Στα εννέα διηγήματα με τους έντονα εικονοπλαστικούς τίτλους, η ποίηση παίρνει μορφή πεζογραφίας και η πεζογραφία μπαίνει στα ακριβά και εκλεπτυσμένα ρούχα της ποίησης. Εικόνες, αισθήσεις, νοήματα και σπάνιες αποχρώσεις του λόγου, χορεύουν σε έναν ιδιαίτερο ρυθμό και ο αναγνώστης θα πρέπει να αφήσει την ψυχή και την καρδιά του ν' ανοίξει φτερά.

Ο Νόαμ Τσόμσκι συζητά με τον Αντρέ Βλιτσέκ γύρω από τη δύναμη και προπαγάνδα της Δύσης, καθώς και την ευθύνη της για τις αναρίθμητες σφαγές, «την κατάσταση από τη Χιροσίμα μέχρι τον πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, από τις απαρχές της αποικιοκρατίας έως τις σύγχρονες μεθόδους στις οποίες έχει καταφύγει ο δυτικός προπαγανδιστικός μηχανισμός».

Ένας γέρος ιππότης ξεκινάει ένα μυστηριώδες και προσωπικό ταξίδι μέσα στην παγωμένη ερημιά. Στον δρόμο του θα συναντήσει εφιαλτικές μάχες με σκοτεινά πλάσματα που κατοικούν στο δάσος και όχι μόνο. Το σιωπηλό παραμύθι του Robert M.  Ball δεν χρησιμοποιεί λέξεις. Αφηγείται όλη την ιστορία μόνο με εικόνες. Ο καθένας θα διαβάσει τη «δική του ιστορία».

Ένα παγωμένο πρωινό του Γενάρη μια γυναίκα επιστρέφοντας στο σπίτι της διακρίνει στο χιόνι το πτώμα της έφηβης γειτόνισσάς της. Η μικρή κοινωνία των Σέτλαντ αναστατώνεται, καθώς σε όλους θυμίζει την εξαφάνιση ενός κοριτσιού αρκετά χρόνια παλιότερα.

Η αντίληψη ότι τα κοράκια «κρατάνε το κλειδί για το κελάρι του κόσμου» είναι ο θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο χτίζει το σκοτεινό μυθιστόρημά της η Diane Setterfield. Το βιβλίο δεν είναι μια ιστορία τρόμου, αν και η ατμόσφαιρα της απειλής κυριαρχεί, αλλά ένα όμορφα ειπωμένο σκοτεινό παραμύθι όπου διασώζονται μόνο οι αγνοί στην καρδιά...

Ένα οδοιπορικό στην Ιστορία των Ρωμιών της Πόλης από τα γεγονότα της 6_ης Σεπτεμβρίου του 1955 έως τον τελικό ξεριζωμό τους δέκα χρόνια μετά, το 1965, μέσα από ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα που αφηγείται την προσωπική ιστορία δυο αγαπημένων αδερφών.

Δυο χαμένοι πίνακες του Μονέ θα αποτελέσουν τους συνδετικούς κρίκους δυο πόλεων, τεσσάρων ανθρώπων με πολλά κοινά, και δυο εποχών, καθώς η Αρτζανίδου εντάσσει καταλυτικές και καίριες αναδρομές στο κείμενό της με τρόπο εύληπτο και ευπροσάρμοστο κάθε φορά στα χωροχρονικά δεδομένα του κειμένου της.

Σε ένα «Αφήγημα για τη Μεταπολίτευση» όπως το επιγράφει, η Αγγέλα Καστρινάκη καταγράφει την πορεία της Ειρήνης, της ηρωίδας της από το 1973 έως το 1979, στα χρόνια, ουσιαστικά, του παλιού εξατάξιου Γυμνασίου, από το ατομικό στο συλλογικό, στην αναζήτηση σημείων επαφής με άλλους νέους της ανανεωτικής αριστεράς σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Η δολοφονία μιας νεαρής Κροάτισσας στο Παρίσι φέρνει μνήμες από τη σφαγή των Βαλκανίων στις αρχές του ’90. Ένα νουάρ που εμπλέκει τις ιστορίες των ανθρώπων με τις αιματοβαμμένες σελίδες της Ιστορίας.

Στον σκοτεινό θάλαμο του καλλιτεχνικού σχολείου στο οποίο φοιτά η δεκαεφτάχρονη Χιονάτη βρίσκει κρεμασμένα πλυμένα χαρτονομίσματα. Χωρίς να το θέλει μπλέκεται σε μια περιπέτεια με διεφθαρμένους αστυνομικούς και εμπόρους ναρκωτικών.

Στις αρχές του 20^ού αιώνα, ένας κοινοτικός γιατρός συναντά έναν αγρότη που του είχε σώσει το πόδι από ακρωτηριασμό. Εκείνος για να τον ευχαριστήσει τον καλεί κοντά του και του δείχνει ένα νόμισμα, προκειμένου να του το χαρίσει. Ο γιατρός μόλις το βλέπει, πέφτει από το άλογό του και σπάει το πόδι του, χωρίς να πάρει στα χέρια του το νόμισμα.

Με επίκεντρο τα Γιάννενα, ο Μιχάλης Σπέγγος χτίζει μία ιστορία σε δύο χρόνους, τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική Κατοχή και τη δικτατορία του '67, με επίκεντρο δύο οικογένειες της πόλης, τους Καζαντζήδες και τους Λεβή, και στον πυρήνα του έναν απαγορευμένο, από τις κοινωνικές συνθήκες, έρωτα ανάμεσα σε έναν χριστιανό και μία Εβραία.