Στο στόμα του Γίγαντα δεν πέφτουν μόνο αμέτρητα κοπάδια αμνοερίφια, βαρέλια κρασί και όλων των ειδών τα τερψιλαρύγγια, όπως θα θυμόμαστε από τις διασκευές που διαβάζαμε στα παιδικά μας χρόνια. Από μέσα ξεπηδά και η μορφοποιητική δύναμη της λογοτεχνίας, με τη μορφή σάτιρας, αλλά και ψύχραιμης σκέψης, πολιτικού και αισθητικού σχολιασμού.

Παρακολουθώντας τον παράλληλο βίο δύο οικογενειών για περίπου 20 έτη τα οποία αρχίζουν  από το τέλος του 19ου αιώνα και φτάνουν μέχρι την κήρυξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο νομπελίστας συγγραφέας εικονογραφεί κυρίως στο δεύτερο τόμο του έργου, με ακρίβεια δημοσιογραφικού ζωντανού ρεπορτάζ, όλα όσα προηγήθηκαν της κήρυξης του Μεγάλου Πολέμου.

Η ποιητική της Γιαννοπούλου είναι μια μίξη ρεαλισμού και μαγικών στοιχείων, που δεν αποτελούν όμως μαγικό ρεαλισμό, καθώς δεν αποφεύγονται στίχοι διαμαρτυρόμενοι και καταγγελτικοί, εμβαπτισμένοι στον υποβόσκοντα θυμό για την ανθρώπινη μοίρα και για την επίγεια διαδραμάτισή της.

Τα 32 διηγήματα της συλλογής του Σωτήρη Δημήτριου αποδίδουν παράδοξα συναισθήματα και αμήχανες καταστάσεις που ζουν στα κενά των ιστοριών του χωρίς να καταγράφονται. Υπάρχουν πολλές αλήθειες ή πραγματικότητες που αφορούν τους ήρωες του Σωτηρίου. Η ιστορία τους είναι το πρόσχημα. Είναι το κουμπί – δεν αργούμε να δούμε και το φόρεμα.

Η δεύτερη συλλογή της Άννας Γρίβα είναι μια έλικα ποιητικού γενώματος, που  αιφνιδιάζει τη λέξη εκεί που φυτρώνει στο σώμα σαν καταβολάδα. Βρισκόμαστε σ’ ένα περιβάλλον που θα μπορούσε να είναι η ιουράσια περίοδος της κοινωνικής και ποιητικής εξημέρωσης: «Είμαστε αγνοί αλλά καθόλου αθώοι». Διαβάστε και απολαύστε αυτό το βιβλίο.

Με σύντομες σημειώσεις που αρχίζουν από την ημερομηνία θανάτου της μητέρας του, την 26^η Οκτωβρίου 1977, και τελειώνουν στις 15 Ιουνίου 1979, ο Ρολάν Μπαρτ εκτυλίσσει το ημερολόγιο της απώλειας της αγαπημένης, αποκαλύπτοντας μαζί και ένα τμήμα του εαυτού του που πλάστηκε από εκείνη.

Το βιβλίο -ο συγγραφέας είναι ψυχίατρος-ψυχαναλυτής-, είναι μια συλλογή κειμένων που εξετάζουν τη σύνδεση  πραγματικότητας, αφήγησης και ιδεολογίας,  σε σχέση με την παρατηρούμενη σήμερα ευκολία να ζούμε στην «επιφάνεια» των πραγμάτων.

Ο επιφανής ιστορικός Πωλ Βεν υπήρξε φίλος και μαθητής του Φουκώ: τον γνωρίζει καλά και τον «αποκαλύπτει», ενώ «εξηγεί» τις γενικές αρχές του φουκωικού στοχασμού.

Το παρόν βιβλίο ποίησης δεν είναι ούτε ανθολογία ούτε συλλογή. Για τους περισσότερους από τους εννέα συγκατοίκους του βιβλίου, αυτή είναι η πρώτη τους εκδοτική έξοδος. Τα ποιήματα είναι διαπλεγμένα, διαδεχόμενα το ένα το άλλο χωρίς την υπογραφή του ποιητή κάτω από το καθένα, ίσως για να αποτελέσει το βιβλίο μια κοινή αφήγηση, μια εικονοποιία ροής.

Μια αρχικά απλή ιστορία αστυνομικής κατάχρησης εξουσίας που οδηγεί σε πλήθος χαρακτήρων και σύνθετη πλοκή, θίγοντας διάφορα θέματα, πολιτικά και κοινωνικά, τα οποία υφάνθηκαν με εξαιρετικό έλεγχο σε αυτό που αξίζει πραγματικά να ονομάζεται μυθιστόρημα.

Η περιφρόνηση και η απέχθεια που εμπνέουν στη δημόσια σκηνή υπήρξε η αφορμή για την ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ δύο ανδρών, «σκανδάλων» για τον δημόσιο γαλλικό βίο. Ο συγγραφέας Μισέλ Ουελμπέκ και ο φιλόσοφος Μπερνάρ-Ανρί Λεβί απολογούνται ο ένας στον άλλον για το δικαίωμά τους να κάνουν ό,τι τους κατηγορούν και να είναι αυτοί που είναι.

Με αλλεπάλληλες και συναρπαστικές πυκνές στρώσεις αφηγήσεων, ο Ουελμπέκ καταφέρνει μέσα σε 380 σελίδες να παραδώσει μια ολογραμματική προς το παρελθόν και το ευχετικό μέλλον, αναπαράσταση του ανθρώπινου θηρίου. Φόρμα και περιεχόμενο, αυθεντικά συνδεδεμένα, περιγράφουν όσα συμβαίνουν στο μυαλό του συγγραφέα αλλά και στην Ευρώπη.