Μυθιστόρημα-περιήγηση στον ελληνικό 21ο αιώνα, ακολουθώντας τα χνάρια των καιρών, αλλά και μυθιστόρημα-στοχασμός πάνω στην πορεία της ανθρώπινης μοίρας˙ αυτό είναι Ο μπόγος της Λίλας Κονομάρα – αλλά και πολλά άλλα.

Ένα αφήγημα που με τη λιτότητα του λόγου και την απλότητα που αποδίδεται, θα ταξιδέψει νοερά το αναγνωστικό κοινό όχι μόνο σε μερικά από τα ομορφότερα και πιο ιστορικά μέρη μας, αλλά παράλληλα θα το μεταφέρει πίσω στον χρόνο, σε ένα οδοιπορικό με όλα τα μεταφορικά μέσα στην ηπειρωτική αστική, επαρχιακή και νησιωτική Ελλάδα της δεκαετίας του 1960.

Θραύσματα αναμνήσεων καθορίζουν το παρόν των ηρώων της Χαν Γκανγκ στη νουβέλα της «Μάθημα ελληνικών» και τους δίνουν την απαραίτητη ώθηση για επιβίωση.

Τέσσερις φίλοι πηγαίνουν εκδρομή σ’ ένα απομονωμένο νησί, καθώς έχουν να βρεθούν πολλά χρόνια. Η παρέα ανασύρει τις αναμνήσεις του παρελθόντος, στις οποίες κρύβονται και ένοχα μυστικά, ενώ μια κοπέλα από την παρέα βρίσκεται νεκρή.

Ο Μάγκρις μιλά, ένας λουόμενος κι αυτός ανάμεσα στους άλλους, στον ίδιο βραχώδη γιαλό, για την κοινή μας κατάσταση στο θέατρο του κόσμου, όπου «αν ήμασταν αληθινά και απερίφραστα ο εαυτός μας, χωρίς σκάφανδρο και χωρίς το σενάριο που πρέπει να ερμηνεύσουμε, θα ήμασταν πιθανότατα χαμένοι».

Η Επανάσταση των Γαριφάλων και η πτώση της δικτατορίας του Σαλαζάρ οδηγούν στην ανεξαρτητοποίηση των πορτογαλικών αποικιών και στον επαναπατρισμό χιλιάδων αποίκων. Ένας από αυτούς είναι ο δεκαπεντάχρονος Ρούι, ο οποίος φτάνει στη μητρόπολη των ονείρων του με τη μητέρα του και την αδερφή του για να γνωρίσει την απογοήτευση και την απόρριψη.

Είναι εκπληκτικό πώς ο καλός συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης μέχρι την ανατροπή του τέλους παρωδεί το αστυνομικό μυθιστόρημα ενόσω επαναλαμβάνει όλα μα όλα τα κλισέ του με ιδιοφυή τρόπο.

Το δεύτερο μέρος της τριλογίας «Ο Δράκος της Πρέσπας». Επίκεντρο της ιστορίας είναι τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή της μεγάλης Πρέσπας με την εμφάνιση φυσικών φαινομένων που αλλάζουν όλο το οικοσύστημα της περιοχής και στις τρεις όχθες της, που ανήκουν σε τρία διαφορετικά κράτη: Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία. Αιτία θεωρείται η παρουσία ενός ανθρωποφάγου Δράκου.

Πρόκειται για μια αλληγορία με κωμικό χαρακτήρα με θέμα το πολιτικό φάσμα του περασμένου αιώνα.  Ο συγγραφέας κατασκευάζει ένα κολάζ, όπου η ζωή του μαθηματικού βρίσκει την τελική του έννοια εν μέσω μιας σειράς ιστορικών, μεταφυσικών και ποιητικών θραυσμάτων που καταλήγουν να δίνουν σχήμα σε ένα συναρπαστικό λογοτεχνικό τεχνούργημα.

Η ροή της γραφής της Όλγκα Τοκάλτσουκ (Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018) ακολουθεί την αλλαγή των εποχών στη φύση και το πέρασμα του χρόνου. Σαν να απλώνει στον καμβά της χρώματα (ιστορίες) που ακολουθούν τη δική τους πορεία ∙ ο λόγος της μας ταξιδεύει σε αυτόν τον (κάθε) ευλογημένο τόπο, σε αυτή την περιπέτεια που λέγεται ζωή, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η νουβέλα «Κέρμα στον αέρα» της Τασούλας Επτακοίλη αποτυπώνει την πραγματικότητα του χθες, μέσα σε διάστημα οχτώ δεκαετιών, αλλά και του σήμερα μέσα από τις αφηγήσεις δέκα προσώπων.

Η πρώτη θεοσεβής και θρήσκα ποιητική συλλογή του εικαστικώς σκεπτόμενου καλλιτέχνη της ζωής, μιας ζωής επιτυχημένης και παραδεκτής. Ο Βαγγέλης Χρόνης προβαίνει εδώ σε έναν σοφό συγκρητισμό μυθολογιών, θρηκειολογιών κι αγγελολογιών. Αυτό μόνον ένας ιδιοφυής διανοητής μπορεί να το διαπράξει με αποδεκτό τρόπο και το αποτέλεσμα να τον δικαιώνει.