Ο Ναγκίμπ Μαχφούζ, με  τρόπο ανθρώπινο και γλαφυρό, φέρνει τον αναγνώστη αντιμέτωπο με το θέμα του εκσυγχρονισμού της κοινωνίας. Κοινωνικές τάξεις, μόρφωση, θρησκεία, παράδοση, λογική, ιδεολογία, φιλοσοφικά και πολιτικά συστήματα, έννοιες όπως ελευθερία, αλήθεια, ισότητα, εξελίσσονται και συγκρούονται  κλιμακωτά.

To «Πάρα πολλή  ευτυχία» της Άλις Μονρό είναι από τα βιβλία που από τις πρώτες σελίδες τους διαπιστώνεις, πως είναι απ’ αυτά που θα μείνουν στη λογοτεχνική ιστορία, για μελέτη και διδαχή.

Η κατά Πίντσον εκδοχή της 11ης Σεπτεμβρίου. Ένα μυθιστόρημα για τα υπόγεια δίκτυα στο Ίντερνετ, τις συνωμοσίες και τη φούσκα της αμερικανικής Σίλικον Βάλεϊ.

Η «Συλλογή των 49 στο Σφυρί», έργο πυκνογραμμένο και απαιτητικό, αποτελεί μια ατέρμονη και κατακερματισμένη αναζήτηση της ηρωίδας, η οποία καταδύεται στον παράξενο κόσμο του συστήματος «Τρίστερο» επιδιώκοντας άθελα της να ερμηνεύσει τους κανόνες του. Θα καταφέρει να διατηρήσει τη λογική της και να εκπληρώσει την αποστολή που της έχει ανατεθεί;

Η Μοντέστ Μινιόν, μια νεαρή κοπέλα, ονειρεύεται έναν μυθιστορηματικό έρωτα. Διαβάζοντας τα ποιήματα του Καναλίς, ενός γνωστού ποιητή, διαβλέπει στους στίχους του τα στοιχεία εκείνα που εκπληρώνουν τη θέωση του έρωτα. Του γράφει με ψευδώνυμο, αλλά ο Καναλίς αναθέτει στον γραμματέα του να απαντήσει.

Μια Νεοζηλανδή συγγραφέας, η Maggie Rainey-Smith, μέσα από την εξαιρετικά καλογραμμένη ιστορία της ηρωίδας της, γράφει για την Ελλάδα και μιλάει για την Ιστορία της, για το «τι εστί Έλληνας».

Η ιστορία της Κιάρα και του Ντανιέλε, που ξεκινάει στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και φτάνει σε βάθος χρόνου, παρουσιάζεται στο μυθιστόρημα «Ένα πρωί, νωρίς» της Virginia Baily και αποτελεί μάθημα ανθρωπιάς και αυτοθυσίας.

«Ο αναρχικός τραπεζίτης» του Φερνάντο Πεσσόα (1888-1935), δημοσιευμένος το 1922, έχει τη μορφή ενός σωκρατικού διαλόγου, όπου δύο φίλοι συζητούν καθισμένοι στην απέναντι πλευρά ενός τραπεζιού. Ο τραπεζίτης απαντά στην ερώτηση του συνομιλητή του πώς έγινε (και παραμένει) αναρχικός, αν και τραπεζίτης, αναπτύσσοντας επαγωγικούς συλλογισμούς.

Ένας επιχειρηματίας βρίσκεται νεκρός μέσα στο σπίτι του. Αυτοκτονία ή δολοφονία; Κύριες ύποπτοι, οι δύο γυναίκες στη ζωή του: η σύζυγός του και η ερωμένη του – που δημιούργησε δεσμό μαζί του προδίδοντας τη φίλη και ευεργέτιδά της. Και οι δύο αρνούνται την ενοχή τους και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο το οποίο να τις ενοχοποιεί.

O Keigo Higashino με την «Αφοσίωση του υπόπτου Χ» αποδεικνύει ότι φέρει επάξια τη φήμη ενός από τους πιο πολυδιαβασμένους συγγραφείς της Ιαπωνίας. Όπως και ο Μουρακάμι, καταπιάνεται με τη φιλοτέχνηση ηρώων φαινομενικά ψυχρών ή για την ακρίβεια εγκεφαλικών, για να αποδειχτεί στη συνέχεια το συναισθηματικό μεγαλείο που κρύβουν.