Μια συλλογή διηγημάτων από σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς για τα βιβλία και την αγάπη της λογοτεχνίας με επιμέλεια του Νίκου Χρυσού και εικονογράφηση του Φίλιππου Παπανικολάου σε μια άρτια έκδοση.

Στην παρούσα και πρώτη του ποιητική συλλογή ο Διονύσης Μαρίνος στέκεται και ψιθυρίζει με στίχους τις αναμνήσεις της ψυχής. Με τόνο ήρεμο, μεστό, υποβλητικό, ανθίσταται στην ισοπέδωση της ρηχότητας.

Με την ιδιότυπη ματιά του ελληνιστή και καταξιωμένου μεταφραστή Mauro Giachetti ξαναζωντανεύει η Αναγέννηση με τις μεσαιωνικές δεισιδαιμονίες της σε μια απολαυστική νουβέλα του Νικολό Μακιαβέλι.

Με πάνω από 2.000.000 εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως, το βιβλίο αφηγείται τη σχέση του θυελλώδους ζευγαριού των πρωταγωνιστών: μιας νεαρής ασκούμενης, λίγους μήνες πριν από το πτυχίο της στη διοίκηση επιχειρήσεων, και του προϊσταμένου της, που μόλις ανέλαβε τη διοίκηση της επιτυχημένης διαφημιστικής εταιρείας των γονιών του.

Ο Τζούλιαν Μπαρνς γράφει για τον χαμό της γυναίκας του, Πατ Κάβανα. Ένα βιβλίο για την απώλεια, τη μνήμη, τη διαχείριση των πραγμάτων της καρδιάς και των συναισθημάτων. Μια κατάθεση που δεν καταφεύγει σε ευκολίες και συναισθηματισμούς.

Η Ηλέκτρα επέστρεψε και βρίσκεται σε ένα προσωπικό σταυροδρόμι. Αποφασίζοντας να δεχτεί την πραγματική της ταυτότητα, μιας δολοφόνου, αποφασίζει να φύγει από τη Νέα Υόρκη και να εκτελέσει ένα νέο συμβόλαιο. Όμως ο νέος της στόχος θα αποδειχτεί μια θανατηφόρα πρόκληση!

Η Ιστορία σε μια παρτίδα σκάκι και σ’ ένα τανγκό. Ένα βιβλίο σαγηνευτικά αργό, γοητευτικά λεπτομερές, ρυθμικό σαν το τανγκό της Παλιάς Φρουράς που αλλάζει ακριβώς για να απομείνει ο μύθος του.

Ο Κοσμάς Τρίκαρδος, που ζει στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, αναζητεί τα ίχνη της Μίκας Τσεκουρίδου, μιας Σμυρνιάς που έφτασε στις ΗΠΑ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ο λόγος; Κάποιες μετοχές στις οποίες είχε επενδύσει όλες τις οικονομίες της η Μίκα και που απαξιώθηκαν με το οικονομικό κραχ του 1929, αλλά τώρα απέκτησαν ξανά αξία.

Οι έξεις που γίνονται λέξεις και οι λέξεις που μεταπλάθονται σε ψυχότροπο και ψυχανθές και άλλος σεισμός από την άοκνη δημιουργία δεν υπάρχει και δεν αξίζει να (υπάρχει). Γράφουμε ό,τι ζούμε ή, άλλως πως, πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε. Ένα μότο που φέρει ο Ίκαρος Μπαμπασάκης και σ’ αυτό το νέο αιφνίδιο ντοκιμαντέρ υπό τον τίτλο «Ιστορία των παθών».

Η ποίηση του Nicanor Parra είναι ποίηση της ανθρώπινης κατάστασης. Είτε πολιτικά είτε υπαρξιακά, είτε ειρωνικά-σατιρικά τα ποιήματά του είναι πάντα βαθιά ανθρώπινα και στα μέτρα τα ανθρώπινα δομημένα. Ανήκει σε εκείνη την πάστα ποιητών που είναι εδώ «για να μη γενεί στραβό το δέντρο». Κι αυτή την ποίηση την έχουμε πράγματι ανάγκη.

Ο μικρός Νταβίντ φτάνει με τον Σιμόν σε μια πόλη με σκοπό να βρουν τη μητέρα του αγοριού. Μετά την εγκατάστασή τους σ’ ένα διαμέρισμα θα βρουν τη γυναίκα που πιθανόν να είναι η μητέρα του μικρού Νταβίντ.