«Ανάποδες στροφές» ονομάζεται η νέα νουβέλα της Πέλας Σουλτάτου και πρόκειται γι’ αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος. Μια στιγμή αρκεί για να πάρει η ζωή ανάποδες στροφές και όλα να γίνουν άλλα.

Πέντε σμαράγδια στο φως του νεοελληνικού θεατρικού έργου που διψάει για τα φώτα της ράμπας.

Από το συλλογικό Θυμητικό κι από την ατομική Μνήμη αντλεί τις ποιητικές του θύμησες ο Γιώργος Χ. Θεοχάρης, χωρίς νοσταλγία για εκείνο που πέρασε, χωρίς αγωνία για το άλλο που θα έρθει, χωρίς φόβο γι’ αυτό που μας βρήκε… Η καθαρότητα στη γραφή του ανεπιτήδευτου Γιώργου Χ. Θεοχάρη προδίδει πλούσιο εσωτερικό κόσμο.

Το μυθιστόρημα των πατέρα και υιού Αμπράμοφ, ανήκει στη «χρυσή» εποχή της σοβιετικής επιστημονικής φαντασίας: κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του ’60 με μεγάλη επιτυχία και τους καθιέρωσε ως συγγραφικό δίδυμο ενώ σήμερα ανήκουν στους κλασικούς της εποχής για το είδος της ε.φ.

Ποίηση ιδεαλιστική, ρομαντικά υλιστική, απογειωμένα πραγματιστική, με όλα τα στερεότυπα που δόξασαν τους ποιητές μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και μέχρι την πτώση της Χούντας των συνταγματαρχών.

Ο «πυροβάτης των αστεριών» αναφέρεται σε μια περιπέτεια ενηλικίωσης , μια ιστορία για έναν νέο διαφορετικό, που αναζητά το νόημα της ύπαρξής του, και τη διαφορετικότητα στον έξω κόσμο, στον κόσμο που υπάρχει έξω από το σπίτι του.

Από τις σπάνιες σημερινές (και μεθαυριανές) ποιητικές φωνές που συνδυάζει αρχαιομάθεια, λεξιπλαστικές εικόνες, μυθολογικό πέταγμα, λογοτεχνική αναδημιουργία της Αρχαίας Γραμματείας μαζί με Φιλοσοφία, Ιστορία και «Μεταφυσική».

Ο Φρίζο ντε Βος, ιστορικός με ειδίκευση στη χιτλερική ιστορία, βλέπει τη ζωή του να αλλάζει όταν ο καθηγητής και μέντοράς του Μπρικ πεθαίνει. Πριν προλάβει να αφομοιώσει τη νέα κατάσταση μαθαίνει ότι κάποιος άλλος εκφώνησε τον επικήδειο λόγο, βγήκε στις τηλεοράσεις και μίλησε ως ο αγαπημένος βοηθός του Μπρικ και αυθεντία στις χιτλερικές σπουδές.

Αυτά τα αφηγήματα είναι ιδιότυπα, υβριδικά. Κάπου μεταξύ σελίδων ημερολογίου, πεζών ποιημάτων και διδακτικών αφηγημάτων, με έντονη χρήση μιας μπαρόκ νουάρ μυθολογίας, που είναι όμως και «ποπ» και «ροκοκό» ενίοτε. Το «σαμάνικο» και προφητικό στοιχείο είναι πολύ έντονο σε αυτήν την ιδιότυπη, μοναχική και μοναδική γραφή…

Η ποίηση της Διαμαντοπούλου ασχολείται διακριτικά με το εγώ. Έχει όμως και προσανατολισμό προς το εμείς. Έχει πάντως στραμμένο το πρόσωπο στον άνθρωπο και στη δράση του και τη ζωή του. Δημιουργεί εικόνες, συνδέσεις, απελευθερώνει τη γλώσσα, απαντά στις προκλήσεις, ερμηνεύει τον κόσμο.

Κατά την περίοδο της μεγάλης ξηρασίας στην Αυστραλία, οι τρεις θάνατοι της οικογένειας Χάντλερ –ο πατέρας σκοτώνει τη γυναίκα του και τον γιο του και έπειτα αυτοκτονεί– συνταράσσουν τη μικρή κοινωνία της Κιβάρα και αποτελούν την αφορμή ώστε οι εντάσεις που υποβόσκουν τόσο καιρό να ξεσπάσουν.