, για να φροντίσει τη σύζυγο ενός αρχαιολόγου που διεξάγει ανασκαφές στην περιοχή. Η Έιμι βλέπει στην κυρία Λάιντνερ μια γυναίκα δυναμική κι έξυπνη. Γνωρίζοντας και το υπόλοιπο προσωπικό που εργάζεται στις ανασκαφές διαισθάνεται μια νευρικότητα στην ατμόσφαιρα.

Σε μια εποχή κατά την οποία η ζωή και ο θάνατος ήταν πιασμένοι χέρι χέρι, το «πεπρωμένο» φυγείν αδύνατον. Ή μήπως όχι; Μια συγκλονιστική ιστορία κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του ιταλικού εικοστού αιώνα.

Ο ήρωας απολύεται από τη θέση του απλού υπαλλήλου στην τράπεζα και συναντά τον συμμαθητή του Χαμντί, που του βρίσκει δουλειά στην εταιρία όπου εργάζεται. Τότε συναντά τον συνεργάτη στη νέα του δουλειά, και έναν από τους παλαιότερους στην εταιρία, τον μεταφραστή γερμανικών στα τουρκικά Ραΐφ-μπέη.

Η «Λύτρωση» έχει στον πυρήνα της το σοβαρό θέμα του bullying και των ακραίων ορισμένες φορές συνεπειών του, με μια μεγάλη έκπληξη στην αστυνομική πλοκή της.

Ένας μηχανικός ζητάει από τον Σάλβο να ανακαλύψει τον λόγο για τον οποίο ο πατέρας του γύριζε το ίδιο φιλμ κάθε χρόνο την ίδια ημέρα και ώρα. Παράλληλα, δύο ένοπλοι εισβάλλουν σ’ ένα σχολείο και φοβίζουν τα παιδιά. Δυο υποθέσεις ζητούν τη συνδρομή του επιθεωρητή Μονταλμπάνο.

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας «Ο Δράκος της Πρέσπας». Επίκεντρο της ιστορίας είναι τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή της μεγάλης Πρέσπας με την εμφάνιση φυσικών φαινομένων που αλλάζουν όλο το οικοσύστημα της περιοχής και στις τρεις όχθες της, που ανήκουν σε τρία διαφορετικά κράτη: Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία. Αιτία θεωρείται η παρουσία ενός ανθρωποφάγου Δράκου.

Θα έλεγα πως πρόκειται για έναν περιηγητικό διαλογισμό που συνεχίζεται και στην καταγραφή και στην έκδοση και στην προβολή των άκρως ενδιαφερόντων αυτών καλλιτεχνημάτων του Γιώργου Βέη, που διαστίζονται από σοφά χωροθετημένες εικόνες με έναν τρόπο που το αποτέλεσμα αποκόβεται από την αρχική πρόθεση, παύει να είναι διάβημα, γίνεται «παρά-στασις».

Η Κέιτ και η Ιβ, φίλες και συγκάτοικοι, γνωρίζουν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1938 τον πλούσιο Τίνκερ και μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η ζωή και των τριών τους θα αλλάξει.

Η κυρία Αφεντούλα, ενώ μοιάζει σίγουρη για τη ζωή που έχει ζήσει, αφήνει να περάσουν αμφιβολίες για την εικόνα που έχει για τον εαυτό της. Ωστόσο έμαθε να κάνει στην άκρη ό,τι την ενοχλεί και να βρίσκει στην καθημερινότητα ό,τι την κρατάει για να προχωρήσει.

Ο Stuart Neville, στους «Δεσμούς αίματός» του, μιλάει με συγκλονιστικό τρόπο για τις σχέσεις εξάρτησης μεταξύ αδερφών και για τα παραμελημένα παιδιά που περιφέρονται μεταξύ δρόμου, ανάδοχων οικογενειών και σωφρονιστικών ιδρυμάτων. Υπάρχει άραγε ελπίδα να φτιάξουν τη ζωή τους ή η σκοτεινή πλευρά αποτελεί μονόδρομο γι’ αυτά;