Δώδεκα νέα διηγήματα του Χρήστου Οικονόμου σε μία συλλογή υπό τον κοινό τίτλο «Οι Κόρες του Ηφαιστείου». Αυτές οι κόρες είναι που πρωταγωνιστούν και κρατούν τα ηνία της αφήγησης και της ζωής τους. Αυτές οι κόρες είναι που βγαίνουν νικήτριες στην αναμέτρησή τους με τη ζωή.

Μέσα από τις αφηγήσεις έξι εκτοπλασμάτων ξένων στρατιωτών, που εμφανίζονται μπροστά στο κοινό χάρη στο μέντιουμ Νίνα, συναρμολογείται μια ολοκληρωμένη εικόνα της πολυφυλετικής Θεσσαλονίκης κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. O Σάκης Σερέφας χρησιμοποιεί περισσότερο εκφραστικά μέσα που παραπέμπουν κατευθείαν σε θεατρική παράσταση, παρά κοινή αφήγηση.

Η πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια του «Μπερλίν» αποδύεται σε μια προσπάθεια να καταλάβει την πόλη όπου ζει και τους κατοίκους της παράλληλα με μια διαδικασία αυτογνωσίας∙ έτσι, από τις συνεδρίες με τον Γερμανό ψυχίατρο, βρίσκεται στον σταθμό του Γκρούνεβαλντ, από όπου, στις 18 Οκτωβρίου του 1941, έφυγαν οι πρώτοι 1.251 Εβραίοι για τα στρατόπεδα θανάτου.

Το καινούριο βιβλίο του Κώστα Ακρίβου με τον εξαιρετικό τίτλο «Τελευταία νέα από την Ιθάκη» είναι μια συλλογή διηγημάτων, όπου σε κάθε ιστορία φέρεται ως τίτλος ένα πρόσωπο από την Οδύσσεια, ενώ ακολουθεί ένα σύντομο απόσπασμα από το έργο του Ομήρου.

Τριάντα δύο ολιγοσέλιδα κείμενα του πανεπιστημιακού Νικόλα Σεβαστάκη, γεννημένου στη Σάμο το 1964, διηγήματα, μικρά πεζά, βινιέτες, ιστορίες με θέμα το νησί, τον κόσμο των μικρών και των μεγάλων, τους ενήλικες που πορεύονται όπως ήξεραν και όπως έμαθαν.

Ο Βαγγέλης Σιαφάκας στη συλλογή διηγημάτων του «Με μια χιλιάρα καβασάκι» μεταφέρει τους αναγνώστες σε μια εποχή που πλέον έχει χαθεί, αφηγούμενος ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο και δημιουργώντας ουσιαστικά μια τοιχογραφία της ελληνικής πραγματικότητας.

Η νουβέλα «Γραφείον ο φόβος» της Σταυρούλας Σκαλίδη είναι ένα βιβλίο-σχόλιο για την κρίση. Για τον νέο τεχνολογικό αδηφάγο κόσμο. Της ταχύτητας και της επιφάνειας. Του περιτυλίγματος. Ένα κείμενο-γροθιά στο στομάχι για την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε. Της διαφθοράς, της αδικίας, της ανομίας, της σαπίλας της χώρας.

Η Κάλλια Παπαδάκη στο νέο της μυθιστόρημα «Δενδρίτες» καταπιάνεται με τη ζωή των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, αυτών που οι πατεράδες τους έφτασαν στην Αμερική με το όνειρο να αστράφτει στα μάτια τους, για μια καλύτερη ζωή, με σκοπό να αδράξουν το αμερικάνικο όνειρο. Ένα όνειρο που ακόμα κυνηγούν οι απόγονοί τους.

Το «δέντρο της υπακοής» επανέρχεται συχνά στις έξι ιστορίες αυτού του σπονδυλωτού μυθιστορήματος, που διαδέχονται η μία την άλλη όχι απαραίτητα με την ίδια σειρά. Η «υπακοή» αναφέρεται κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την πίστη στον Θεό, αλλά και με την πολιτική έννοιά της.

Ο Αχιλλέας Κυριακίδης, ως συγγραφέας, κινείται σε δρόμους, διαδρομές που  διανύει χρόνια τώρα, μέσα από τα κείμενα μεγάλων λογοτεχνών με τα έργα των οποίων έχει ασχοληθεί επί μακρόν (του Μπόρχες, κυρίως) και που μας έχει γνωρίσει, ως μεταφραστής, έχοντας διαμορφώσει, ωστόσο, ένα δικό του, άκρως ενδιαφέρον, σε ό,τι μας αφορά, στιλ.