Μια σύγχρονη, ρεαλιστική μυθοπλασία για νέους. Οι «Χάρτινες Πόλεις» συνιστούν ένα καλογραμμένο και ευχάριστο μυθιστόρημα, μια εθιστική ιστορία, που συνδυάζει το μυστήριο και το χιούμορ, τον ρομαντικό έρωτα και τον κοινωνικό προβληματισμό.

Η δομή της μνήμης και της απώλειάς της μέσω από το ατύχημα ενός άνδρα στην Νεμπράσκα. Το σύνδρομο Πάπγκρας που τον κατατρύχει και η αναδόμηση ενός κόσμου μέσω της διάλυσής τους. Ένα μυθιστόρημα με έντονα τα ανθρωπιστικά, οικολογικά και συναισθηματικά τοπία του κόσμου και των ανθρώπων.

Ο Βάλζερ δεν αγιοποιεί τον ηλικιωμένο Γκαίτε, δεν τον στεφανώνει με το απόμακρο φως ενός πνευματικού ογκόλιθου. Τον παρουσιάζει τρωτό, εγωπαθή,  περιδεή ερωτιδέα. Εκκινεί από το πραγματικό ειδύλλιο του Γκαίτε (σε ηλικία 73 ετών) με την παιδούλα Ουλρίκε φον Λέβετσβο για να προσυπογράψει τη μυθοπλαστική ανατομία ενός δαιμονικού μυαλού.

Η Χούλια, βιώνοντας την έκρηξη της καταπιεσμένης πικρίας από τη ζωή που έζησε και από τη ζωή που λαχταρά να αρχίσει από την αρχή, τολμά να κάνει ένα διάλειμμα από τις επιλογές της, από τον γνώριμο εαυτό της, από τις ανάγκες που νόμιζε ότι έως τώρα κάλυπτε. Ταξιδεύει στο νησί Ίζολα μπέλα, με την ψευδαίσθηση πως αλλάζοντας τόπο αλλάζει και χρόνο.

Η Πατ Μπάρκερ, βραβευμένη συγγραφέας με Booker το 1995, διασκευάζει την «Ιλιάδα» και παραδίδει στο αναγνωστικό κοινό μια διαφορετική προσέγγιση του μύθου της, ειπωμένη μέσα από την οπτική της Βρισηίδας, της εταίρας του Αχιλλέα.

Πρωταγωνιστές στην ιστορία του Γκόγκολ είναι δύο Ιβάν: ο Ιβάν Ιβάνοβιτς και ο Ιβάν Νικιφόροβιτς. Πρόκειται για δύο άντρες εντελώς αντίθετους μεταξύ τους, τόσο στην εμφάνιση όσο και στον χαρακτήρα. Τους ενώνει, όμως, μια μεγάλη φιλία. Ώσπου μια μέρα για ασήμαντη αφορμή οι δύο άντρες τσακώνονται τόσο σοβαρά ώστε από φίλοι μετατρέπονται σε εχθρούς.

Η Κέιτ Σοπέν είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση των αμερικανικών γραμμάτων της οποίας το έργο παρέμεινε ξεχασμένο μέχρι να αναδυθεί στην επιφάνεια στα μέσα του 20^ου αιώνα: παρά την λογοτεχνική αξία των γραπτών της, οι παθιασμένες με την ελευθερία τους ηρωίδες της οδήγησαν τους κριτικούς της εποχής της να τα χαρακτηρίσουν «ηθικώς μεμπτά» έως και «δηλητηριώδη».

Λένιγκραντ, 1941: Μέσα στη ζοφερή καθημερινότητα των ανθρώπων που δεν γνωρίζουν αν θα ζουν μέχρι το τέλος της ημέρας, ένας νεανικός έρωτας γεννιέται, ριζώνει και αγωνίζεται να ζήσει, ακριβώς όπως οι κάτοικοι της πόλης, ακριβώς όπως η «Μητέρα Ρωσία» που δίνει τη μάχη μέχρις εσχάτων με τους Γερμανούς εισβολείς.

Αρχές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο έφηβος –και ανώνυμος– αφηγητής αποφεύγει τη στράτευση εξαιτίας της ηλικίας του. Γνωρίζει τη δεκαεννιάχρονη Μάρθα, η οποία σύντομα παντρεύεται έναν στρατιώτη. Λίγο αργότερα ο νεαρός και η Μάρθα συνάπτουν έναν παράνομο δεσμό, καθώς δεν μπορούν να περιορίσουν το πάθος που τους συνδέει.

Η Ο., η ηρωίδα της Κοκκινοσκουφίτσας πόλης, περιπλανιέται στις γειτονιές και στους δρόμους του Ρίο ντε Τζανέιρο, με την ένταση και την περιέργεια μιας ξένης νεαρής γυναίκας, που προσδοκά να  μετουσιώσει ό,τι συλλαμβάνει με τις αισθήσεις της σ΄ένα έργο δικό της. Ο τοκετός είναι επώδυνος∙ η δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τον θάνατο.