Στο βιβλίο της «Ο Προυστ και το καλαμάρι», η Maryanne Wolf, καθηγήτρια στο τμήμα Παιδικής Ανάπτυξης Eliot-Pearson του Πανεπιστημίου Tufts της Μασαχουσέτης, επεκτείνει την κύρια διαφορά του ανθρώπου από τα άλλα όντα, που είναι το λογικό και η μνήμη, μιλώντας για την ιστορία της ανάγνωσης και την επικοινωνία ως ειδοποιό διαφορά μας ως είδους.

«Το παιχνίδι του αγγέλου» είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την πλοκή ενός αστυνομικού βιβλίου, την υφή του μεταφυσικού, αλλά και το λυρισμό ενός καθαρού λογοτεχνικού κειμένου και διαδραματίζεται τις πρώτες δεκαετίες του 20^ού αιώνα με ήρωα ένα νεαρό συγγραφέα.

Μια ανατροπή του αισώπειου μύθου που αποδεικνύει ότι ο τεμπέλης τζίτζικας είναι στην πραγματικότητα πολύ εργατικός, καθώς περνάει τα τέσσερα πρώτα χρόνια της ζωής του μέσα στη γη εργαζόμενος για το καλό των δέντρων και του δάσους. Μια ιστορία για την οικολογία του περιβάλλοντος και της κοινωνίας, η οποία εύκολα βάζει ταμπέλες σε όλα τα έμβια όντα.

Το Παιδί εξιστορεί στον ενήλικα Γιάννη τα έξι χρόνια της ζωή του στις «παιδοπόλεις» της Φρειδερίκης: Καστρί, Νέα Σμύρνη, Δοβρά, Θεσσαλονίκη. Πειθαρχία, οργάνωση, αλλά και παιχνίδι και εκδρομές  στη φύση. Ο αφηγητής σχολιάζει, αφήνοντας όμως την πρωτοκαθεδρία στο Παιδί. Δεν ξεχειλίζει από πίκρα. Είναι (έγινε) ευτυχισμένος.

Το βραβευμένο με Orange 2008 μυθιστόρημα της Καβένα εξιστορεί την υπαρξιακή οδύσσεια μιας νέας γυναίκας, που αποφασίζει να παραιτηθεί όχι μόνο από τη δουλειά της, τη σχέση της και όλες τις βεβαιότητές της αλλά και από την ίδια της τη λογική, επιλέγοντας να βυθιστεί στο ντοστογιεφσκικό υπόγειο μιας κρίσης που δεν θ' αφήσει τίποτα όρθιο στη ζωή της.

Στη sci-fi saga “Uglies'', οι έφηβοι υποβάλλονται υποχρεωτικά σε μια σειρά εγχειρήσεων και γίνονται όμορφοι, σύμφωνα με τα αισθητικά πρότυπα που καθορίζει ένα επιτελείο γιατρών. Πίσω όμως από τη λαμπερή βιτρίνα υπάρχει ''ένα μικρό, βρώμικο μυστικό''- η ελίτ χρησιμοποιεί το δέλεαρ της ομορφιάς για κάποιους άλλους (καθόλου όμορφους) σκοπούς...

Το Ημερολόγιο της Ελέν Μπερ αποτελεί ένα συντριπτικό τεκμήριο μνήμης, ευαισθησίας, αγάπης προς τη ζωή και την ομορφιά. Γράφτηκε στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στο Παρίσι, από μια νεαρή Γαλλίδα εβραϊκής καταγωγής. Καταγράφεται η εξωφρενική πραγματικότητα που επιβλήθηκε από τις ναζιστικές δυνάμεις. Η νεαρή Ελέν προσπαθεί να διασώσει τη ζωή της.

Καυστική σάτιρα για τον ξεπεσμό της σύγχρονης τέχνης, φιλοσοφική αναζήτηση της έννοιας του ''ωραίου'', ανθρώπινο δράμα που καυτηριάζει τις απάνθρωπες κοινωνικές δομές και τις εξουσιαστικές σχέσεις: όλα τα παραπάνω είναι ταυτόχρονα το απολαυστικό αφήγημα ''Όταν ήμουν έργο τέχνης'', του Γάλλου εικαστικού λογοτέχνη, Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ.

Στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης προσγειώνεται η πτήση 753 από το Βερολίνο. Ξαφνικά όλα τα συστήματα καταρρέουν και οι πόρτες δεν ανοίγουν. Το πιο τρομακτικό είναι ότι οι άνθρωποι στο αεροσκάφος δεν δίνουν σημάδια ζωής. Όταν οι υπεύθυνοι καταφέρνουν να μπουν στο αεροπλάνο βρίσκουν μόνο τέσσερις επιζώντες που δεν θυμούνται τίποτα.

Το πασίγνωστο τραγούδι των Rolling Stones, Angie (1973), στοιχειώνει η μορφή της μυστηριώδους γυναίκας για την οποία γράφτηκε. Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, είναι αφιερωμένο από τον Μικ Τζάγκερ στην τότε σύζυγο του Ντέιβιντ Μπάουι, με την οποία είχε σχέση. Ο Γάλλος συγγραφέας David MacNeil μας προτείνει μια άλλη εκδοχή για την αινιγματική Angie…

Μια μέρα, εκεί που περπατούσε με τους φίλους του, ο Μάρκος νιώθει κάτι να προσγειώνεται στο κεφάλι του. Ένα κουτί, ένα δώρο. Αρπάζει το δώρο και προχωράει μακριά από τους φίλους του. Είναι δικό του. Μην του το πάρουν. Σε λίγο σκάει μπροστά στον Μάρκο περίλαμπρο κι άλλο δώρο. Εφτά δώρα βρέχει ο ουρανός και όλα είναι για τον Μάρκο - ή έτσι νομίζει.

Το βιβλίο «Το αντίθετο του θανάτου» του Ρομπέρτο Σαβιάνο, είναι ένα αφήγημα που χωρίζεται σε δύο μέρη και έχει ως φόντο την ιταλική περιφέρεια. Στο πρώτο μέρος εξιστορείται η ιστορία μιας κοπέλας που περιμένει τον αρραβωνιαστικό της να γυρίσει από τον πόλεμο, ενώ στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο θάνατος δυο νεαρών από τη μαφία.