Ο Γιάννης Π. Καψής στο βιβλίο του ''Όταν οι άγγελοι πέθαιναν στη Σμύρνη'', μας παρουσιάζει τη ζωή απλών Ελλήνων και Τούρκων την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, τα μίση, τα πάθη και τις συμφορές τους. Τόσο οι Έλληνες όσο και οι Τούρκοι βίωσαν τις συνέπειες της τραγωδίας αυτής.

Επιστρέφοντας ο αρχιτέκτονας Γιώργος Αυγέρης στο σπίτι από το δείπνο των εννέα, θα βρει τη σύζυγό του νεκρή. Όταν θα ειδοποιήσει την αστυνομία, τρεις μέρες μετά, το όλον ζήτημα θ’ αρχίσει κάπως να περιπλέκεται, εφόσον οι εννέα συνδαιτυμόνες του, ανάμεσά τους και η ερωμένη του, αρχίζουν να του αρνούνται την ύπαρξη του δείπνου ο ένας μετά τον άλλον.

Ο νεαρός ήρωας φθάνει στο Παρίσι, φυγαδευμένος από την Ελλάδα των πρώτων χρόνων της δικτατορίας. Συμμετέχει στις ζυμώσεις των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων και γνωρίζεται με τους Γάλλους συντρόφους. Κάποιοι θα αποστασιοποιηθούν στη συνέχεια, εξαιτίας της εξέλιξης των γεγονότων και θα υψώσουν «τείχη». Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο γι΄αυτούς.

Σε καιρό οικονομικής κρίσης πέντε άνθρωποι προσπαθούν να ονειρευτούν, να βιοποριστούν, να προσδιορίσουν τα όρια και τις αντοχές τους. Μέσα σε μια εργασιακή ημέρα οι πορείες τους διασταυρώνονται, σε μια επιχείρηση που από μακριά μοιάζει με λαμπερό μαύρο διαμάντι. Από κοντά όμως είναι γεμάτη δυσδιάκριτες ίνες που περιμένουν να μετατραπούν σε ρωγμές.

Δέκα διηγήματα σύγχρονα και διαχρονικά με πρωταγωνιστές ανθρώπους μιας πραγματικότητας που παίρνει τη μορφή μας. Δέκα διηγήσεις που διεκδικούν φως, αυτό που διαβάζοντας θα δείτε να χρωματίζει μαγικά το ασπρόμαυρο παράθυρο του όμορφου εξωφύλλου.

Ένας άνδρας ταξιδεύει στο ίδιο βαγόνι με μια μικρόσωμη, μαυροντυμένη γυναίκα που ακολουθεί έναν Ιωάννη στην αναζήτηση των τριών αγίων-αναχωρητών, για τους οποίους γράφει το βιβλίο που διαβάζει. Μία περιήγηση στα τοπία της ψυχής και τα εξωτερικά τοπία, στους έρωτες και τα αόρατα, στα πράγματα «του Θεού» και τα πράγματα των ανθρώπων.

Η ιστορία του βιβλίου είναι η ιστορία της ίδιας της Δήμητρας Πέτρουλα: γεννημένη σ' ένα χωριό της ορεινής Μάνης από οικογένεια Ελασιτών η οποία δολοφονήθηκε σχεδόν στο σύνολό της από τους Χίτες μέσα στη δίνη του Εμφυλίου, επιβίωσε διά πυρός και σιδήρου για να διηγηθεί τα πάθη μιας γενιάς που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος στην Ιστορία.

Δεκατρείς σκοτεινές ιστορίες, βασισμένες σε ελληνικούς θρύλους και παραδόσεις, στοιχειώνουν τα ορεινά τοπία μιας άγριας και ξεχασμένης απ' το χρόνο γης που παραπέμπει στην Ήπειρο. Ο πρωτοεμφανιζόμενος Κωνσταντίνος Μίσσιος επιχειρεί να γράψει με αξιώσεις λογοτεχνία του Φανταστικού. Ένα βιβλίο με ''βαρύ ίσκιο'' που θα απολαύσουν οι φίλοι του είδους.

Ο εικοσιοχτάχρονος Θάνος επιστρέφει στο χωριό για να θάψει τον πατέρα του. Μόνη κληρονομιά που του έχει αφήσει ο Πολύβιος είναι δυο πανάκριβα κοσμήματα και μια Πολαρόιντ που δείχνει μια νεκρή γυναίκα. Ακολουθώντας τα ελάχιστα στοιχεία που έχει φτάνει στη Βίλα Κομπρέ, όπου κατοικεί μια εκκεντρική ηλικιωμένη μαζί με την προστατευόμενή της, Εσθαλία.

Τρεις σκύλοι και η ιδιοκτήτριά τους, η κυρία Κασσάνδρα που μένει σε μονοκατοικία με κήπο στη Νέα Σμύρνη, είναι οι ήρωες αυτού του μυθιστορήματος, το οποίο εκτυλίσσεται στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Οι διακειμενικές αναφορές και το χιούμορ εμπλουτίζουν την αφήγηση και το αποτέλεσμα είναι ένα απολαυστικό βιβλίο.