Ο ‘Αλντο Καροτενούτο στην «Ψυχή της γυναίκας» περιδιαβαίνει τις πολλαπλές εκφάνσεις του γυναικείου ψυχισμού, χρησιμοποιώντας ως όχημά του γνωστές μορφές από την ελληνική μυθολογία και από την κλασική γραμματεία, όπως την Αφροδίτη και τη Μήδεια.

Μέσα από συναρπαστικές πληροφορίες και αδιάσειστα επιχειρήματα αυτό το εκλαϊκευμένο επιστημονικό βιβλίο και μπεστ σέλερ των New York Times αποδεικνύει πώς η ξεχασμένη επιστήμη της αναπνοής θα κάνει τη ζωή των αναγνωστών καλύτερη. Ο αναγνώστης εξοικειώνεται με έννοιες όπως τους πνευμονοναύτες, τη θεραπευτική, εναλλασσόμενη, ορθοπαιδική, συνεκτική, εντατική, ολοτροπική και συνειδητή αναπνοή τη δύναμη της υπέρπνοιας, τη θεωρία της “δυσεξέλιξης”, τη συντονισμένη αναπνοή συχνότητας, την υπόπνοια, αλλά και τη μέθοδο του Μπουτέικο τις εκπνοές του Στόου και τέλος τη διαφραγματική, παρατεταμένη και εξαγνιστική αναπνοή.

Οι ιστορίες παράλογης συμπεριφοράς είναι η θεματική του βιβλίου αυτού. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε τους εαυτούς μας λογικούς. Ωστόσο, αγνοούμε ότι έχουμε πολύ μεγαλύτερη έφεση σε παράλογη συμπεριφορά απ’ όσο μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε.

Η Τζίννυ Έλκιν είναι μια 33χρονη με ψυχικά προβλήματα αλλά με συγγραφικό ταλέντο, η οποία μετακομίζει στην Καλιφόρνια για να παρακολουθήσει ένα ετήσιο πρόγραμμα δημιουργικής γραφής σε ένα κολέγιο. Όταν την πρωτοσυναντά ο Yalom συνειδητοποιεί ότι η Τζίννυ δεν ανήκει στον εαυτό της και ότι οτιδήποτε πάνω της είναι αταίριαστο με την ίδια.

Ο τίτλος του βιβλίου, «Μια μεγάλη καρδιά γεμίζει με ελάχιστα», προέρχεται από μια φράση, μια φωνή μάλλον, του Αντόνιο Πόρτσια, του στοχαστή-ποιητή από την Καλαβρία. Είναι περιττό να εξηγηθεί τι σημαίνει αυτή η φράση, γιατί πρόκειται για λόγια που μόνο με όσα ανιχνεύει κανείς μόνος του στην προσωπική του αναπόφευκτη ασκητική, μπορεί να εννοήσει.

''Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου'': η Τέταρτη Εντολή μπαίνει στο στόχαστρο της διεθνώς αναγνωρισμένης ψυχαναλύτριας και συγγραφέως Alice Miller: με πλήθος παραδειγμάτων, αποδεικνύει ότι ψυχοσωματικές νόσοι, εθισμοί σε ουσίες καθώς και διατροφικές διαταραχές, έχουν τις ρίζες τους στην κοινωνική και θρησκευτική επιβολή της εντολής αυτής.

Σπανίως ένα βιβλίο με ανώτερες επικοινωνίες (channelings) είναι τόσο συναρπαστικό ως ανάγνωσμα και ταυτόχρονα υψηλής ποιητικής αξίας. Οι 108 στίχοι που υπαγόρευσε η ινδουϊστική οντότητα γνωστή με το όνομα Babaji στην Αμερικανίδα Jean Peterson διαπνέονται από υψηλές δονήσεις και καταδύονται στα τρίσβαθα του συλλογικού ασυνείδητου.

Το βιβλίο αυτό, όπως δηλώνει και ο ίδιος ο συγγραφέας, δεν είναι μια συλλογή στοχασμών γύρω από το θάνατο. Αντίθετα, είναι ένα βιβλίο που περιέχει όσα έμαθε για το πώς ξεπερνάμε τον φόβο για το θάνατο μέσα από την προσωπική του εμπειρία και τη δουλειά του με τους ασθενείς του.

Ο «Χορός μεταμφιεσμένων» είναι ένα λογοτεχνικό δοκίμιο με ψυχολογικές προεκτάσεις. Η Μάρω Βαμβουνάκη μας μιλά με απλά λόγια για την ευτυχία και την δυστυχία του ανθρώπου και για την τέχνη τού να είναι κάποιος ευτυχισμένος. Τολμά και απαντά στα μύχια ερωτήματα που ταλανίζουν το μυαλό του σύγχρονου ανθρώπου.

Στο βιβλίο «Η μοναξιά στον  εικοστό πρώτο αιώνα», η δρ Marie-France Hirigoyen καταγράφει και αποκωδικοποιεί τη μοναξιά του ατόμου και τις κοινωνικές τάσεις της εποχής μέσα από το έμπειρο μάτι της και τις μαρτυρίες ασθενών της. Η μετάφραση της Έφης Κορομηλά δίνει μια πρόσθετη αξία στο κείμενο κάνοντάς το εύληπτο και ενδιαφέρον για κάθε αναγνώστη.