Ένα βιβλίο με πολλά χαρίσματα που ταξιδεύει τον αναγνώστη στην ιστορία, στην τέχνη, σε πόλεις, σε μουσεία, στον έρωτα, οδηγώντας τον ακόμη πιο βαθιά στην ψυχή του ανθρώπου. Ενώ παράλληλα, αναδεικνύει τον αγώνα του ανθρώπου, που μέσα από μνήμες ψάχνει να βρει αν κάποιος τον αγάπησε κάποτε. Ψάχνοντας δε να βρει το τότε, χάνει την αγάπη τού τώρα.

Η συγγραφέας περιγράφει τη ζωή της Άντας, όταν φθάνει στο σημείο όπου όλες οι σχέσεις της έχουν περάσει την κόκκινη διαχωριστική γραμμή και η ίδια μέσα από τις συναντήσεις της με τον ψυχίατρο προσπαθεί να βάλει συναισθήματα και σχέσεις σε τάξη. Ταυτόχρονα προσπαθεί να καταλάβει γιατί αυτοκτόνησε ο αδελφός της, ενώ η μητέρα της πάσχει από άνοια.

Ο  Γιόζεφ Ροτ, το 1923, με το βιβλίο του  «Ο Ιστός της αράχνης»,  με εξαιρετική γραφή η οποία παραπέμπει σε λαμπρό κλασικό κείμενο λογοτεχνίας, δίνει μια σκοτεινή εποχή της  ιστορίας  της Γερμανίας, η οποία εγκυμονούσε τον εθνικισμό και το φασισμό.

Ο Ρέιμοντ Τσάντλερ στο βιβλίο του αυτό αναδεικνύει όλη τη συγγραφική του τέχνη, παίζοντας και μπερδεύοντας με συλλογισμούς και γεγονότα, σαν από μηχανής θεός, άλλοτε τους ήρωες και άλλοτε τον αναγνώστη, οδηγώντας τους πολλάκις σε αδιέξοδο. Κι όμως: η λύση είναι εκεί, παρούσα. Ένα βιβλίο με πολλά χαρίσματα, που αξίζει να διαβαστεί.

Ο Νίκος Σίμος, στο βιβλίο του με τον τίτλο «Το λάθος παλτό», μέσα από δέκα διηγήματα αφηγείται τη ζωή αλλά και τις ανατροπές τις οποίες επιφέρει. Τύχη, αίμα, συμπτώσεις. αυτοκτονίες, έρωτας, ασθένειες, θάνατοι, καθημερινότητα, δολοπλοκίες, εγκληματικότητα, προσωπικό συμφέρον και οι σκοπιμότητες, είναι τα υλικά που συνθέτουν τις ιστορίες του.

Ο Δημήτρης Νόλλας μέσα από διηγήσεις γεμάτες από ιδέες, νοσταλγία, όνειρα, ενοχές, γενιές που έρχονται και παρέρχονται ή μάλλον αποσύρονται, καταγράφει με συμπόνια τον αγώνα του ατόμου ενάντια στο κατεστημένο.

Η Έλενα Μαρούτσου σε ένα βιβλίο διχασμένο που σε οδηγεί μέσα σου, στήνει το σκηνικό, στη χώρα των θαυμάτων, αποδεικνύοντας πως η σκληρότητα της καθημερινότητας βρίσκει διαφυγές στα όνειρα και τις αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας μέχρι την τελική ωρίμανση του ατόμου, η οποία θα το οδηγήσει στην πληρότητα της ευτυχίας.

Ο Μιχάλης Γκανάς καταγράφει στιγμές του χωριού, της φοιτητικής ή αστικής ζωής, όπου η γυναικεία παρουσία προβάλλει ως το σημαντικότερο κύτταρο της κοινωνίας που δέχεται τους κραδασμούς των κοινωνικών συμβάσεων, δεδομένων και αλλαγών. Γυναικείες παρουσίες, γυάλινες, εύθραυστες, συμπαγείς, που αντέχουν να ερωτεύονται, να ελπίζουν και να γεννούν.

Ο Δημήτρης Καμπουράκης, γνωρίζοντας άριστα την Ιστορία, στο «Άγιος Αγύρτης» μας οδηγεί στα κρυφά και άδηλα μονοπάτια της, χωρίς να περιορίζεται αυτή τη φορά σε «Μια Σταγόνα», αλλά προσφέροντάς μας απλόχερα ένα ποτήρι γεμάτο από την μεταεπαναστατική ιστορία της Ελλάδας, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε καλύτερα την Ελλάδα του σήμερα.

H Αννί Ερνώ με τη ματιά μιας γυναίκας που έχει ζήσει όλους τους ρόλους του φύλου της και νοιώθοντας ίση προς όλους, αποτυπώνει μέσα από τις δικές της ηλικιακές περιόδους τη ζωή του καθενός από εμάς, ενώ αντιστέκεται στο χρόνο διατηρώντας με εσωτερική παρατεταμένη εφηβεία την ελπίδα για το αύριο και τον έρωτα.

Ποια είναι η πύλη της κόλασης; Η ζωή, η εκδίκηση ή ο θάνατος; Μπορεί το κάθε ένα από αυτά να είναι μια πύλη που σε οδηγεί στην κόλαση. Η υπέρβαση στη ζωή είναι ο θάνατος; Ή η υπέρβαση του θανάτου είναι η ζωή!

Ο Μίμης Ανδρουλάκης, με πολιτικά, οικονομικά και ιστορικά δομημένη σκέψη, επισημαίνει τους κινδύνους στον επερχόμενο  πρόεδρο,.απευθυνόμενος προς κάθε πρόεδρο, κράτους, κόμματος ,οργανισμού, ακόμη και στον καθένα από εμάς. Το βιβλίο γράφτηκε τον Ιούνιο του 2009, όταν όχι μόνο δεν είχε κριθεί το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά ούτε καν είχαν εξαγγελθεί.