Το «Πορφυρό και μαύρο νήμα» είναι ένα μυθιστόρημα που μας μεταφέρει σ’ ένα μικρό νησί του Σαρωνικού, την Αιγίλειψο, την περίοδο της Κατοχής. Ο Βασίλης, ένα μικρό παιδί, μένει με τη θεία του σ’ ένα μικρό σπίτι. Κάθε πρωί ξεκινάει την βόλτα του για να μαζέψει χόρτα ή να βρει οτιδήποτε άλλο φαγώσιμο, για να γεμίσει τα στομάχια τους. Η καθημερινή επαφή με τους Γερμανούς στρατιώτες δημιουργεί σύγχυση, φόβο, αλλά γεννά και μια αίσθηση πατριωτισμού στο νεαρό ήρωα.

Στις αρχές του 1860 στο λιμάνι της Βενετίας καταφθάνει το πλοίο «Αρχιδούκας Ζίγκμουντ». Η καθαρίστρια βρίσκει σε μια καμπίνα τα πτώματα του αυτοκρατορικού συμβούλου και μιας ιερόδουλης. Ο κομισάριος Τρον παρίσταται στις έρευνες και δεν θ’ αργήσει να αντιληφθεί ότι έχει γίνει και ο ίδιος πιόνι του παιχνιδιού.

Όταν ο Τζεφ πεθαίνει και επιστρέφει στην εποχή που ήταν φοιτητής, νομίζει ότι είναι ο μόνος που έχει αυτή την εμπειρία. Όταν συναντάει την Πάμελα, που έχει την ίδια εμπειρία, ο χρόνος αρχίζει να έχει μεγαλύτερη σημασία.

Στη συγκεκριμένη νουβέλα διαπράττονται 8 φόνοι. Ο δολοφόνος είναι γνωστός από τις πρώτες σελίδες, ο ίδιος γράφει την ομολογία του, το «μανιφέστο», προς τον αστυνομικό που τον καταδιώκει.