Αναζητείστε αυτό το βιβλίο. Είναι οι «κλασικοί» του μέλλοντος ετούτοι οι ελάχιστοι νεαροί ποιητές που δεν περιαυτολογούν και δεν ναρκισσεύονται, αλλά βυθίζουν στυγνά το νυστέρι τους στον κοινωνικό ιστό για να πατάξουν τη διαφθορά και να καυτηριάσουν τη σαπίλα της καθημερινής μας αδρανείας που απέχει δυστυχώς από κάθε φιλοσοφική απραξία.

Μόνο αδιαφορία δεν προκαλεί η ανάγνωση αυτού του ευσύνοπτου (και διόλου ευτελούς) πονήματος. Η υπαρξιακή αναδίφηση, η καταιγιστική ειλικρίνεια, το χαρίεν έρεβος στο οποίο ακροβατεί ο αφηγητής, μας δίνουν την εντύπωση ότι κάτι πολύ σημαντικό κυοφορείται και θα ξεδιπλωθεί προσεχώς.

Στοχαστική ποίηση, επιμελημένη και προσεγμένη, με πυκνά νοήματα κι υφολογικές αξιώσεις, άρρυθμη όμως κι «εγκεφαλική» χωρίς πνοή, ψυχή και συναίσθημα. Ποίηση δοκιμιακή –αν και δόκιμη– μεταξύ της σφύρας του ορθολογισμού και του άκμονος της υγιούς φιλοσοφικής διαθέσεως, που και πρόθεσις δεν λογάται.

Ποίηση συντομογραφική, επιλεκτική λιτότητα, φιλοσοφημένη λακωνικότητα, μακροδομές αξιολάτρευτες, μικροδομές αξιοθαύμαστες.

Υπέροχη μεταφραστική δουλειά, μετάπλαση του αρχικού κειμένου με συνδημιουργική δεξιοτεχνία. Μία εργασία του πολυγραφότατου Γιώργου Ρούβαλη που αξίζει να επαινεθεί και να βραβευθεί. Τα εύσημα τα κατέκτησε, τα αξίζει και του αναλογούν.

Ποίηση ανατρεπτική, πρωτοποριακή (με την ακριβή σημασία της λέξης), ποίηση υπερ-ρεαλιστική και φουτουριστική, μα πάνω απ’ όλα ΠΟΙΗΣΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ. Αυτά τα άκρως στυλιζαρισμένα, ρυθμικά τεχνουργήματα επαναφέρουν τις αξίες στον σύγχρονο ποιητικό λόγο.

Διαβάζεται απνευστί, χωρίς να είναι πάντα εύπεπτο. Είναι όμως αυθεντικό, μακριά από σοβαροφάνειες κι επιτηδεύσεις.

Ποιητικές ιστορίες, κινηματογραφικά παραμύθια, ζωντανεμένοι πίνακες λαϊκής ζωγραφικής ενός πολιτισμού χαμένου στις στάχτες της Ιστορίας. Ζωγραφικότητα περιγραφής ένεκα και χάριν.

Ο Πόε γράφει καταχωνιασμένος στα άδυτα της ψυχής, όπου σκοτάδι και ομίχλη περιτριγυρίζουν το συγγραφέα, έτοιμα να κατασπαράξουν την υπόστασή του. Τότε στρέφεται και συνομιλεί με πνεύματα, θεότητες, αγγέλους, όχι τόσο για να βγει και πάλι στο φως, αλλά κυρίως για να κατανοήσει αυτό το έρεβος στο οποίο βρίσκεται.

Επιτέλους, ένα ποιητικό βιβλίο με λόγο λαγαρό, που αναβλύζει μέσα από τα βάθη της ορφικής Μνημοσύνης.