Η νέα συλλογή διηγημάτων της Λένας Κιτσοπούλου, αποτελείται από δώδεκα ιστορίες με επίκεντρο τον άνθρωπο, τη ζωή και την ψυχή του.

Πρωτότυπο, μυστηριώδες, περιπετειώδες, αινιγματικό, με έντονους συμβολισμούς κι ένα ύφος παραληρηματικό που δημιουργεί την αίσθηση ότι γράφτηκε μέσα σε μια νύχτα,  παρά την τεχνική του αρτιότητα, «Η κόκκινη Μαρία» δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη λογοτεχνική απόπειρα, αλλά αφήνει το στίγμα μιας νέας οπτικής στη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.

Τα έργα και οι ημέρες του Αριστείδη Στεργιάδη, του Ύπατου Αρμοστή της Σμύρνης. Η ανάπλαση μιας ταραγμένης ιστορικής στιγμής μέσα από ένα πολυφωνικό και εμβριθές μυθιστόρημα.

Η Μάρτυ Λάμπρου στη νέα της συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Ενοικιάζεται το παρόν» αφηγείται μικρές ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Αυτών της πλειονότητας, που ζουν αθέατοι στην καρδιά της σύγχρονης Αθήνας.

Στο νέο βιβλίο του Σωτήρη Δημητρίου, «Κοντά στην κοιλιά», δύο λέξεις που βλέπουμε στους αθηναϊκούς τοίχους, «βασανίζομαι» και «λάθος», θα δώσουν  το έναυσμα στον συγγραφέα προκειμένου να μιλήσει για την κρίση με τρόπο απελευθερωτικό, (αυτό)σαρκαστικό και να προβάλει ένα μέλλον διαφορετικό απ΄ό,τι συνήθως φανταζόμαστε.

Μικρά διηγήματα-σπαράγματα, 22 τον αριθμό, για το ανεκπλήρωτο του ανθρώπου από τον μετρ του ελληνικού διηγήματος, Σωτήρη Δημητρίου.

Σε δεύτερο πρόσωπο, εξομολόγηση λες σε καθρέφτη, και κατ’ αρχάς εντελώς ενώπιος ενωπίω, ο συγγραφέας Μισέλ Φάις συγκεντρώνει στα δικά του «Κτερίσματα» ό,τι προσωπικό κι  ιερό. Ποιητικός, κοφτός, παίζοντας στα δάχτυλα τα λογοτεχνικά είδη και συνταιριάζοντάς τα, αντιλαμβάνεται εγκαίρως εκείνο που θα ‘ρθει, την καινούρια λογοτεχνία.

Όλα ξεκινούν όταν ένα χειμωνιάτικο βράδυ, κατεβαίνοντας ο Δημοσθένης, η Κατρίν και ο καπτα-Φώταρος στην παραλία για να περιμαζέψουν  πρόσφυγες και να τους γλιτώσουν από τους επιτήδειους που τους παίρνουν τη βάρκα προτού βγουν στη στεριά, βρίσκουν το πτώμα ενός μετανάστη που τον έχουν ξεβράσει τα κύματα. Πάνω του ο Μουεζίν έχει έναν μικρό θησαυρό.

Οι ήρωες στα περισσότερα διηγήματα είναι χειρώνακτες κι όταν δεν είναι,  μοιάζουν να διεκπεραιώνουν απλώς. Χρησιμοποιώντας την ιδιόλεκτο του κάθε επαγγέλματος, ο Κώστας Περούλης φτιάχνει κόσμους και μας βυθίζει μέσα τους, αποτυπώνοντας μια πραγματικότητα που μπορεί να διανθίζεται από ορισμένα περιστατικά, παραμένει όμως αναλλοίωτη και αναπόδραστη.

Το «Κοράκι σε άλικο φόντο» είναι ένα από τα καλύτερα (και πιο σοβαρά από άποψη δουλειάς και έρευνας) δείγματα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας του Φανταστικού. Ανήκει στο είδος της επικής φαντασίας και είναι τοποθετημένο σε μια περιοχή που μοιάζει με τη βυζαντινή αυτοκρατορία και την Ευρώπη την εποχή του Μεσαίωνα, αλλά ταυτόχρονα ανήκει σε έναν μυθικό χώρο και χρόνο.