Το καλοκαίρι του 1973, η Άννα και η Ευδοκία, 16 χρονών, ζουν με τις οικογένειές τους, τον παππού Κοσμά και τη γιαγιά Μαρίκα, τον θείο Δωρόθεο και τη θεία Ελένη, όλοι μαζί, σε ένα μεγάλο σπίτι στην Αμμόχωστο. Στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, τα δύο κορίτσια θα αρχίσουν ν’ αλλάζουν μέσα τους, ενώ στο τέλος η πόλη θα παραδοθεί αμαχητί στον εχθρό.

Με το δυνατό του αυτό έργο, ο Ζαν Φιλίπ Καρλό εντάσσεται στη μεγάλη χορεία των πολεμιστών του Φωτός (για να θυμηθούμε τον Πάολο Κοέλιο) ή των εργατών του Φωτός (για να είμαστε πιο σεμνοί, σαν τον Μαχάτμα Γκάντι).

Eφτά λαϊκά παραμύθια της Ζακύνθου ζωντανεύουν το εξόριστο παιδί αλλά και τον βασιλιά μέσα μας. Πονηρές αλεπούδες, σοφές γριές που δίνουν σωτήριες συμβουλές και μαγικά αντικείμενα και ήρωες που πρέπει να τα βγάλουν πέρα πότε με την τύχη, πότε με την εξυπνάδα τους, πότε με το χιούμορ και πότε με τη βοήθεια των φίλων. Όπως ακριβώς κι εμείς.

Όλα συμβαίνουν μέσα σε ένα καλοκαίρι. Ιρλανδία, δεκαετία του 1950, στην κωμόπολη Ραθμόι. Ένας έρωτας ξεκινά από μια κηδεία. Ένας άγνωστος εμφανίζεται από το πουθενά και φωτογραφίζει την τελετή, μια νεαρή γυναίκα με ένα γαλάζιο φόρεμα περνά εκείνη την ώρα με το ποδήλατο. Παντρεμένη με τον αγρότη Ντίλαχαν, η Έλι ζει ωσεί απούσα τη νέα ζωή.

Μια παρέα από πέντε φίλους συναντώνται για να αποχαιρετίσουν τον πατέρα των δύο εξ αυτών, τον «Δάσκαλο», ο οποίος τους άφησε ένα DVD με γρίφους που θα οδηγήσουν σε μια αναπάντεχη ανακάλυψη. Μέσα από τη διαδρομή αυτή θα έρθουν σε μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη επαφή τόσο με τον εαυτό τους, όσο και με τους φίλους τους.

Γη, 31^ος αιώνας. Η ανθρωπότητα χαροπαλεύει ενάντια σε έναν θανατηφόρο ιό, που συνεχίζει να σκοτώνει αδιάκριτα σε όλη την υφήλιο. Ο N5S μετατρέπει τους μολυσμένους φορείς σε ανδρείκελα που θυμίζουν ζόμπι. Οδηγώντας τη βαριά φουτουριστική μοτοσικλέτα του, ο Zoichi Kanoe, ένας συνθετικός άνθρωπος, μπορεί να είναι η τελευταία ελπίδα του κόσμου.

Με σύντομες σημειώσεις που αρχίζουν από την ημερομηνία θανάτου της μητέρας του, την 26^η Οκτωβρίου 1977, και τελειώνουν στις 15 Ιουνίου 1979, ο Ρολάν Μπαρτ εκτυλίσσει το ημερολόγιο της απώλειας της αγαπημένης, αποκαλύπτοντας μαζί και ένα τμήμα του εαυτού του που πλάστηκε από εκείνη.

Το "Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά" του Αυγούστου Κορτώ, είναι ένα βιβλίο που κάνει καλό στην υγεία - και πρέπει να τον αναγκάσουμε να μας υποσχεθεί ότι θα γράφει ένα τέτοιο κάθε έξι μήνες. Ή τρία το χρόνο. Με το γέλιο θα αντισταθούμε σε όλα!

Πάθη και υπαρξιακά αδιέξοδα στα τέλη του 19ου αιώνα. Ένα παραμύθι του Ροτ που καταλήγει σε δράμα.

Ένα βιβλίο για τα γραφειοκρατικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη  δημόσια διοίκηση, από μια λαμπρή επιστήμονα, διδάκτορα της Σορβόνης κι αποφοίτου της Γαλλικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (της περίφημης Ε.Ν.Α).

''Ένα λιοντάρι που τινάζει από τη χαίτη του τη σκόνη του κόσμου'' κατοικεί μέσα στην ποίηση της Μαρίας Κατσοπούλου: αιμοβόρο, κουρασμένο και μοναχικό. Αλλά αληθινό - με τα σημάδια από τις μάχες της επιβίωσης, όχι πέτρινο.

Μετά τη Μεταπολίτευση, ένας νεαρός συλλαμβάνεται και οδηγείται στα κρατητήρια της Ασφάλειας. Κατηγορείται ότι συμμετείχε στην απαγωγή ενός βιομήχανου, χωρίς ουσιαστικά κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Το μόνο που έκανε ήταν να περιμένει σε ένα παρκάκι την αγαπημένη του –κόρη Πτεράρχου-, που αργούσε και μάλλον θα τον είχε στήσει.