Λιγότερο γνωστό από το «Πόλεμος και Ειρήνη» και την «‘Άννα Καρένινα», η «Ανάσταση» είναι το έργο που αποτέλεσε την αφορμή για να αφοριστεί ο Τολστόι. Ένα έργο που κριτικάρει τους κυρίαρχους θεσμούς της τσαρικής εξουσίας.

Η ιστορία τεσσάρων νέων ανθρώπων στο Πεκίνο του ’89 και η περίεργη τροπή που παίρνουν οι ζωές τους έπειτα από ένα τραγικό συμβάν με θύμα έναν από αυτούς. Άνθρωποι απομονωμένοι, κλειστοί στο κουκούλι της μοναξιάς τους που δεν μπορούν να αποχωριστούν το παρελθόν τους.

Σε μια επαρχιακή κωμόπολη της Κίνας, λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Μάο, μια νεαρή κοπέλα εκτελείται δημόσια ως αντεπαναστάτρια. Τριγύρω της στήνεται ένας… μαύρος χορός δράσης και αντίδρασης. Ένα μυθιστόρημα με καθηλωτική γλώσσα και κοφτερή αφήγηση.

Δοσμένο απλά σαν παραμύθι, ο «Μόγκενς» θέλγει τον αναγνώστη περισσότερο με την ανάδυση της κατάλληλης ατμόσφαιρας παρά με τα γεγονότα, τη δράση ή την πλοκή. Ο Γιάκομπσεν αποδίδει  τόσο την καθημερινή πραγματικότητα, εκείνη της εξοχής και της πόλης του 18ου αιώνα, όσο και αυτήν που προεκτείνεται και εξιδανικεύεται από τα παρθένα μάτια του Μόγκενς.

Το «Τούνελ» του Ernesto Sabato μάς μεταφέρει στο μεταπολεμικό Μπουένος Άιρες, όπου ο τριανταοκτάχρονος ζωγράφος Χουάν Πάμπλο Καστέλ γνωστοποιεί σε μας αυτό που ήδη γνωρίζουν όλοι οι κάτοικοι της πόλης, δηλαδή ότι δολοφόνησε τη Μαρία Ιριμπάρνε. Ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι ο πρωταγωνιστής είναι το τούνελ που αναφέρει ο συγγραφέας στον τίτλο του.

Η ροή της γραφής της Όλγκα Τοκάλτσουκ (Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018) ακολουθεί την αλλαγή των εποχών στη φύση και το πέρασμα του χρόνου. Σαν να απλώνει στον καμβά της χρώματα (ιστορίες) που ακολουθούν τη δική τους πορεία ∙ ο λόγος της μας ταξιδεύει σε αυτόν τον (κάθε) ευλογημένο τόπο, σε αυτή την περιπέτεια που λέγεται ζωή, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η βραβευμένη με Booker Ιρλανδή συγγραφέας Ανν Ένραϊτ επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα για την οικογένεια, τα παιδιά, τη μητέρα, αυτό που γινόμαστε ή που είμαστε τελικά. Για την αρρώστια, τον θάνατο, τα γηρατειά, τα μεγάλα ιδανικά-τη σωτηρία του (τρίτου) κόσμου, την αγάπη, τον έρωτα, την ψυχρότητα μιας καρδιάς και τη θερμότητα μιας εστίας.

Το 1997 δυο κορίτσια εξαφανίζονται, ενώ ο νεαρός Τομπίας φυλακίζεται. Έντεκα χρόνια αργότερα ο Τομπίας βγαίνει από τη φυλακή και επιστρέφει, χωρίς να μπορεί να φανταστεί τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν και θα αλλάξουν τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Ένα πρωινό, ένας αγρότης βρίσκει στο κτήμα του ένα πτώμα. Τα σημάδια δείχνουν ότι πρόκειται για αυτοκτονία. Σε λίγη ώρα ανακαλύπτεται και δεύτερο πτώμα που φαίνεται να έχει πέσει από έναν πύργο με πανοραμική θέα. Όταν, όμως, αποδεικνύεται ότι τα δύο γεγονότα συνδέονται, η υπόθεση αποκτά νέα διάσταση.

Η ιστορία ξεκινάει λίγο πριν από τις πέντε το απόγευμα στον ζωολογικό κήπο και τελειώνει λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ. H Τζόαν και ο τετράχρονος γιος της, Λίνκολν, αφού ολοκλήρωσαν την ημερήσια επίσκεψή τους στο ζωολογικό πάρκο, και λίγο πριν αυτό κλείσει, κατευθύνονται προς την έξοδο. Όμως, η φυσιολογική τροπή των πραγμάτων ανατρέπεται.