Δοσμένο απλά σαν παραμύθι, ο «Μόγκενς» θέλγει τον αναγνώστη περισσότερο με την ανάδυση της κατάλληλης ατμόσφαιρας παρά με τα γεγονότα, τη δράση ή την πλοκή. Ο Γιάκομπσεν αποδίδει  τόσο την καθημερινή πραγματικότητα, εκείνη της εξοχής και της πόλης του 18ου αιώνα, όσο και αυτήν που προεκτείνεται και εξιδανικεύεται από τα παρθένα μάτια του Μόγκενς.

Το «Τούνελ» του Ernesto Sabato μάς μεταφέρει στο μεταπολεμικό Μπουένος Άιρες, όπου ο τριανταοκτάχρονος ζωγράφος Χουάν Πάμπλο Καστέλ γνωστοποιεί σε μας αυτό που ήδη γνωρίζουν όλοι οι κάτοικοι της πόλης, δηλαδή ότι δολοφόνησε τη Μαρία Ιριμπάρνε. Ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι ο πρωταγωνιστής είναι το τούνελ που αναφέρει ο συγγραφέας στον τίτλο του.

Η ροή της γραφής της Όλγκα Τοκάλτσουκ (Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018) ακολουθεί την αλλαγή των εποχών στη φύση και το πέρασμα του χρόνου. Σαν να απλώνει στον καμβά της χρώματα (ιστορίες) που ακολουθούν τη δική τους πορεία ∙ ο λόγος της μας ταξιδεύει σε αυτόν τον (κάθε) ευλογημένο τόπο, σε αυτή την περιπέτεια που λέγεται ζωή, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η βραβευμένη με Booker Ιρλανδή συγγραφέας Ανν Ένραϊτ επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα για την οικογένεια, τα παιδιά, τη μητέρα, αυτό που γινόμαστε ή που είμαστε τελικά. Για την αρρώστια, τον θάνατο, τα γηρατειά, τα μεγάλα ιδανικά-τη σωτηρία του (τρίτου) κόσμου, την αγάπη, τον έρωτα, την ψυχρότητα μιας καρδιάς και τη θερμότητα μιας εστίας.

Το 1997 δυο κορίτσια εξαφανίζονται, ενώ ο νεαρός Τομπίας φυλακίζεται. Έντεκα χρόνια αργότερα ο Τομπίας βγαίνει από τη φυλακή και επιστρέφει, χωρίς να μπορεί να φανταστεί τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν και θα αλλάξουν τις ζωές πολλών ανθρώπων.

Ένα πρωινό, ένας αγρότης βρίσκει στο κτήμα του ένα πτώμα. Τα σημάδια δείχνουν ότι πρόκειται για αυτοκτονία. Σε λίγη ώρα ανακαλύπτεται και δεύτερο πτώμα που φαίνεται να έχει πέσει από έναν πύργο με πανοραμική θέα. Όταν, όμως, αποδεικνύεται ότι τα δύο γεγονότα συνδέονται, η υπόθεση αποκτά νέα διάσταση.

Η ιστορία ξεκινάει λίγο πριν από τις πέντε το απόγευμα στον ζωολογικό κήπο και τελειώνει λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ. H Τζόαν και ο τετράχρονος γιος της, Λίνκολν, αφού ολοκλήρωσαν την ημερήσια επίσκεψή τους στο ζωολογικό πάρκο, και λίγο πριν αυτό κλείσει, κατευθύνονται προς την έξοδο. Όμως, η φυσιολογική τροπή των πραγμάτων ανατρέπεται.

Ένα σκοτεινό ψυχολογικό αφήγημα που εντάσσεται όμως και στη λογοτεχνία του φανταστικού: δημιουργεί από την πρώτη σελίδα ένα βαρύ κλίμα ανησυχίας την οποία ο συγγραφέας υποβάλλει αριστοτεχνικά στον αναγνώστη. Και σταδιακά η αόρατη απειλή υλοποιείται σχεδόν αναπόφευκτα…

Ένα εξαιρετικά καλογραμμένο δράμα εποχής το οποίο συνδυάζει τη ρομαντική ιστορία αγάπης, με ένα αστυνομικό μυστήριο και μια γοτθική ιστορία φαντασμάτων και στοιχειωμένης έπαυλης. Παράλληλα, πρόκειται και για ένα κοινωνικό σχόλιο για τη θέση των γυναικών εκείνη την εποχή, αφού η γιατρός ηρωίδα αναγκάζεται να κρύψει τις σπουδές της και το έξυπνο μυαλό της. Ο χαρακτήρας της είναι ακριβώς στο «καλούπι» των ηρωίδων της κλασικής λογοτεχνίας, αλλά σε μια σύγχρονη απόδοση.

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την εικόνα ενός επιτυχημένου συγγραφέα, με ένα όμορφο σπίτι, έναν πιστό σκύλο και μιαν αφοσιωμένη σύζυγο; Αυτό που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί είναι ότι αυτή η εικόνα λειτουργεί ως ένα εύθραυστο προσωπείο.