Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη του αμερικάνικου Νότου, το Νόρφολκ, όμορφη και καλοσχεδιασμένη, με μοναδική παραφωνία στην αισθητική της –και όχι μόνο- το «παραπεταμένο» τμήμα της, την περιοχή που ζούσαν οι μαύροι.

Λίγο πριν πεθάνει, η Ρόζαμοντ σχολιάζει σε ένα κασετόφωνο είκοσι επιλεγμένες φωτογραφίες που ανασυνθέτουν σημαντικές στιγμές της ζωής της, αλλά και την τραγική μοίρα των γυναικών τριών γενεών. Ο συγγραφέας του «Κλειστού κύκλου» επιστρέφει με ένα σκόπιμα χαμηλόφωνο μυθιστόρημα.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο καταπιάνεται κυρίως με τον θάνατο, με την αντιμετώπισή του και πώς γίνεται βίωμα και σκέψη στη ζωή του ανθρώπου ανάλογα με την ηλικία.

Τα συγκεκριμένα κείμενα πραγματεύονται τα πάντα γύρω από τη μυθοπλασία, την πορεία της μέσα στο χρόνο, τους νεωτερισμούς, ρηξικέλευθες απόπειρες διάσημων ή μη δημιουργών, τον αντίκτυπο στους αναγνώστες, τους θεατές, το κοινό γενικότερα.

Η «Ατζέντα 16» αποτελεί ένα πολιτικό κείμενο, που με την διακομματική και ευρεία μορφή του χαρακτηρίζει και σκιαγραφεί τα δρώμενα, τις αντιδράσεις, τις κοινωνικές απόψεις για το περιβόητο πλέον άρθρο 16.

Το ‘Με λένε Ελιζαμπέτ’ είναι το δέκατο βιβλίο της και γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία το 2005 από τον Jean –Pierre Ameris. Πρωταγωνίστρια είναι η δωδεκάχρονη Μπέτυ, ‘η κόρη του γιατρού’, το ‘στερνοπούλι’, ‘το νούμερο πέντε’ και η ‘préférée’ του Ψυχίατρου και Διευθυντή μιας κλινικής που συνορεύει με την μονοκατοικία στην οποία ζει με την οικογένειά της.

Ο Ντιντερό με το έργο αυτό καθίσταται υπέρμαχος της φυσικής ελευθερίας του ανθρώπου και πολέμιος των θεσμών της ευνομούμενης πολιτείας. Η μετάφραση της Ειρήνης Παπαδάκη αναδεικνύει περισσότερο το κείμενο, ενώ το επίμετρο της Μαριλίζας Μητσού αποτελεί ιδανικό συμπλήρωμα για την κατανόηση του φιλοσοφικού στοχασμού του Ντιντερό.