Δοκίμια και αφηγήσεις που αποτελούν «καμουφλαρισμένα διηγήματα»: ξεκινούν είτε από μία εμπειρία-ανάμνηση ή σκέψη-τοποθέτηση είτε από ένα έργο λογοτεχνικό ή κινηματογραφικό, και εξελίσσονται σε εξαιρετικά  ενδιαφέρουσες αφηγήσεις με μυθοπλαστική μορφή.

Επιτέλους, ένα ποιητικό βιβλίο με λόγο λαγαρό, που αναβλύζει μέσα από τα βάθη της ορφικής Μνημοσύνης.

Όταν εξαφανίζεται το φορτηγό της χρηματαποστολής μαζί με τους μισθούς του εργοστασίου της χαλυβουργίας της πόλης τους, οι τέσσερις μικροί φίλοι θα διακρίνουν την ευκαιρία που περίμεναν για ν' αναδειχθούν ως ξεχωριστοί ντετέκτιβ...

Μυθιστόρημα εποχής, η «Απουσία» του Ρίτσαρντ Φλάναγκαν μέσα από την ιδιαίτερη ατμόσφαιρά της μεταφέρει τους αναγνώστες στην περίοδο της αποικιοκρατίας στη Γη του Βαν Ντίμεν, αλλά και στο Λονδίνο των μέσων του 19ου αι., ξεδιπλώνοντας μια συγκινητική όσο και καθηλωτική ιστορία.

Το βιβλίο «Όχι εγώ, Ο Ναζισμός μέσα από τα μάτια ενός παιδιού» αποτελεί μια μαρτυρία του δημοσιογράφου και ιστορικού Γιόαχιμ Φεστ για τα παιδικά του χρόνια στη ναζιστική Γερμανία, σε μια οικογένεια που αρνήθηκε τον ναζισμό. Ο συγγραφέας βιώνει την εμφάνιση και την άνοδο του ναζισμού.

Τι θα συνέβαινε αν η Ελλάδα ψήφιζε «Όχι» στο δημοψήφισμα, αποχωρούσε από την ΕΕ και έπεφτε στα χέρια δικτατόρων; Μια πολιτική και κοινωνική δυστοπία στα μέτρα του Ροθ, του Ντικ και της Άτγουντ.

Γερμανία, αρχές 18ου αιώνα. Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, ένας νεαρός ταξιδιώτης φθάνει από το Βερολίνο στο Βανδερβούργο.. Έχει μαζί του μια βαλίτσα και μια βαριά κασέλα και καταλύει σε ένα πανδοχείο στην οδό Παλαιού Λέβητος. Αρχικός σκοπός του είναι να συνεχίσει για το Ντεσάου. Όμως η μουσική ενός ηλικιωμένου οργανοπαίχτη τον κάνει ν’ αλλάξει γνώμη.

Το πρώτο βιβλίο της Μαριαλένας Σπυροπούλου με τίτλο «Ρου» θέμα του έχει μια δύσκολη και επίπονη ενηλικίωση, που όμως κλείνει με ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας.

Κοντά στη δύση της ζωής του ο Γιόχανν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε συνομιλεί με τον βοηθό του για τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική, τη μουσική αλλά για προσωπικότητες όπως ο Ναπολέων, καθώς και για τον έρωτα, τις ανθρώπινες σχέσεις, την τέχνη της ζωής εν γένει…

Ένας φόνος. Τρεις γυναίκες. Ένα μυστήριο με πίνακες του Μονέ. Και όσα επακολουθούν θα ταράξουν για πάντα την ήσυχη ζωή του Ζιβερνί, του αγαπημένου τόπου του Μονέ.

Το βιβλίο του Θανάση Χατζόπουλου «Οι λησμονημένοι», η πρώτη πεζογραφική δοκιμή του συγγραφέα, αποτελείται από δυο νουβέλες, «Αννιώ» και «Αργύρης». Είναι αφιερωμένο σε κάθε λησμονημένο, ξεχασμένο και αποτραβηγμένο από την κοινωνική δράση. Αναδεικνύεται η ζωή ανθρώπων χωρίς ιστορία, αποκλεισμένων για διάφορων ειδών λόγους.