Η ιστορία αυτής μιας γαλλοσυριακής οικογένειας ξεδιπλώνεται μέσα από τις εναλλασσόμενες αφηγήσεις του μεγάλου και του μικρού αδερφού, οι οποίοι με το ιδιαίτερο αφηγηματικό ύφος τους ο καθένας αλληλοσυμπληρώνουν τόσο την οικογενειακή ιστορία, όσο και τη γενικότερη κατάσταση στη Γαλλία μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον Νοέμβριο του 2015.

«Όχι» στον Πινοτσέτ, «Ναι» στην ελευθερία και τη ζωή, το μότο του Οι μέρες του ουράνιου τόξου του Αντόνιο Σκάμερτα, ενός βαθιά πολιτικού κειμένου.

Μια ιστορία από τον αμερικανικό Νότο των αρχών του 20ού αιώνα, με δύο Αφροαμερικανές αδερφές που, παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που συναντούν, δεν σταματούν να πιστεύουν η μία στην άλλη.

Καλκούτα, 1916. Ένας άντρας τρέχει μέσα στη νύχτα με δυο βρέφη στην αγκαλιά του. Ρίχνει ανήσυχες ματιές πίσω του. Κάτι απόκοσμο και σκοτεινό τον κατατρέχει.  Φθάνει στο κατώφλι ενός σπιτιού, χτυπά την πόρτα. Ανοίγει μια ηλικιωμένη κυρία, η οποία αμέσως τον αναγνωρίζει. Ο άντρας παραδίδει τα βρέφη στην ηλικιωμένη και εξαφανίζεται μέσα στη νύχτα.

Δύο είναι τα νήματα που δένει ο Βάργκας Λιόσα για να υφάνει την πλοκή στο μυθιστόρημά του «Ο άνθρωπος που έλεγε ιστορίες»: η ιστορία της φυλής των Ματσιγκένγκα στην περουβιανή Αμαζονία κι η ιστορία ενός συμφοιτητή του αφηγητή, με μια εκ γενετής δυσμορφία στο πρόσωπο.

Βρισκόμαστε ανάμεσα στα παλιά τείχη και στα λιθόστρωτα σοκάκια του παλιού πετρόχτιστου χωριού, στη Μαρέμμα της νότιας Τοσκάνης, στην ορεινή ιταλική ενδοχώρα, με το όνομα Σπίτια, και στις βουνοκορφές Σαν Μαρτίνο και Δύο Φτερούγες του όρους Αμιάτα που αιωρούνται πάνω του. Σε αυτόν τον ήδη πεθαμένο τόπο με τις χαραμισμένες ζωές ζει ένας ανήσυχος κοινωνικός μικρόκοσμος.

Λονδίνο, 1938. Ο αστυφύλακας Ουότκινς συναντά μια φιγούρα, μαυροντυμένη με μάσκα γιατρού της πανώλης, σ’ ένα σκοτεινό σοκάκι να κοιτάζει μέσα σ’ έναν κάδο απορριμμάτων. Ο αστυφύλακας ζητά από τη φιγούρα να απομακρυνθεί και ελέγχοντας τον κάδο διαπιστώνει ότι είναι άδειος. Έπειτα από μια σύντομη στιχομυθία η φιγούρα απομακρύνεται προτρέποντας τον αστυφύλακα να κοιτάξει ξανά στον κάδο. Ο Ουότκινς διαπιστώνει ότι μέσα βρίσκεται ένα πτώμα.

Η Γουίλα Νοξ, άνεργη δημοσιογράφος, είναι σε εξαιρετικά  δύσκολη κατάσταση, καθώς πρέπει να βρει τρόπο να επισκευάσει ένα σπίτι που καταρρέει και που στεγάζει τη διευρυμένη οικογένειά της. Σχεδόν 150 χρόνια πριν, ο Θάτσερ Γκρίνγουντ αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα: το σπίτι του καταρρέει όπως και ο γάμος του. Και οι δύο χρειάζεται να αγωνιστούν πολύ για να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους.

Το μυθιστόρημα του Νταβίντ Ντιοπ «Τη νύχτα, όλα τα αίματα είναι μαύρα» αποτελεί φόρο τιμής σε όλους τους Σενεγαλέζους που πολέμησαν στο πλευρό της Γαλλίας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο – είναι μια απόπειρα να ακουστεί και η δική τους φωνή.

Ένα κυριακάτικο πρωινό του Οκτωβρίου ο αστυνομικός επιθεωρητής Σάμουελ (Σαμ) Μπέργερ, και οι συνάδελφοί του, η Ντεζιρέ Ρούσενκβιστ ή αλλιώς Ντίαρ  και ο Κριστόφερ Έκμαν, επισκέπτονται ένα αγροτόσπιτο στα περίχωρα του προαστίου Μέρστα της Στοκχόλμης βρισκόμενοι στα ίχνη ενός καθ’ έξη δολοφόνου. Ο αναγνώστης θα απολαύσει τη γρήγορη, κινηματογραφική πλοκή και τις νέες αφηγηματικές διαστάσεις που ανοίγονται δημιουργώντας ένα γοητευτικό βάθος στο έργο.