Ενας ταξιτζής και πρώην βιομήχανος βρίσκει ένα τσαντάκι που περιέχει 350.000 ευρώ. Το παραδίδει στην αστυνομία και αντί να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό και τη χλεύη.

Στη συλλογή διηγημάτων με τον εξαίρετο τίτλο “Via Dolorosa”, 11 νέοι συγγραφείς ενώνουν τις φωνές τους για να αποτυπώσουν, όπως αναφέρει και ο υπότιτλος του βιβλίου, τον ιό της βίας. Φαινόμενο όχι καινούργιο, αλλά με αχαλίνωτη έκρηξη το τελευταίο διάστημα.

Τα δεκαέξι διηγήματα διαδραματίζονται κυρίως σε αστικά τοπία. Ωστόσο η ματιά του Χριστόπουλου έχει μια ανοιχτωσιά που ίσως δεν βρίσκουμε σε άλλα διηγήματα του είδους. Δεν βρίσκουμε εδώ το αδιέξοδο γκρίζο της Αθήνας, αν και το μαύρο μπορεί να είναι πιο σκληρό. Οι ιστορίες είναι όλες καλογραμμένες και ο μεταφορικός, υπαινικτικός λόγος κυριαρχεί.

Μία τοιχογραφία της ελληνικής πραγματικότητας από τη δεκαετία του '90 μέχρι τις μέρες μας, με αφηγηματικό μέσο τον μικρόκοσμο μιας παρέας: οι ήρωες ξεκινούν μαζί από τότε και συμπορεύονται προσπαθώντας να είναι «διαφορετικοί», αγωνιζόμενοι να διατηρήσουν αλώβητη τη διαφορετικότητά τους από την ισοπέδωση της ωριμότητας στον αγώνα για την επιβίωση.

Μια μεταμοντέρνα εκδοχή της νουάρ λογοτεχνίας. Ο Λάιονελ Έσρονγκ, που πάσχει από το σύνδρομο Τουρέτ, προσπαθεί να βρει τον δολοφόνο του αφεντικού του, ενός μικροαπατεώνα του Μπρούκλιν.

Το 1997 δυο κορίτσια εξαφανίζονται, ενώ ο νεαρός Τομπίας φυλακίζεται. Έντεκα χρόνια αργότερα ο Τομπίας βγαίνει από τη φυλακή και επιστρέφει, χωρίς να μπορεί να φανταστεί τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν και θα αλλάξουν τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με πρωτότυπη πλοκή και ιστορικό-αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς αφηγητής και χαρακτήρας του βιβλίου είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο, ο Μάικλ Βέντρις, που το 1952 ανακοίνωσε την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β΄ η οποία ήταν γραφή που αποδίδει την αρχαία ελληνική γλώσσα της εποχής των ανακτόρων της Κνωσού (15^ος αιώνας π. Χ).

Μια ιστορία που είναι αναλόγως με τον αναγνώστη: αλληγορία, παραμύθι, ρομαντική, οντολογική, θεολογική, θαλασσινή, μαγική και μαγευτική. Ένα αλλόκοτο, φαινομενικά απλό κείμενο 150 σελίδων που συνεχίζεται και πίσω και κάτω από τις γραμμές, υπάρχει πριν και μετά την αφήγηση. Ένα αριστούργημα που παραμένει ανοιχτό σε κάθε ερμηνεία.

Δεκαεφτά συγγραφείς γράφουν «για την κρίση», διατηρώντας ο καθένας το διακριτό του ύφος: Κ. Ακρίβος, Χρ. Αστερίου, Ε. Γιαννακάκη. Β. Γκουρογιάννης, Θ. Γρηγοριάδης, Σ. Δημητρίου, Τ. Καλούτσας, Κ. Κατσουλάρης, Λ. Κιτσοπούλου, Ν. Κουνενής, Μ. Μοδινός, Χρ. Οικονόμου, Ν. Παναγιωτόπουλος, Κ. Παπαδάκη, Έ. Σωτηροπούλου, Σ. Τριανταφύλλου, Χρ. Χρυσόπουλος.

Το «Βασίλειο της αθωότητας» απέχει πολύ από την πεπατημένη των έργων που ασχολούνται απλώς με τα ανθρώπινα πάθη, αποτελώντας μια άκρως διεισδυτική ματιά στις γενεσιουργές τους αιτίες. Διόλου τυχαίο που το έργο αυτό έφτασε στα ημιτελικά του διαγωνισμού επιτυχημένου μυθιστορήματος του Amazon για το 2010.

Στην ποιητική συλλογή της Σόνιας Ζαχαράτου που τιτλοφορείται «Madre Dolorosa» και φέρει τον υπότιτλο «ο Έρωτας», θα περιδιαβούμε τις ζώνες του κορυφαίου συναισθήματος και των αλυσιδωτών αντιδράσεων που δημιουργεί.