Ο «Γραφικός χαρακτήρας» του Νίκου Παναγιωτόπουλου αποτελεί μια συλλογή μικρών ιστοριών αυτοβιογραφικού χαρακτήρα. Αναμνήσεις αποτυπωμένες στο χαρτί που διαβάζονται ευχάριστα και άνετα οπουδήποτε.

Μια γυναίκα συγκεντρώνει τις ψηφίδες του παρελθόντος της από τη στιγμή που ήταν κορίτσι. Οι μνήμες εξηγούν πώς ήταν και ποια στοιχεία τη διαμόρφωσαν. Ένα ελλειπτικό και άκρως ποιητικό αφήγημα.

«Η αρχή του κακού» της Μαρίας Φακίνου, είναι ένα βιβλίο ενδιαφέρον λόγω των θεμάτων τα οποία διαχειρίζεται αλλά και του τρόπου με τον οποία τα προσεγγίζει. Κερδίζει τον αναγνώστη κρατώντας τον συνεχώς σε αναμονή και ένταση, ενώ συγχρόνως του δημιουργεί προσδοκίες με τον τρόπο της γραφής της.

Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση και γραφή όπου η ΜεταΠοίηση παρεμβαίνει αλλοιώνοντας και αφήνοντας κενά για να χωρέσουν χρόνοι, πόνοι, είδη γραφής, ρόλοι, ζωή, θέατρο, θάνατος για να ενδύσουν τον άνθρωπο και να εξιστορήσουν την ύπαρξή του, ανά τους αιώνες.

Το κοινό στοιχείο των διηγημάτων  που περιλαμβάνονται στη συλλογή του Δημοσθένη Παπαμάρκου «Γκιακ» είναι ότι ο αφηγητής ή κάποιο άλλο πρόσωπο συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Από κει και πέρα αντιλαμβανόμαστε ότι εδώ δεν πρόκειται για ήρωες, αλλά για ανθρώπους που όσα έζησαν (και όσα έκαναν) εκεί άλλαξαν τη ζωή τους.

Η νεαρή δημοσιογράφος Χριστίνα επισκέπτεται τον αρχαιολογικό χώρο της Πέτρας στην προσπάθεια να ανακαλύψει εάν όντως γίνονται παράνομες ανασκαφές. Βρίσκεται αντιμέτωπη με τους κατοίκους και με την Εταιρεία που εκμεταλλεύεται τα μεταλλεία της περιοχής. Μοναδικοί της φίλοι η κυρία Ειρήνη και ο ανιψιός της ο Άγγελος, που κρύβει το δικό του μυστικό.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με πρωτότυπη πλοκή και ιστορικό-αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς αφηγητής και χαρακτήρας του βιβλίου είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο, ο Μάικλ Βέντρις, που το 1952 ανακοίνωσε την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β΄ η οποία ήταν γραφή που αποδίδει την αρχαία ελληνική γλώσσα της εποχής των ανακτόρων της Κνωσού (15^ος αιώνας π. Χ).

«Στο ρήγμα του χρόνου» (Αλεξάνδρεια, 2014): Πρόκειται για ένα πολύ ευχάριστο και απολαυστικό ανάγνωσμα, με χιουμοριστικά στοιχεία σε αρκετά σημεία, το οποίο ταυτόχρονα μας μεταφέρει ουσιώδη, επίκαιρα, αλλά και διαχρονικά μηνύματα. Ο δικτάτορας-Κυβερνήτης με μια αστεία απόφαση που παίρνει, να μετατοπίσει τη ζώνη ώρας στην οποία ανήκει το νησί και να περάσει τη Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας, προκαλεί σοβαρά  παλιρροϊκά κύματα αλλαγών στη ζωή των πολιτών.

Τα επτά διηγήματα που περιλαμβάνονται στην «Ανεμόεσσα» κινούνται στο πλαίσιο της πρότασης «Κτίριο χωρίς οικόσημο, οικογένεια χωρίς ιστορία» (σελ. 119). Η συγγραφέας μέσα από τις ιστορίες αυτές ξεναγεί τον αναγνώστη με έναν μοναδικό λογοτεχνικό τρόπο στη γοητευτική Πράγα του παρελθόντος και του παρόντος.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1916 το Δ΄ Σώμα Στρατού –γύρω στους 7.000 άνδρες– φτάνει στη γερμανική πόλη Γκαίρλιτς με τρένο από τη Δράμα. Η ιστορία εκτυλίσσεται με επίκεντρο και υπό την οπτική  μιας παρέας πέντε Ελλήνων στρατιωτών του Δ́ Σώματος Στρατού στο Γκαίρλιτς από τον Μάιο του 1917 έως τον Νοέμβριο του 1918.