Ο αστυνομικός Μάριο Κόντε την τελευταία ημέρα της εργασίας του ως ντετέκτιβ καλείται να ανακαλύψει την ταυτότητα του πτώματος που βρέθηκε στη βίλα του Έρνεστ Χεμινγουέι , όταν ένας τυφώνας ξερίζωσε το δέντρο, όπου κειτόταν θαμμένος ο νεκρός.

Λίγο πριν πεθάνει, η Ρόζαμοντ σχολιάζει σε ένα κασετόφωνο είκοσι επιλεγμένες φωτογραφίες που ανασυνθέτουν σημαντικές στιγμές της ζωής της, αλλά και την τραγική μοίρα των γυναικών τριών γενεών. Ο συγγραφέας του «Κλειστού κύκλου» επιστρέφει με ένα σκόπιμα χαμηλόφωνο μυθιστόρημα.

Ο νεαρός Γουόλτερ Χάρτραϊτ βρίσκει δουλειά ως δάσκαλος ζωγραφικής δυο δεσποινίδων σε μια επαρχιακή πόλη. Το βράδυ πριν από την αναχώρησή του από το Λονδίνο, καθώς περπατάει, συναντά μια γυναίκα ντυμένη στα άσπρα που του ζητάει να της δείξει το δρόμο προς το Λονδίνο. Αργότερα, μαθαίνει ότι η κοπέλα μόλις είχε δραπετεύσει από το ψυχιατρείο. Ο Γουόλτερ αναχωρεί για την εξοχή και τη νέα του δουλειά.

Τρία νέα παιδιά από γειτονικές χώρες συναντιούνται στα σύνορα για να παίξουν μουσική, μια συμβολική υπενθύμιση της κοινής καταγωγής τους (μας). Ο συγγραφέας τους παρακολουθεί ενόσω προσπαθούν να στήσουν τη ζωή τους και να καταλάβουν τη θέση που τους αξίζει στον κόσμο. Όμως άλλες είναι οι προθέσεις των ισχυρών….

Η Ηλέκτρα της Βίκυς Στουφή είναι μια πολύ όμορφη και συνάμα πλούσια γυναίκα. Η γοητεία της είναι ένα όπλο που έχει μάθει να το χρησιμοποιεί για να πετυχαίνει τους στόχους της. Η αντρική παρουσία δεν της έχει λείψει ποτέ. Αντιθέτως, της έχει λείψει η αγάπη. Τα βιώματα της παιδικής της ηλικίας την έχουν μετατρέψει σε ένα ψυχρό και αδιάφορο πλάσμα.

Ηρωίδα του βιβλίου η συγγραφέας θεατρικών έργων Σάρα Ντάρχαμ, μια γυναίκα στα χρόνια της ωριμότητας που ζει στο Λονδίνο της δεκαετίας του '90. Απολαμβάνει την ηρεμία εκείνων που πιστεύουν ότι έκλεισαν τους λογαριασμούς τους με το παρελθόν και κέρδισαν το δικαίωμα να παρατηρούν τα ανθρώπινα πάθη από απόσταση ασφαλείας.

Το βιβλίο ξεκινά με την αληθοφανή υπόθεση ότι η γέννηση του Χίτλερ προήλθε από ένα ''δράμα του αίματος'', όπως αποκαλείται στα γερμανικά η αιμομιξία, ενώ έκπληξη για τον αναγνώστη αποτελεί η ταυτότητα του αφηγητή: είναι ο προσωπικός δαίμονας του μικρού Αδόλφου.

Στην Ιστανμπούλ του 2002, είκοσι τέσσερις άνθρωποι συμβιώνουν στο άλλοτε αριστοκρατικό Μπονμπόν Παλάς με μια μόνιμη μυρωδιά σκουπιδιών. Ένα μυθιστόρημα για την πόλη των «εβδομήντα δύο λαών και των επτά λόφων», από μια βραβευμένη νεαρή συγγραφέα που κατηγορήθηκε ότι «προσέβαλε» την τουρκική εθνική ταυτότητα.

Το συγκεκριμένο βιβλίο αποτελεί μια φιλοσοφική πραγματεία υπό μορφή επιστολών. Ο Σίλλερ καταπιάνεται με τα σημαντικά και πιο φιλοσοφικά ερωτήματα που αφορούν, όχι μόνο την εποχή του, αλλά και γενικότερα τον άνθρωπο καθ’ όλη την διαδρομή του μέσα στο χρόνο. Κοινωνικοί θεσμοί, νόμοι, νοοτροπίες, αντιλήψεις, ανθρώπινη ψυχοσύνθεση περνούν από το μικροσκόπιο της κριτικής ματιάς του συγγραφέα.

«Η τελευταία ημέρα ενός θανατοποινίτη» αποτελεί τη μομφή του Ουγκό στην θανατική ποινή. Το βιβλίο παρουσιάζει τις τελευταίες ώρες ενός κρατουμένου, καταδικασμένου σε θάνατο. Ουσιαστικά, ο Ουγκό βυθίζεται στις σκέψεις του ήρωα, στα πρόσωπα και τις εικόνες που διατρέχουν το μυαλό του τις τελευταίες στιγμές.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο ο Ντάνιελ Κέλμαν καταγράφει τις ζωές δύο νεαρών Γερμανών στα τέλη του 18^ου αιώνα, που ετοιμάζονται να μετρήσουν τον κόσμο.