Όταν συμβαίνει ένα ατύχημα σε αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητας, τέσσερις φίλοι αποφασίζουν να βρουν το εγχειρίδιο που θα τους βοηθήσει να ταξιδέψουν στο χρόνο. Γρήγορα θα διαπιστώσουν ότι οι επιδιώξεις τους  σχετικά με το μεγαλεπήβολο εγχείρημα διαφέρουν μεταξύ τους. Τρεις δεκαετίες αργότερα, το παιχνίδι για τη μηχανή του χρόνου θα συνεχιστεί.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα με κεντρικό άξονα τις ιστορίες δύο ανθρώπων, του Νίκου, πανεπιστημιακού καθηγητή και της Άννας, φοιτήτριας, στο τμήμα που διδάσκει ο Νίκος.

Στην πόλη Τυρίμμεια της Βόρειας Ελλάδας, διεξάγεται ένα λογοτεχνικό συνέδριο για την απονομή ενός βαλκανικού λογοτεχνικού βραβείου. Με αφορμή  διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου γεγονότος, όπως παρουσιάζονται μέσα από την ελληνική, τη βουλγαρική και τη σερβική υποψηφιότητα, θα αναδυθούν ιστορικά πάθη που περιπλέκονται με τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Αυτό το βιβλίο διαβάζεται με προσοχή, αργά, σε μικρές γουλιές κρυστάλλινου λόγου. Στα πέτρινα, στα ασφυκτικά, στα προκλητικά χρόνια που σπρώχνουν τις μέρες μας και δοκιμάζουν τις όποιες αντοχές μας, ας κάνουμε την ελπίδα και τη χαρά της ζωής αντίδοτο στο φόβο του θανάτου.

Ιστορική νουβέλα, απολύτως ρεαλιστική, με πλήθος λαογραφικά στοιχεία μεγάλου ενδιαφέροντος για τους μη αλλοτριωμένους αναγνώστες, πλήθος ιστορικά στοιχεία για την κοινωνία της Άρτας τους τελευταίους δύο αιώνες…

Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης φιλοτεχνεί ένα εφηβικών αξιώσεων λογοτέχνημα, με μαεστρία και πλήρη γνώση των αφηγηματικών κωδίκων. Απλή ιδιόλεκτος, απουσία βαρυφορτωμένων επιθέτων, λιτότητα στις αισθητικές επιλογές και λακωνικότητα στην έκφραση.

Η Μαριάννα Τυρέα-Χριστοδουλίδη έγραψε μια εύστοχη νουβέλα, ενώ θα μπορούσε να συγγράψει ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα-τοιχογραφία μιας ταραγμένης εποχής.

Εδώ πρωταγωνιστούν τα πρόσωπα που διασταύρωσαν τροχιές μαζί του κι άλλα που κινήθηκαν παράλληλα, αλλά σε απόσταση αναπνοής από το συν-πάσχον ποιητικό σώμα.

Ο Δημήτρης Πολίτης έγραψε ένα σπαρακτικά μελοδραματικό και ταυτόχρονα ανατριχιαστικά αληθοφανές θρίλερ, όπου και οι δύο αγάπες της ζωής του πεθαίνουν, και τα δύο αντικείμενα του ερωτικού του πόθου ξεψυχούν πριν από τον πρωτοπρόσωπο ενοχικό ήρωά του.

Ο Βασίλης Αλεξάκης συνάντησε στο διάσημο κουκλοθέατρο των κήπων του Λουξεμβούργου στο Παρίσι, μετά από μια μπόρα προσωπική, έναν ολόκληρο λαό από τους μυθιστορηματικούς ήρωες που είχε στο οικογενειακό του εικονοστάσι, τους αγαπούσε σαν θείους του και ακόμα πιο πολύ. Κι αποφάσισε κάπως να τους συστήσει. Να γνωριστούν επιτέλους και μεταξύ τους.