Ο ποιητής Στρατής Πασχάλης ανθολογεί πεζά ποιήματα ελλήνων και ξένων ποιητών και μας καλεί σε μια μαγική περιπλάνηση στο χώρο και στο χρόνο, ακολουθώντας το ταξίδι των αγγέλων στη γη. Ένα βιβλίο με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, που καταδεικνύει τις κοινές ρίζες ποίησης και πεζού ενώ εισάγει τον αναγνώστη στον ποιητικό κόσμο διάσημων αλλά και λιγότερο γνωστών δημιουργών.

H επιχειρηματίας και δημοσιογραφούσα Ζιζή Σφυρή γράφει σαν να επιχειρεί και βολιδοσκοπεί σαν να δημοσιογραφεί χρησιμοποιώντας τη μαιευτική μέθοδο του Σωκράτη προς το βαθύ της υποσυνείδητο.

Καβαφικός και ενίοτε καρυωτακικός λόγος, βαθιά διδακτική γραφή, με έντονη προφορικότητα και δραματικότητα, αλλά και με ανάλαφρο χορευτικό βηματισμό. Ποιήματα προβληματικής των αναμνήσεων, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τα διαμάντια αυτής της ξεχωριστής συλλογής.

Η Έλσα Κορνέτη φαίνεται να ανήκει πια οργανικά στο εικονοστάσιο των συγχρόνων μαχίμων ποιητών.

Τρεις ποιητικές ενότητες, ίσως και τρεις πράξεις θεατρικές στην προσωπική της  παράσταση, με διαφορά τεσσάρων χρόνων η μία από την άλλη όπως καταγράφει η ίδια η ποιήτρια, συνθέτουν τη συλλογή.

Αν διαβάσουμε «λοξά» το «υπο-κείμενο» θα δούμε ότι ερωτική και ποιητική αποτυχία συμβαδίζουν σε ένα πρώτο αφηγηματικό επίπεδο προκειμένου να εκμαιεύσουν διά της ομοιοπαθητικής μεθόδου τη συμπάθεια κι εντέλει τη συνέργεια του αναγνώστη, επιτυγχάνοντας ακριβώς το αντίθετο: να δοξάσουν ταπεινά την ποιητική και ερωτική δεινότητα του προσλαμβάνοντος.

Η έντονη δραματικότητα στον λόγο συνδυαζόμενη με τη θεατρικότητα του σκηνικού πλαισίου όπου κραυγάζει μελωδικά η ομιλώσα ποιητική φωνή δίνει στο ποιητικό υποκείμενο μιαν αχλύ ηθοποιού, υπερεκτιμημένου αλλά κι απομυθοποιημένου συνάμα. Ερωτική, υπαρξιακή η θεματολογία της…

Ευαίσθητη ποιητική φωνή με επιρροές από την ποιητική της Κικής Δημουλά. Νοητικές ακροβασίες και διαφημιστική δραματικότητα. Το συναίσθημα, ύπουλος εχθρός, αντιμετωπίζεται με ειρωνεία κι αυτοσαρκασμό.

Η ποιητική συλλογή του Στάθη Κουτσούνη χαρακτηρίζεται και από τη σημασία του κύκλου. Χρονικά, όπου το παρελθόν έρχεται στο παρόν, συναισθηματικά, όπου η πλήρωση διεγείρει και διεγείρεται, αρμονικά φύσει και θέσει ως ζωντανός οργανισμός.

Η ποιητική συλλογή του Τίτου Πατρίκου περιλαμβάνει ποιήματα, όπου μνήμες έρχονται να συγκατοικήσουν με την παρούσα οπτική.