Ο Μάικ Ζάκρος είναι ένας μπάτλερ που εργάζεται γα τη βασιλική οικογένεια της Αγγλίας, μέχρι τη στιγμή που ένα τηλεφώνημα θα τον αναγκάσει να επιστρέψει σε όσα από καιρό είχε ξεχάσει. Ένας άνθρωπος που τον βοήθησε, όταν ο Μάικ ζούσε στην Ελλάδα, του ζητάει να ανταποδώσει τη χάρη. Ο Μάικ συμφωνεί να τον βοηθήσει και να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Ο Μένης Κουμανταρέας, με εξαιρετική οικονομία λόγου και συμπαγή γραφή, δίνει έναν πλούτο εικόνων και περιγραφών χωρίς καμία υπερβολή και βλέποντας τα γεγονότα από απόσταση, αποτυπώνει την τρυφερότητα εκείνης της ηλικίας, εντοπίζοντας παράλληλα και το σκοτεινό της ψυχής των ηρώων. Ο συγγραφέας γεννιέται, δεν γίνεται. Με τα χρόνια, απλώς θριαμβεύει.

Νεοζηλανδός αρθρογράφος φοιτητικού περιοδικού θα ναυαγήσει σε ένα ερημονήσι στη διάρκεια  επαγγελματικού ταξιδιού. Και θα νιώσει για πρώτη φορά το δροσερό αεράκι της απόλυτης ελευθερίας. Τίποτα δεν τον συνδέει με την προηγούμενη ζωή του, μια ζωή χωρίς νόημα, ενώ τώρα μπορεί να βάλει τα σχέδιά του σε εφαρμογή και να αφοσιωθεί στη λαμπρή του ιδέα…

Στη μέχρι πρότινος ονειρική και φανταστική Θάλχη ξεσπάει ένα παράξενο θανατικό που αλλάζει άρδην τη ζωή των ανθρώπων. Ένα μυθιστόρημα με υπαρξιακούς υπαινιγμούς για τη μοίρα του ατόμου.

Γέλιο, χιούμορ, παιχνιδιάρικη διάθεση και ανατροπές που κάνουν τον αναγνώστη να μένει με το στόμα ανοιχτό. Αυτή είναι «H πόλη που έχει ρεπό» του Πασχάλη Πράντζιου και θα σας ενθουσιάσει.

«Ένας αλλόκοτος άνθρωπος σημαδεμένος απ’ την ευλογιά» διασχίζει τις πόλεις της Ευρώπης του 17_ου αιώνα φορώντας την ιατρική εσθήτα και κουβαλώντας μια ιατρική τσάντα. Είναι ο Ματίας Αλμοσίνο, γεννημένος κρυπτοεβραίος, Χριστιανός αργότερα, διάσημος μέντικος, ο ήρωας του τελευταίου μυθιστορήματος του Ισίδωρου Ζουργού.

Στο μυθιστόρημα «Τριάντα έξι ώρες βροχής» του Πασχάλη Πράντζιου, ο Έρωτας κατέχει τιμητική θέση και είναι ο πρωταγωνιστής. Με αφορμή τον μύθο της Φαίδρας και του Ιππόλυτου, ο συγγραφέας στήνει μια μυθοπλαστική σύγχρονη ιστορία.

Το 1963, ο Αρίστος, ένας νέος που ξενιτεύτηκε στη Γερμανία αναζητώντας τον εαυτό του, κάνει ένα ταξίδι στην Ελλάδα, έπειτα από «κενό» τριών χρόνων, συνοδεύοντας τη Χρυσάνθη που, στη φούρια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έφυγε για να δουλέψει μετανάστρια στα γερμανικά εργοστάσια. Κατά την άφιξή τους, όμως, στη Θεσσαλονίκη η Χρυσάνθη εξαφανίζεται.

Τα διηγήματα του Δημήτρη Νόλλα είναι αποστάγματα βιωμένης εμπειρίας και εκφραστικής ωριμότητας. Με ήρωες κυρίως μετανάστες, εσωτερικούς και εξωτερικούς, αλλά και γηγενείς που ταξιδεύουν ή μένουν στον ίδιο τόπο πάντα, διεκδικώντας την εύνοια της ζωής ή της τύχης, δίνοντας γενναιόδωρα αγάπη και τρυφερότητα.

Στις 9 Μαρτίου 1944 δολοφονείται ο φοιτητής Άγγελος Νοταράς. Μερικά χρόνια αργότερα η νεαρή Ροδή Σιμωνέτη ανακαλύπτει μια φωτογραφία του νεκρού αγοριού, λίγες μόνο μέρες πριν από την επιστροφή του πατέρα της από την εξορία. Η κοπέλα σαγηνεύεται από τη μυστηριώδη μορφή του νεαρού στη φωτογραφία και θέλει να μάθει τα πάντα γι’ αυτόν.