Δύσκολα τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται στο δεύτερο βιβλίο της, «Τα δάκρυα της σιωπής», η Άρια Σωκράτους. Κακοποίηση, διακίνηση λευκής σαρκός και πορνεία. Θέματα που καίνε, καταστάσεις πραγματικές, παρασκηνιακές, που συνήθως αποσιωπούνται και συγκαλύπτονται, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν.

Με άρωμα αλλοτινής εποχής είναι πλημμυρισμένο το βιβλίο της Ισμήνης Χαρίλα «Ωρέλια. Το ρόδο της αγάπης». Ένα βιβλίο ιδιαίτερο και γλυκό, που ξεφεύγει από τα τετριμμένα.

Η Ζωή Οικονόμου στο πρώτο της μυθιστόρημα «Στον αργαλειό της Μοίρας» εξυμνεί τον έρωτα και δοκιμάζει τις αντοχές των ερωτευμένων ανθρώπων. Ως πού μπορεί κάποιος να φτάσει για να εκπληρώσει τις επιθυμίες του και να μπορέσει να είναι μαζί με το ταίρι του; Κι όταν η μοίρα έχει άλλα σχέδια, οι άνθρωποι μπορούν να την ξεγελάσουν;

Η τρέλα, η μοναξιά, η απόγνωση είναι οι κατ’ ουσίαν πρωταγωνίστριες στη συλλογή διηγημάτων της Ζέτας Κουντούρη «Λίγο πριν βρέξει». Μια συλλογή στην οποία κυρίαρχο ρόλο παίζει η βροχή.

Ένα παιδί μεγαλώνει σε μια παιδόπολη, έξω από τη Θεσσαλονίκη. Τον παρακολουθούμε καθώς περνά από κυπαρίσσι σε κυπαρίσσι, μέσα από τα Σύρματα. Εδώ όλα γράφονται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα: τα κτίρια, οι διάδρομοι, οι αίθουσες, οι ομάδες στις οποίες στοιχίζονται τα παιδιά. Σεπτέμβριος του 1975, το αγόρι θα πάει στην πέμπτη τάξη.

Παρακολουθούμε τη διαδρομή της Τίνας από τον Νοέμβριο του 2017 έως την Πρωτοχρονιά του 2018: από ένα ταξίδι στη Σουηδία για ένα συνέδριο, μέχρι την Αθήνα και μια διάρρηξη, μια βόλτα με τη φίλη της την Ξένια και τη δεκάχρονη κόρη της στο Τατόι, την ερωτική συνεύρεση με έναν φίλο της, την επίσκεψη στους γονείς της και ένα πρωτοχρονιάτικο πάρτι.

Η Αντιγόνη, ο Ικέρ, η Μέλανι, ο Μαρτί, ο Κάι σε ένα ταξίδι στο ισπανικό ψαροχώρι όπου αυτοκτόνησε (κατ΄άλλους δολοφονήθηκε) ο Βάλτερ Μπένγιαμιν το 1940. Ένα ταξίδι στον μετα-χαοτικό κόσμο μας.

Τέσσερις έφηβες στη δεκαετία του ’80 αποφασίζουν ν’ ανακαλύψουν τον αρχαίο ποταμό Ερρινυό στη «γειτονιά της κολάσεως» όπου μένουν με τις οικογένειές τους.

Το νέο βιβλίο της Μαρίας Σούμπερτ ριζώνει σε έναν μη-τόπο: σε ένα παλιό πέτρινο σπίτι περιτριγυρισμένο από ένα τεράστιο κτήμα, όπου πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους επισκέπτες έρχονται και μένουν για λίγο ή και περισσότερο, πριν αποφασίσουν για το επόμενο βήμα τους.

Τρεις γυναίκες με κοινές ρίζες από τον ίδιο τόπο, τρεις ζωές που συναντώνται σε μία κοινή χρονική στιγμή: δύο πραγματικές ιστορίες φόνων που γίνονται υλικό για την αφηγήτρια που τις καταγράφει, αφηγούμενη όμως και τη δική της ιστορία.