Στο νέο της βιβλίο, «Σικελικός Εσπερινός», η Ισμήνη Καπάνταη μάς μεταφέρει στην εποχή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, ο οποίος «πέτυχε» την ένωση των Εκκλησιών για να αποτρέψει μία νέα Σταυροφορία. Είναι η ιστορία της Δέσποινας Ξυντατρίχη και του Μάρκου Καλλέργη, έμπιστου του αυτοκράτορα, που είχε εξίσου άδοξο μ’ αυτόν τέλος.

Παρακολουθώντας τον παράλληλο βίο δύο οικογενειών για περίπου 20 έτη τα οποία αρχίζουν  από το τέλος του 19ου αιώνα και φτάνουν μέχρι την κήρυξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο νομπελίστας συγγραφέας εικονογραφεί κυρίως στο δεύτερο τόμο του έργου, με ακρίβεια δημοσιογραφικού ζωντανού ρεπορτάζ, όλα όσα προηγήθηκαν της κήρυξης του Μεγάλου Πολέμου.

Ίσως ο πιο ταιριαστός ποιητής στην τρυφερή μελαγχολία του φθινοπώρου είναι ο κόμης Τζιάκομο Λεοπάρντι: Ιταλός ποιητής, φιλόλογος και φιλόσοφος, που πέθανε πρόωρα στα 39 του χρόνια. Στη δίγλωσση συλλογή «Η νύχτα απομένει», την επιλογή των ποιημάτων από το έργο του δημιουργού και τη μετάφρασή τους έκανε η ποιήτρια Λένα Καλλέργη.

Ο κόσμος χωρίζεται όχι από πολιτικά ή γεωγραφικά όρια αλλά από την οικονομία. Ο πλούτος είναι δύναμη και κατανέμεται σε μερικές οικογένειες. Σε κάθε οικογένεια υπάρχει ένα μέλος στο οποίο παρέχεται η καλύτερη εκπαίδευση και τεχνολογία και το οποίο αποτελεί το «ξίφος» της και ονομάζεται «Λάζαρος». Στην οικογένεια Κάρλαϊλ αυτή είναι η Forever.

Μέσω της αφήγησης του βίου της ηρωίδας του, ο Θωμάς Κοροβίνης μάς μεταφέρει με το βιβλίο αυτό στην Πόλη του περασμένου αιώνα, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εποχή του προσχεδιασμένου τουρκικού πογκρόμ του Σεπτεμβρίου του 1955 εναντίον κάθε ρωμαίικου στοιχείου.

Μιλώντας για τα «Χρόνια της Ομίχλης» όσον αφορά την Ιστορία και τ’ ανθρώπινα, ο Νίκος Γούλιας το κάνει με έναν τρόπο κρυστάλλινο σχεδόν. Το αποτέλεσμα, μια ιστορική, οικογενειακή σάγκα που υπενθυμίζοντάς μας την καταγωγή, μας αποκαλύπτει το μέλλον. Την αντοχή μας στα δύσκολα, την εφευρετικότητά μας σε ό,τι καινούργιο.

Το να ξέρεις ποιοι είναι οι εχθροί σου είναι σημαντικό. Το να μάθεις γιατί είναι εχθροί σου, είναι σημαντικότερο. Ο ήρωας του θρίλερ που έχτισε με γρήγορους, κινηματογραφικούς ρυθμούς ο Gregg Hurwitz, έχει ακριβώς αυτό το πρόβλημα: γνωρίζει ποιοι καταδιώκουν τον ίδιο και την οικογένειά του αλλά δεν ξέρει γιατί.

Μια συλλογική διηγημάτων, θαυμαστού ρεαλισμού, από τον Τζον Τσίβερ, έναν από τους σημαντικότερους πεζογράφους, του περασμένου αιώνα.

Ο Τάσος Γουδέλης, στο βιβλίο του με τίτλο «Το ωραίο ατύχημα», μέσα από είκοσι δύο μικρής φόρμας ιστορίες, συγκεκριμένος και ασαφής, βρίσκεται μετέωρος μεταξύ σχημάτων, μορφών, εικόνων και λέξεων. Ρομαντικός, ποιητικός και ονειροπόλος, αναλογίζεται  με διάθεση να ειπωθούν όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ, όντας πραγματικός και εξωπραγματικός ταυτόχρονα.

Ο καθηγητής Ρόμπερτ Λάνγκτον ξυπνά σ’ ένα θάλαμο νοσοκομείου στην Ιταλία. Πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, δέχεται δολοφονική επίθεση και καταφέρνει να δραπετεύσει με τη βοήθεια μιας νεαρής γιατρού. Με οδηγό στίχους από τη «Θεία Κωμωδία», θα προσπαθήσει να βρει πώς βρέθηκε εκεί, αλλά και τι είναι εκείνο που πρέπει να ανακαλύψει.

Το 1963, ο Αρίστος, ένας νέος που ξενιτεύτηκε στη Γερμανία αναζητώντας τον εαυτό του, κάνει ένα ταξίδι στην Ελλάδα, έπειτα από «κενό» τριών χρόνων, συνοδεύοντας τη Χρυσάνθη που, στη φούρια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έφυγε για να δουλέψει μετανάστρια στα γερμανικά εργοστάσια. Κατά την άφιξή τους, όμως, στη Θεσσαλονίκη η Χρυσάνθη εξαφανίζεται.

Αν η Ιλιάδα είναι το νεανικό έπος του Ομήρου στο οποίο διακρίνει κανείς τα  φιλοπόλεμα ιδεώδη της μυκηναϊκής εποχής, το «Τραγούδι του Αχιλλέα» αποτελεί μια καταλυτική ανάγνωση του μύθου που ανατρέπει τον καθαρά πολεμικό και ηρωικό χαρακτήρα του έργου, αποκαθιστώντας το ρόλο και τη λειτουργία των ανθρώπινων συναισθημάτων στην επίτευξη της ευτυχίας.