Ένα ιδιαίτερο, πρωτότυπο, μοναχικό και μοναδικό κείμενο, που ίσως ταράξει για τα καλά τα λιμνάζοντα λίγο-πολύ ύδατα της εκδοτικής και συγγραφικής μας πραγματικότητας και γίνει ο πρόδρομος μίας μεγάλης ομάδας κειμένων, σε μία εποχή που ούτως ή άλλως αλλάζει. Και κανείς δε μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό.

Λακωνικότητα, δραματική οικονομία, μαθηματική δομή, σαν ένα θεώρημα που πρέπει να αποδειχτεί με μόνο αξίωμα το ανυπέρβλητο της Μοίρας.

Στη συγκεκριμένη νουβέλα διαπράττονται 8 φόνοι. Ο δολοφόνος είναι γνωστός από τις πρώτες σελίδες, ο ίδιος γράφει την ομολογία του, το «μανιφέστο», προς τον αστυνομικό που τον καταδιώκει.

Η Αγγελική, η πόρνη στο μυθιστόρημα του Κύπριου συγγραφέα Λάκη Φουρουκλά, είναι ένα ξεχωριστό και ευαίσθητο πλάσμα που καταλήγει όμως να εκπορνεύεται για να επιβιώσει. Όταν αυτή η σκοτεινή παράκαμψη τελειώσει και ξαναπιάσει το νήμα της ζωής της, αποφασίζει, με τη μορφή μιας γραπτής εξομολόγησης, να διηγηθεί στην ενήλικη πια κόρη της τα όσα βίωσε...

Λίγο πριν βγει στη σύνταξη, ο Χριστόφορος γράφει σε μία φίλη του με την οποία είχε κάποτε μία ανολοκλήρωτη ερωτική σχέση, μία ατέλειωτη επιστολή, βασισμένη στις σημειώσεις από τα αρχεία του ηλεκτρονικού υπολογιστή και ενώ περιμένει να βρει μια θέση σε πτήση για την Κοπεγχάγη, από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ, με τελικό προορισμό το Ρέικιαβικ.

Ο Δημήτρης Καμπουράκης, γνωρίζοντας άριστα την Ιστορία, στο «Άγιος Αγύρτης» μας οδηγεί στα κρυφά και άδηλα μονοπάτια της, χωρίς να περιορίζεται αυτή τη φορά σε «Μια Σταγόνα», αλλά προσφέροντάς μας απλόχερα ένα ποτήρι γεμάτο από την μεταεπαναστατική ιστορία της Ελλάδας, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε καλύτερα την Ελλάδα του σήμερα.

Ο Βαγγέλης έχει μεταναστεύσει με τη γυναίκα του στο Γκντανσκ της Πολωνίας.  Όταν ένα πτώμα «προσγειώνεται» στην ταράτσα της πολυκατοικίας τους και, λίγο αργότερα, το πτώμα ενός άλλου άνδρα «πέφτει από τον ουρανό» σε κοντινή απόσταση (το πτώμα ενός τρίτου πέφτει κοντά στο αεροδρόμιο Σαρλ ντε Γκολ του Παρισιού), ο Βαγγέλης,  πρώην δημοσιογράφος, σκέπτεται πως ίσως είναι η κατάλληλη ευκαιρία για μια νέα αρχή.

«Άννα, το όνομά της», το νέο μυθιστόρημα της Κώστιας Κοντολέων, μια ανθρώπινη ιστορία για τις κακοτοπιές που μας επιφυλάσσει η Μοίρα και την αέναη, επίπονη, χωρίς εγγυημένα αποτελέσματα πάλη του ανθρώπου να ξεπεράσει ό,τι πονάει πολύ και να προχωρήσει εμπρός.

Ο Γιάννης Ξανθούλης θυμάται τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του. Συνοδοιπόρος σ’ αυτό το ταξίδι είναι η Σιλάνα, μια γηραιά κυρία άνω των 100 ετών, ένα alter ego, που εμφανίζεται όποτε το επιθυμεί η ίδια ή όποτε την καλεί νοητά ο συγγραφέας.

Μια ιστορία για τις σχέσεις των ανθρώπων, τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις τους και τις αποφάσεις που αναγκάζονται να πάρουν, οι οποίες όμως έχουν αντίκτυπο στον περίγυρό τους. Ο Θεόφιλος και η Μαγδαληνή κινούν τα νήματα της ιστορίας και οι υπόλοιποι αναγκάζονται να αποδεχτούν τις πράξεις και τις αποφάσεις τους βλέποντας τη ζωή τους να αλλάζει.