Ποια είναι η σχέση της ελιτίστικης πολιτιστικής λέσχης Μπλανς, του σκηνοθέτη Ούλε και της Σουζάν Χόβλαντ αλλά και των πλούσιων και διανοούμενων μελών της με ένα δεύτερο έγκλημα που συγκλονίζει ακόμη περισσότερο με την αγριότητά του τη μικρή κοινωνία του γνωστού ψαροχωριού πριν καν προλάβει να επεξεργαστεί το πρώτο;

Είτε παραίσθηση είτε όχι, ετούτο το μυθοπλασμένο συμβολικό σύμπαν είναι δελεαστικό, σαγηνευτικό, «μαγικό», μακριά από τον όποιο ρεαλισμό που κατατρέχει τις καθημερινότητές μας και μας κατατρύχει ατελείωτα… ανυπερθέτως.

Η Ευτυχία Παναγιώτου στη συλλογή ποιημάτων της με τον εξαίρετο τίτλο «Μύθοι για το τέλος του κόσμου» αφουγκράζεται την ανθρώπινη υπόσταση μέσα από καλλιτεχνικές αναφορές, την πραγματικότητα, το μυθικό στοιχείο, τις ευφάνταστες και φαντασιακές προσδοκίες.

Η Μαρία Φακίνου, στη νουβέλα της «Κλίμακα Μπόγκαρτ», καταπιάνεται με το παρελθόν σε σχέση με τη μνήμη, πώς αυτή θυμάται γεγονότα και καταστάσεις αλλά και τα παραποιεί κατά βούληση.

Τέσσερις διαφορετικές ιστορίες, τεσσάρων ανθρώπων από διαφορετικά σημεία της Ευρώπης του 19^ου αιώνα συναντιούνται στο τέλος της διαδρομής της Φλόρενς Μπλαντ, της «Δηλητηριάστρας» του Λονδίνου.

Μέσα στον καθρέφτη της Περσεφόνης βλέπουμε να εικονίζονται διάφορες μορφές από τη μυθολογία. Παρελαύνουν πρόσωπα που κουβαλούν στους ώμους τους τη δική τους ιστορία.

Η Χούλντα Χερμανσντότιρ, εξήντα πέντε χρονών πλέον, βρίσκεται στο κατώφλι της σύνταξης, αναλαμβάνοντας μια τελευταία υπόθεση. Μια νεαρή Ρωσίδα βρέθηκε πνιγμένη, αλλά ο θάνατός της αποδόθηκε σε αυτοκτονία. Όσο η Χούλντα αναζητά στοιχεία τόσο υπεισέρχεται σε σκοτεινά μονοπάτια, ενώ μνήμες του παρελθόντος στοιχειώνουν την καθημερινότητά της, σαν αλυσίδες που την κρατούν δέσμια στο σκοτάδι του ερέβους.

Το έργο πραγματεύεται την έννοια της απώλειας: από τη μία πλευρά, ο βομβαρδισμός του βιβλιοπωλείου κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας το 1961 κι από την άλλη, η τελική εκκαθάριση της δανειστικής βιβλιοθήκης από τον Ρυάντ. Επίσης, μπορεί να διαβαστεί υπό το πρίσμα του αργού ξεφτίσματος του οράματος του Σαρλό.

Μια συλλογή διηγημάτων που έχουν στο επίκεντρό τους τον κίνδυνο, ορατό ή αόρατο, που απειλεί το άτομο σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής του.

Μικρό σε έκταση το Μικρά πράγματα σαν κι αυτά, όπως και όσα περιγράφει η συγγραφέας του, σε όσα δίνει σημασία, μικρά, αλλά εντέλει τόσο σημαντικά. Μία νουβέλα που ήταν υποψήφια για το βραβείο Booker 2022.

Στα επτά διηγήματα της συλλογής «Πώς πάνε τα πράγματα» συναντάμε τους πρωταγωνιστές σε στιγμές της ζωής τους αμήχανες, εκεί όπου δε μοιάζουν να είναι πια κύριοι των επιλογών τους, αβέβαιοι πώς να χειριστούν τις σχέσεις τους με τους δικούς τους.

Η εξειδικευμένη στο έργο τής Σούζαν Γκλάσπελ ερευνήτρια, αφοσιωμένη στη μελέτη του θεάτρου και διακεκριμένη μεταφράστρια Χλόη Βερίτη επιτυγχάνει έναν άθλο: αναδημιουργεί συνθετικά ένα άκρως πρωτότυπο, σύγχρονο κείμενο έτοιμο να παρασταθεί επί σκηνής (ή να γυριστεί ταινία) μετατρέποντας ένα μυθιστόρημα (που έγινε μπεστ σέλερ το 1930, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ ξανά) σε απαστράπτον δραματικό υλικό.