Με λόγο παραληρηματικό, ίδιο με ορμητικό ποταμό, ένας οδηγός λεωφορείου εν ώρα καθήκοντος σχολιάζει την ελληνική πραγματικότητα.

Σε μια καλαίσθητη έκδοση, σχεδόν συλλεκτική, ο βραβευμένος ποιητής διακρίνεται για την ανακεφαλαιωτική του τόλμη να αντιμάχεται τον καιρό με ρευστά και φθαρμένα υλικά: τις λέξεις.

Μια Νεοζηλανδή συγγραφέας, η Maggie Rainey-Smith, μέσα από την εξαιρετικά καλογραμμένη ιστορία της ηρωίδας της, γράφει για την Ελλάδα και μιλάει για την Ιστορία της, για το «τι εστί Έλληνας».

«Το μικρό φάντασμα» του Ότφριντ Πρόισλερ μιλάει για ένα μικρό, αθώο και άκακο φάντασμα που λαχταράει να δει την πολιτεία στην οποία ζει με το φως του ήλιου. Τι θα συμβεί όμως όταν η επιθυμία του αυτή πραγματοποιηθεί; Μια διασκεδαστική ιστορία γεμάτη περιπέτεια για παιδιά από επτά χρονών.

Ο «πυροβάτης των αστεριών» αναφέρεται σε μια περιπέτεια ενηλικίωσης , μια ιστορία για έναν νέο διαφορετικό, που αναζητά το νόημα της ύπαρξής του, και τη διαφορετικότητα στον έξω κόσμο, στον κόσμο που υπάρχει έξω από το σπίτι του.

Το Στοιχειωμένο Σπίτι των Βιβλίων προσκαλεί τους μικρούς αναγνώστες να ακούσουν την πιο τρομακτική ιστορία όλων των εποχών. Θα τολμήσει ο Μπίλι να την ακούσει; Εσύ τολμάς;

Μεταβαλλόμενος ρυθμός, διακυμάνσεις ύφους, αφηγηματικές παρεκβάσεις και παραβάσεις, επεμβάσεις κι εκλεκτικές συγγένειες, έντονη διακειμενικότητα, χαρακτηριστικό δείγμα της literature erudite είναι το σπονδυλωτό αυτό αφηγηματικό μωσαϊκό.

Η θρυλική μουσικός και ποιήτρια Πάτι Σμιθ επιχειρεί ένα ταξίδι στη χώρα της μνήμης, ανατρέχοντας σε στιγμές, τόπους, στέκια, βιβλία, ταινίες και βέβαια ανθρώπους με τους οποίους μοιράστηκε τη ζωή της.

Δυο ιστορίες με φόνους και το χαμένο ημερολόγιο του Doyle, που εκτυλίσσονται η μία στο τέλος του 19^ου αιώνα και η άλλη στις αρχές του 21^ου, αποτελούν τον κορμό για το μυθιστόρημα του Γκράχαμ Μουρ.

Η «Μικρή καλοκαιρινή ιστορία», γραμμένη από την Ευγενία Φακίνου το 1986, παρουσιάζει μια μορφή παιδικής ηλικίας και αθωότητας, που στην πλειονότητά της έχει πια χαθεί.

Η 28χρονη Αλίκη θέλει να γράψει ένα μυθιστόρημα και αναζητεί το νόημα που διαφεύγει μέσα στη θαλπωρή του σπιτιού, των Χριστουγέννων, των παραστάσεων που έχουν οι άλλοι για εμάς.

Γλώσσα κοινωνιοκριτική, καλά ακονισμένη, ο ποιητής δεν έχει να φοβηθεί πια τίποτα, δεν ορρωδεί προ ουδενός προκειμένου να μας αποκαλύψει τα μύχια της ψυχής του, να εκθέσει και να εκτεθεί! Δημήτρης Κρανιώτης, ένας ενεργός κι εναργής ποιητής του καιρού μας κι όχι μόνον…