Ο Ηρακλής Πουαρό ταξιδεύει από το Λονδίνο στον Λόφο της Αλκυόνης, έναν εξοχικό, ιδιωτικό οικισμό. Τον έχει καλέσει ο Ρίτσαρντ Ντέβονπορτ για να τον βοηθήσει να αποδείξει ότι η μνηστή του Έλεν είναι αθώα για τον φόνο του αδελφού του Φρανκ. Ωστόσο, ο  Πουαρό πρέπει να κρατήσει κρυφό από την υπόλοιπη οικογένεια Ντέβονπορτ τον πραγματικό λόγο της παρουσίας του εκεί. Στο λεωφορείο, μια ολοφάνερα αναστατωμένη γυναίκα ζητάει απεγνωσμένα να αποβιβαστεί, επιμένοντας ότι θα δολοφονηθεί αν παραμείνει στη θέση της. Αλλάζει θέση και το υπόλοιπο ταξίδι συνεχίζεται χωρίς άλλα απρόοπτα. Ο Πουαρό όμως έχει κακό προαίσθημα και οι φόβοι του δεν θα αργήσουν να επιβεβαιωθούν.

Ο Μάρτιν ζει με την οικογένειά του, τη σύζυγο και τα δυο παιδιά του, στο παλιό εξοχικό των γονιών του σ’ ένα νησάκι στη Σουηδία. Μια ημέρα έχει μείνει μόνος με τον μεγάλο του γιο, τον Άνταμ. Αφού αγοράσουνε μερικά φαγώσιμα από κατάστημα της περιοχής επιστρέφουν σπίτι. Έχουν κανονίσει να πάνε στην παραλία που βρίσκεται μπροστά από το σπίτι τους.

Ο Τζιμ, ένας πλούσιος δικηγόρος, θυμάται τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Νεμπράσκα και τη ζωή του κοντά στην Αν-τόνια, την κόρη μιας οικογένειας μεταναστών από τη Βοημία.

Ένα αγόρι εξαφανίζεται ένα βράδυ, γυρνώντας στο σπίτι με το ποδήλατό του, στο μικρό νησί Χίτρα. Τρία χρόνια αργότερα η Μία Κρούγκερ έχει εγκατασταθεί στο νησί, καθώς η Μονάδα Εξιχνίασης Ανθρωποκτονιών στο Όσλο βρίσκεται υπό διάλυση. Λίγες ημέρες αργότερα μια κοπέλα θα βρεθεί άγρια δολοφονημένη σ’ ένα παλιό σκάφος. Σε μια κούπα δίπλα της είναι γραμμένο με αίμα το όνομα «Γιουνάταν». Η Μία αντιλαμβάνεται ότι πλέον δεν αρκούν οι δικές της δυνάμεις για την εξιχνίαση των δύο υποθέσεων και ζητεί τη συνδρομή του Χόλγκερ Μουνκ, του πρώην προϊσταμένου και φίλου της.

Ο Σεργκέι Σεργκέγεβιτς είναι μελισσοκόμος και ζει στην «γκρίζα ζώνη» του Ντονμπάς, στην ανατολική Ουκρανία. Στο χωριό του, τη Μάλαγια Σταρογκράντοφσκα, έχουν απομείνει μόνο δύο κάτοικοι, αυτός και ο παλιός συμμαθητής του, ο Πάσκα Χμελένκο, με τον οποίο δεν έχει καλές σχέσεις. Όλοι οι υπόλοιποι συγχωριανοί έχουν φύγει για να γλιτώσουν από τον πόλεμο, που μαίνεται στην περιοχή εδώ και τρία χρόνια.

Αγγλία, Άνοιξη του 1859. Έπειτα από μερικές εβδομάδες εργασίας, το φαλαινοθηρικό «Volunteer» του Εβραίου Τζέικομπ Μπάξτερ είναι φορτωμένο και ετοιμασμένο για απόπλου από το λιμάνι του Χαλ στο Γιόρκσερ για να περάσει έξι καταραμένους μήνες στον Αρκτικό Ωκεανό σαλπάροντας για τη Γροιλανδία και τον Αρκτικό Κύκλο στο κυνήγι του πολύτιμου λαδιού της φάλαινας.

Τριάντα χρόνια σχεδόν μετά τον θάνατο του Φράνκο κυκλοφόρησε το μοναδικό μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μέντεθ «Τα τυφλά ηλιοτρόπια». Τέσσερα διηγήματα, που λειτουργούν αυτοτελώς, όμως συνδέονται με κάποιον τρόπο μεταξύ τους, συναπαρτίζουν αυτό το χαμηλών τόνων βιβλίο.  Όλα τους διαδραματίζονται μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Κάθε ένα από αυτά μιλάει για μια ήττα.

Η Χάνα Χερμπστ είναι σύμβουλος της Αστυνομίας που εξειδικεύεται στην ανάλυση των εκφράσεων του προσώπου και του σώματος. Ξαφνικά ξυπνάει αιχμάλωτη ενός επικίνδυνου κακοποιού. Ο «χειρουργός» της εξηγεί ότι το σκάσανε μαζί από τη φυλακή. Προσπαθεί να ανακαλέσει στη μνήμη της τον λόγο για τον οποίο την είχαν συλλάβει, όμως μάταια. Ώσπου ο «χειρουργός» της βάζει ένα βίντεο όπου μια γυναίκα ομολογεί τους φόνους της οικογένειάς της. Η γυναίκα αυτή είναι η ίδια η Χάνα.

Στους «Νετανιάχου» ο Κοέν μας μεταφέρει σε μια μικρή αμερικανική πανεπιστημιούπολη το 1959. Παρεμβάλλοντας σελίδες για την ιστορία του εβραϊσμού, μας διηγείται τα ιλαροτραγικά περιστατικά γύρω από τη διαδικασία πρόσληψης του Μπενσιών Νετανιάχου ως ιστορικού στο πανεπιστήμιο και τις ημέρες της φιλοξενίας του στο σπίτι του επίσης Εβραίου, καθηγητή Ιστορίας, αφηγητή.

Η ιστορία δεν αρκείται και δεν αναλώνεται μόνο στην αδικία και στη διαστροφή. Αντιθέτως, πραγματεύεται την έννοια της επιβίωσης, της φιλίας, και τα μακρινά μονοπάτια που είμαστε διατεθειμένοι να ακολουθήσουμε, προκειμένου να μάθουμε ποιοι είμαστε, σε έναν κόσμο τόσο σκληρό και μπερδεμένο για τόσους πολλούς, ειδικά για αυτούς που υποφέρουν από κατάθλιψη και ψυχικές ασθένειες.