Το Pis Aller είναι ένα βιβλίο φανταστικής λογοτεχνίας, στο οποίο η συγγραφέας με άνεση στη σύνθεση μιας μυθοπλασίας προσφέρει στον αναγνώστη αισθήματα προς τέρψη της ανάγνωσης, σε ένα ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις και απρόσμενα γεγονότα που διαδραματίζονται σε μια άλλη διάσταση, όπου ο χωροχρόνος μετράει σε εξώκοσμα επίπεδα.

Ο Κώστας Βασιλάκος, που έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την ποιητική του συλλογή «Σκέψεις θραύσματα», έπειτα από ένα διάλειμμα με τη συλλογή διηγημάτων «Περί-διαβαίνοντας», επανέρχεται τώρα με το δεύτερο ποιητικό του πόνημα υπό τον τίτλο «Λόγια δραπέτες».

H αναθέρμανση ενός κοινού παιδικού ονείρου, της απόκτησης ενός ιστιοπλοϊκού, ξαναφέρνει τέσσερις φίλους κοντά, ύστερα από πολλά χρόνια, και γίνεται η αφορμή για έναν απολογισμό της μέχρι τώρα ζωής τους. Παράλληλες αφηγήσεις, συνεχείς ανατροπές και αποφάσεις που δεν τηρούνται οδηγούν τον αναγνώστη να παρακολουθεί τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα.

Στο «Έγκλημα στην Αντίπαρο», φωτορεπόρτερ, δαιμόνιοι δημοσιογράφοι, άνθρωποι του υποκόσμου, λαμπερά ονόματα από τον κόσμο του θεάματος, και οι υπόγειες συγκρούσεις του επιχειρηματικού κόσμου, συγκεντρώνονται σε αυτό το μικρό νησί, στο αιώνιο ελληνικό καλοκαίρι, σε μια μικρογραφία της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.

Ο τεχνοκρατικός χαρακτήρας της Εκπαίδευσης απογυμνώνει κάθε διάθεση για μάθηση και αγάπη για γνώση. Η συγγραφέας με το βιβλίο αυτό ‒που αποτελεί ένα πολύτιμο ανάγνωσμα για τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και για κάθε ευαισθητοποιημένο αναγνώστη‒ μας πηγαίνει ένα βήμα μακριά από το πνευματικό τέλμα και το χρησιμοθηρικό χαρακτήρα της Εκπαίδευσης.

Άραγε είναι δυνατόν να εντοπιστεί σημείο επαφής ανάμεσα στις θεωρήσεις των φυσικών και των ανθρωπιστικών/κοινωνικών επιστημών; Τι κοινό μπορεί να έχει η θεωρία των κβάντα με τη θεωρία των μορφημάτων ή των φθόγγων στη γλώσσα; Οι δύο συγγραφείς επιχειρούν μια διεπιστημονική προσέγγιση για τη δημιουργία της γλώσσας και τη δημιουργία του σύμπαντος.

Η διαθήκη του θείου, αρχικά μοιάζει με μια χιλιοειπωμένη ιστορία, αλλά ήδη στο βιβλίο παίρνει μια άλλη διάσταση καθώς η κορύφωσή της είναι εντελώς ιδιότυπη και αντισυμβατική με τα συνήθη. Και ποιος κληρονόμος έχει αντιταχθεί μπροστά στα οφέλη, όσο σκληρές, παράξενες ή παράλογες κι αν είναι οι απαιτήσεις των όρων;

Ο Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία σε ένα νησί. Χάνονται για να ξαναβρεθούν έπειτα από είκοσι χρόνια, αλλά στο μεταξύ πολλά έχουν χαθεί. Οι πληγές έχουν ανοίξει και η εκδίκηση αναλαμβάνει δράση. Ένα νευρώδες μυθιστόρημα, ανοιχτό σε όλες τις αναγνώσεις.

Σε μια ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση με δύο εικαστικά του Γιάννη Ρίτσου να κοσμούν το εξώφυλλο, ο Μάνος Ορφανουδάκης παρουσιάζει μια συλλογή έμμετρης ποίησης, γεμάτη τρυφερότητα, λυρισμό και γλυκόπικρη νοσταλγία για εκείνα που χάθηκαν: το παρελθόν, η αθωότητα της νιότης, οι έρωτες, οι νίκες που έγιναν στην πορεία της ζωής ήττες…

«Ο κηπουρός και ο καιροσκόπος» είναι ένα απαιτητικό μυθιστόρημα που ζητά την αμέριστη προσοχή του αναγνώστη σε μια πορεία στη κατοχική Αθήνα, στους μετεωρολογικούς σταθμούς της και στους λαχανόκηπούς της με ξεναγούς δύο επιστήμονες αποφασισμένους να ξεπεράσουν όλα τα εμπόδια.

Σ’ ένα απομακρυσμένο χωριό της Γερμανίας ο ντετέκτιβ Κρις Πάπας δέχεται ένα τηλεφώνημα από μια γυναίκα. Τη συναντά στο σπίτι του φίλου της, ο οποίος βρίσκεται νεκρός στο κρεβάτι, μεθοδικά γδαρμένος και μ’ ένα μήλο στο στόμα. Λίγες ημέρες μετά δολοφονείται άλλος ένας άντρας στο Αμβούργο με παρόμοιο τρόπο. Κοινό τους στοιχείο είναι το ίδιο επίθετο.

«Ο καπετάν Παραλής» αναφέρεται στον Εμφύλιο, στις πιο «σκοτεινές» μέρες του έθνους μας, από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949. Στον πόλεμο αυτό αδέρφια και φίλοι βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα βάσει πολιτικών ιδεολογιών. Αφηγητής του βιβλίου είναι ο Στέργιος Αλεξανδρής, ο οποίος υπήρξε έφεδρος επιλοχίας του Ελληνικού Στρατού.