Ποιήματα με έναυσμα γεγονότα και ιστορικές περιόδους όπως o Α’ και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, , ο Εμφύλιος στην Ελλάδα , οι εκτός συνόρων πόλεμοι των ΗΠΑ, ο πόλεμος στη Συρία και ποιήματα-ιστορίες. Εξωστρεφής ποίηση η οποία, ακόμη κι αν αφορμάται από το προσωπικό-ατομικό ή το ερωτικό, απευθύνεται σε όλους, τονίζοντας την ευθύνη του καθενός από εμάς.

Η πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια του «Μπερλίν» αποδύεται σε μια προσπάθεια να καταλάβει την πόλη όπου ζει και τους κατοίκους της παράλληλα με μια διαδικασία αυτογνωσίας∙ έτσι, από τις συνεδρίες με τον Γερμανό ψυχίατρο, βρίσκεται στον σταθμό του Γκρούνεβαλντ, από όπου, στις 18 Οκτωβρίου του 1941, έφυγαν οι πρώτοι 1.251 Εβραίοι για τα στρατόπεδα θανάτου.

Η εφιαλτική προοπτική να αναλάβει τις τύχες της Γαλλίας, στο άμεσο μέλλον, η Μαρίν Λεπέν, που στο δυστοπτικό μυθιστόρημα του Αμελάλ εμφανίζεται με το όνομα Μιρέιγ Λεφέκ.

Το φθινόπωρο του 1944 ο Χίτλερ εγκαθιστά την κυβέρνηση δωσίλογων του Βισύ στον πύργο των Χοεντσόλερν, στο Ζιγκμαρίνγκεν, μια μικρή γωνιά της Γερμανίας που δεν είχε πληγεί από τον πόλεμο. Εκεί παρακολουθούμε τη ζωή τους για οκτώ μήνες μέσα από τα μάτια του Γιούλιους Στάιν, του Γερμανού αρχιοικονόμου της επιφανούς οικογένειας.

Ο Βαγγέλης Σιαφάκας στη συλλογή διηγημάτων του «Με μια χιλιάρα καβασάκι» μεταφέρει τους αναγνώστες σε μια εποχή που πλέον έχει χαθεί, αφηγούμενος ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο και δημιουργώντας ουσιαστικά μια τοιχογραφία της ελληνικής πραγματικότητας.

Το ομώνυμο διήγημα μοιάζει να δίνει τον τόνο στη νέα συλλογή διηγημάτων του Νικόλα Σεβαστάκη με τίτλο «Άντρας που πέφτει»: ένας άνδρας αρχίζει να πέφτει (κυριολεκτικά!) μετά την εγκατάλειψη από τη σύζυγό του. Όμως «το βασικό είναι να ανασηκώνεσαι γρήγορα τινάζοντας τη σκόνη από το ρούχο, σαν να μην συνέβη τίποτα».

Μέσα από τις αφηγήσεις έξι εκτοπλασμάτων ξένων στρατιωτών, που εμφανίζονται μπροστά στο κοινό χάρη στο μέντιουμ Νίνα, συναρμολογείται μια ολοκληρωμένη εικόνα της πολυφυλετικής Θεσσαλονίκης κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. O Σάκης Σερέφας χρησιμοποιεί περισσότερο εκφραστικά μέσα που παραπέμπουν κατευθείαν σε θεατρική παράσταση, παρά κοινή αφήγηση.

Η νουβέλα «Γραφείον ο φόβος» της Σταυρούλας Σκαλίδη είναι ένα βιβλίο-σχόλιο για την κρίση. Για τον νέο τεχνολογικό αδηφάγο κόσμο. Της ταχύτητας και της επιφάνειας. Του περιτυλίγματος. Ένα κείμενο-γροθιά στο στομάχι για την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Της διαφθοράς, της αδικίας, της ανομίας, της σαπίλας της χώρας.

Η Κάλλια Παπαδάκη στο νέο της μυθιστόρημα «Δενδρίτες» καταπιάνεται με τη ζωή των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, αυτών που οι πατεράδες τους έφτασαν στην Αμερική με το όνειρο να αστράφτει στα μάτια τους, για μια καλύτερη ζωή, με σκοπό να αδράξουν το αμερικάνικο όνειρο. Ένα όνειρο που ακόμα κυνηγούν οι απόγονοί τους.

Τρεις ηλικιωμένες θα καταγγείλουν στο Α.Τ. Αμπελοκήπων την εξαφάνιση της Ευδοκίας Δημουλίδου. Ο αστυνομικός διοικητής θα αναθέσει τη διερεύνηση της υπόθεσης στη νεαρή αστυνομικό Ελισάβετ Ξένου. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με στοιχεία «μαγικού ρεαλισμού».

Στα τέσσερα εκτενή, σε μέγεθος νουβέλας, διηγήματα που περιλαμβάνονται στο «Νυχτερινό ρεύμα», ο Κώστας Κατσουλάρης παρουσιάζει ιστορίες που διαδραματίζονται στο κέντρο και στις συνοικίες της Αθήνας, με έναν λόγο άρτια επεξεργασμένο, αποτέλεσμα της μακρόχρονης επαγγελματικής ενασχόλησής του με τη λογοτεχνία σε όλες της τις μορφές.