Ο Μανόλης Πρατικάκης, παρατηρητής της ζωής, συνθέτει με ένα μοναδικό τρόπο την επιστήμη  της ιατρικής με την ποίηση, σμίγοντας το λογικό με το παράλογο, το πραγματικό με το εξωπραγματικό, το φυσικό με το μεταφυσικό, πριν τον τελευταίο σταθμό.

Μέσα από δεκαεπτά ιστορίες ο Κώστας Ακρίβος περιγράφει με συμπόνια και αγάπη τον άνθρωπο και τη διαδικασία ενηλικίωσης του, αλλά και την ενηλικίωση της κοινωνίας και της γλώσσας. Οι «Τελετές Ενηλικίωσης»  είναι η  ιστορία ενός που όμως είναι κομμάτι  της ζωής πολλών, καθόσον το άτομο είναι κομμάτι του συνόλου.

Αυτή η βιογραφία της Μαρίας Κάλλας είναι ένα βιβλίο δίπλα σε πολλά που έχουν γραφτεί για αυτή τη μυθική προσωπικότητα. Μοιάζει όμως πιο αληθινό από τα άλλα γιατί είναι βασισμένο στις δικές της σημειώσεις.

Ένα ανθρώπινο και υπαρκτό οδοιπορικό του έρωτα που δηλώνει τη διαφορετικότητα των ηρώων και των επιλογών τους. Περιγράφει όχι μόνο στιγμιότυπα της ζωής τεσσάρων νέων οι οποίοι ζουν την ιδιαιτερότητα της επιλογής τους ως προς τους ερωτικούς τους συντρόφους, αλλά  και το πάθος τους για τη ζωή.

..ενώ στο γραφείο αυτό δύο άνθρωποι με τον ίδιο κωδικό κατασκευής στα κύτταρά τους, ζουν το πάθος και την έκρηξη του έρωτά τους, όπως ακριβώς την έζησε το σύμπαν στην έκρηξη του Big Bang.

Ένα βιβλίο μυητικό γεμάτο αλληγορίες, όπου ήρωες και αναγνώστες ζουν μυητικές περιοδείες, όντες  ίσοι και ελεύθεροι, για να περιχωρήσουν στο σύνολο διατηρώντας την ατομικότητά τους και κατακτώντας την αυτογνωσία.

Στο βιβλίο «Η μοναξιά στον  εικοστό πρώτο αιώνα», η δρ Marie-France Hirigoyen καταγράφει και αποκωδικοποιεί τη μοναξιά του ατόμου και τις κοινωνικές τάσεις της εποχής μέσα από το έμπειρο μάτι της και τις μαρτυρίες ασθενών της. Η μετάφραση της Έφης Κορομηλά δίνει μια πρόσθετη αξία στο κείμενο κάνοντάς το εύληπτο και ενδιαφέρον για κάθε αναγνώστη.

Το βιβλίο της Νατάσας Κεσμέτη με τον τίτλο «Νησί από ελαφρόπετρα» είναι μια συλλογή δεκατεσσάρων προδημοσιευμένων και μη διηγημάτων, με κύριο άξονα αφήγησης την αποτίμηση της ζωής και τα αποτυπώματα που αφήνει στο πέρασμά της, σαν ανάμνηση στο ψυχισμό των ηρώων.

Με γραφή που θυμίζει τη λεπτότητα μιας μεταξοτυπίας με υδάτινες αποχρώσεις, ο συγγραφέας καταγράφει το σύντομο πέρασμα της ζωής που αφήνει τόσα κενά όσα και ερωτηματικά. Ένα συρτάρι με στοιβαγμένα αδιάβαστα γράμματα, σαν στοιβαγμένες αναμνήσεις, γίνονται τα στοιχεία που δεν θα ξεδιαλύνουν μόνο τη ζωή του Άντριαν, αλλά και τη ζωή  των άλλων.

Στο βιβλίο του «Κλέφτης αλόγων» ο Περ Πέτερσον ασχολείται με το θέμα της προσωπικής ελευθερίας και επιλογής, με ήρωες που έχουν ζωή πλασματική, γεμάτη από εκπτώσεις, σιωπές και αποστάσεις, όταν γύρω η φύση οργιάζει και ρέει, όχι μόνο ποτίζοντας τη γη, αλλά και διαμορφώνοντας και ποτίζοντας τη μνήμη τους.

Ο Μπέρτολτ  Μπρεχτ  εκφράζει το θαυμασμό του στην προσωπικότητά του  Ιουλίου Καίσαρα. Ένα βιβλίο σημαντικό, όπου ο θαυμασμός και ο φόβος είναι τόσο ταυτόσημα όσο η αυτοκρατορία με τη δικτατορία. Το βιβλίο γράφτηκε στη δεκαετία του '50, όταν ο  Μπρεχτ  βρισκόταν στην Αμερική και ζούσε την πίεση του Μακαρθισμού και είναι το μοναδικό μυθιστόρημά του.

Η Ελένη Λαδιά στο βιβλίο της ΤΑΡΑΝΤΟΥΛΑ μέσα από τη ΛΟΓΙΚΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, καταγράφει  τις διάφορες αιρέσεις ενώ μέσα από τη ζωή των απλών ανθρώπων του χωριού και των πόλεων αποτυπώνει  την αιρετικότητα αλλά και την ποιητικότητα της ζωής. Δύο παράλληλα βιβλία, δύο παράλληλα σύμπαντα.