Καλκούτα, 1916. Ένας άντρας τρέχει μέσα στη νύχτα με δυο βρέφη στην αγκαλιά του. Ρίχνει ανήσυχες ματιές πίσω του. Κάτι απόκοσμο και σκοτεινό τον κατατρέχει.  Φθάνει στο κατώφλι ενός σπιτιού, χτυπά την πόρτα. Ανοίγει μια ηλικιωμένη κυρία, η οποία αμέσως τον αναγνωρίζει. Ο άντρας παραδίδει τα βρέφη στην ηλικιωμένη και εξαφανίζεται μέσα στη νύχτα.

Δύο είναι τα νήματα που δένει ο Βάργκας Λιόσα για να υφάνει την πλοκή στο μυθιστόρημά του «Ο άνθρωπος που έλεγε ιστορίες»: η ιστορία της φυλής των Ματσιγκένγκα στην περουβιανή Αμαζονία κι η ιστορία ενός συμφοιτητή του αφηγητή, με μια εκ γενετής δυσμορφία στο πρόσωπο.

Η Θράσσα. Η μάγισσα της Θράκης είναι η ιστορία της Θράσσας αρχοντοπούλας Ζωής και του βογιάρου Πέταρ, που έζησαν κατά τον 13ο αιώνα στη Θράκη, είναι η ιστορία των προγόνων της Λένης, της κόρης του σπετσιέρη, είναι ακόμα ένα οδοιπορικό στην οροσειρά της Ροδόπης κατά τον Μεσαίωνα.

Στο νέο βιβλίο του με τίτλο Σουσάμι Άνοιξε, ο Γιάννης Φαρσάρης αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο ευφυής και ευέλικτος είναι, καθώς γράφει για ένα σύγχρονο και ελκυστικό θέμα, αυτό της δημιουργικότητας.

Βρισκόμαστε ανάμεσα στα παλιά τείχη και στα λιθόστρωτα σοκάκια του παλιού πετρόχτιστου χωριού, στη Μαρέμμα της νότιας Τοσκάνης, στην ορεινή ιταλική ενδοχώρα, με το όνομα Σπίτια, και στις βουνοκορφές Σαν Μαρτίνο και Δύο Φτερούγες του όρους Αμιάτα που αιωρούνται πάνω του. Σε αυτόν τον ήδη πεθαμένο τόπο με τις χαραμισμένες ζωές ζει ένας ανήσυχος κοινωνικός μικρόκοσμος.

Τρεις φίλες, η Νίκη, η Μάρθα και η Σόνια, συναντιούνται για την καθιερωμένη τους συνάντηση σε μια καφετέρια. Μέσα από τη συζήτησή τους αγγίζουν πολλά από τα θέματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο.

Μα παροιμίες...θα πει κανείς; Ναι, φυσικά, παροιμίες. Δεν είναι διόλου ντεμοντέ ή κάτι παρωχημένο. Παροιμίες ίσον αξίες. Όπως αυτές πέρασαν από στόμα σε στόμα, μέσα στην παράδοση, όπως πέρασαν από γενιά σε γενιά, όπως διασκέδασαν με αυτές οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας σε όλα τα χωριά και τα νησιά του τόπου μας.

Λονδίνο, 1938. Ο αστυφύλακας Ουότκινς συναντά μια φιγούρα, μαυροντυμένη με μάσκα γιατρού της πανώλης, σ’ ένα σκοτεινό σοκάκι να κοιτάζει μέσα σ’ έναν κάδο απορριμμάτων. Ο αστυφύλακας ζητά από τη φιγούρα να απομακρυνθεί και ελέγχοντας τον κάδο διαπιστώνει ότι είναι άδειος. Έπειτα από μια σύντομη στιχομυθία η φιγούρα απομακρύνεται προτρέποντας τον αστυφύλακα να κοιτάξει ξανά στον κάδο. Ο Ουότκινς διαπιστώνει ότι μέσα βρίσκεται ένα πτώμα.

Η Γουίλα Νοξ, άνεργη δημοσιογράφος, είναι σε εξαιρετικά  δύσκολη κατάσταση, καθώς πρέπει να βρει τρόπο να επισκευάσει ένα σπίτι που καταρρέει και που στεγάζει τη διευρυμένη οικογένειά της. Σχεδόν 150 χρόνια πριν, ο Θάτσερ Γκρίνγουντ αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα: το σπίτι του καταρρέει όπως και ο γάμος του. Και οι δύο χρειάζεται να αγωνιστούν πολύ για να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους.

Το μυθιστόρημα του Νταβίντ Ντιοπ «Τη νύχτα, όλα τα αίματα είναι μαύρα» αποτελεί φόρο τιμής σε όλους τους Σενεγαλέζους που πολέμησαν στο πλευρό της Γαλλίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο – είναι μια απόπειρα να ακουστεί και η δική τους φωνή.

Ένα κυριακάτικο πρωινό του Οκτωβρίου ο αστυνομικός επιθεωρητής Σάμουελ (Σαμ) Μπέργερ, και οι συνάδελφοί του, η Ντεζιρέ Ρούσενκβιστ ή αλλιώς Ντίαρ  και ο Κριστόφερ Έκμαν, επισκέπτονται ένα αγροτόσπιτο στα περίχωρα του προαστίου Μέρστα της Στοκχόλμης βρισκόμενοι στα ίχνη ενός καθ’ έξη δολοφόνου. Ο αναγνώστης θα απολαύσει τη γρήγορη, κινηματογραφική πλοκή και τις νέες αφηγηματικές διαστάσεις που ανοίγονται δημιουργώντας ένα γοητευτικό βάθος στο έργο.

Έχουν περάσει τρεις μήνες από τον θάνατο του άρχοντα των δαιμόνων. Η διάσταση των δαιμόνων γρήγορα οργανώνει ένα τουρνουά για να επιλεγεί ο νέος αρχηγός. Ένας άνδρας με το όνομα Helck, ο οποίος ισχυρίζεται ότι μισεί το ανθρώπινο είδος, διακρίνεται γρήγορα. Η Vermilio the Red, μια από τους τέσσερις δαίμονες της ομάδας που επιβλέπει το τουρνουά, υποψιάζεται τον Helck και προσπαθεί να στήσει τους αγώνες.